>>

Recensie Aspe 2 Het dodelijk jubileum

desc

zondag 22 januari 2017 Theater Elckerlyc AntwerpenBert Hertogs

Voor de tweede en tevens laatste keer vindt een verhaal rond hoofdinspecteur Van In plaats op de planken. Pieter Aspe, Peter Römer en Frank Van Laecke (die laatste deed tevens de regie) schreven samen ‘Aspe 2: Het dodelijk jubileum’. Deze keer draait alles rond de 35ste jubileum van de hoofdinspecteur die plaatsvindt in de zaal terwijl hij nergens van af weet. Hoofd van de politieschool Vera Lootens (Katelijne Verbeke) organiseert het ganse gebeuren. Inspecteur De Swaef (Jelle Cleymans) spreekt alle genodigden als eerste toe, drinkt van een glaasje water en stuikt dan in elkaar. Wie probeerde De Swaef te vergiftigen met GBL en waarom? De zoektocht kan beginnen voor Van In op zijn eigen jubileum. Om te feesten is er geen tijd meer.

Recensie: Aspe 2 Het dodelijk jubileum

Recensie Husbands and Wives

desc

donderdag 19 januari 2017 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Toneelgroep Amsterdam laat het heerlijk knetteren in ‘Husbands and Wives’, naar het filmscenario van Woody Allen uit 1992 in deSingel. Rik van den Bos stond in voor de vertaling van het werk terwijl de Australiër Simon Stone de regie voor zijn rekening nam. Dat zorgt voor een meer dan twee uur durend werk waar de acteurs een ongelooflijk sterke naturel weten neer te zetten alsof ze niet aan het spelen zijn, maar gewoon zijn wie ze zijn. Dat is geen ongeringe verdienste.  ‘Husbands and Wives’ vliegt er al meteen in van bij de start, kent een stevig tempo en ook de keuze om de personages tussendoor voor te stellen die commentaar geven op een scène die al gespeeld is werkt op het podium. Sterker nog: het zorgt voor hilarische momenten wanneer de ex-man de seks becommentarieert tussen zijn ex-vrouw en haar nieuwe vriendje. Net als ‘De rozenoorlog’ dat ook geen al te fraai beeld van een koppel en relaties toont en ook volle zalen weet te trekken in Vlaanderen, druipt het cynisme en sarcasme er af bij ‘Husbands and wives’.

Recensie: Husbands and Wives

Recensie Raymond van het Groenewoud solo

desc

donderdag 19 januari 2017 De Roma BorgerhoutSascha Siereveld

Men zegt wel eens dat wie met pensioen is een goede hobby moet zoeken om zich jong te houden. Voor Raymond leek het wel alsof zijn oude job die hobby was. We hadden tijdens “Raymond van het Groenewoud solo” continu het gevoel dat hij zich gewoon wat stond te amuseren voor een hele hoop vrienden. Die totaal ontspannen stemming straalde af op zijn muziek, op zijn praatjes en in zijn contact met het publiek. Er was tijd en ruimte om wat te “spelen”, hier en daar lekker scherpe commentaar te geven op zijn teksten en de maatschappij, wat te dollen met muziek en dit alles zonder in te boeten aan kwaliteit. Want laat een ding duidelijk zijn: je moet een oude aap geen smoelen leren trekken. Raymond kent zijn stiel en leverde ondanks de vlotte sfeer een erg uitgebalanceerd en verzorgd concert af waarin hij oude klassiekers als “Je veux de l’amour” en meezingers als “Liefde voor muziek” keurig afwisselde met rustige en ingetogen liedjes als “Goeiemorgen ouwe rotkop” en “Winterochtend“. Het publiek in De Roma was zó mee in de sfeer van het concert dat de toeschouwers het ene moment spontaan uit volle borst  “Maria, Maria, ik hou van jou. Voor jou sta ik uren in de kou.” stonden mee te zingen terwijl je enkele minuten later een speld kon horen vallen omdat ze vol aandacht naar het knappe gitaarspel van Raymond aan het luisteren waren. Raymond kreeg het beleefde publiek van Borgerhout en omstreken zelfs zo ver dat ze op het einde schaamteloos mee een ode aan de opblaaspop zaten te brengen. Als dat maar goed komt.

Recensie: Raymond van het Groenewoud solo

Recensie Daral Shaga

desc

zondag 15 januari 2017 Théâtre National BrusselBert Hertogs

Feria Musica was in Antwerpen te gast op Zomer van Antwerpen met voorstellingen als ‘Infundibulum’ en daarvoor met ‘Le Vertige du Papillon’. In 2014 sloeg de Brusselse compagnie de handen in elkaar met Opéra-Théâtre de Limoges voor een circusopera op muziek van Kris Defoort naar een libretto van Laurent Gaudé: ‘Daral Shaga’. Thema: de vluchtelingenproblematiek, het afscheid nemen van een identiteit, het verleden, op zoek naar een toekomst maar onderweg – letterlijk ook – tegen een muur botsen. Daral Shaga is een zeer knappe visuele voorstelling waarbij tekst, muziek, zang, video (Giacinto Caponio in een videoregie van Fanny Perrau) en acrobatieën prachtig in elkaar verweven zijn. Met zijn zeventig minuten en enige laag, is de voorstelling ook geschikt voor kinderen. Een voorstelling die zowel tristesse,wanhoop (de jazz, en de blues is nooit veraf bij de klarinettist Jean-Philippe Poncin, cellist Lode Vercampt en pianist Fabian Fiorini) als dynamisme en gedrevenheid (luchtacrobatie en trampoline) toont. De Munt zorgde ervoor dat dit Brusselse project voor het eerst in ons land te zien is. Een terechte keuze.

Recensie: Daral Shaga

Recensie Eet je stekels op

desc

zaterdag 14 januari 2017 HetPaleisBert Hertogs

Moquette production, dat ontstaan is uit Boîte à clous, een Brussels kunstenaarscollectief, brengt in de kleine zaal van hetPaleis een duister sprookje: ‘Eet je stekels op’. Een voorstelling die met dank aan het huis voor jeugdtheater in Antwerpen nu ook een Nederlandstalige versie kent. Virginie Gardin en Théodora Ramaekers staan in voor de animatie via 3 overhead projectors en verschillende transparanten die voor de achtergrond en de bewegende figuurtjes zorgen. Jean-Luc Millot tekent voor de muziek (speelgoedsynths en ukulele) alsook de bruitage, dat gaat van het nadoen van peper en zout dat gestrooid wordt in de soep, over het geluid van pruttelende soep, afscheidkusjes en veel meer. Behalve dat scheutje liefde dat mémé aan de soep toevoegt… Liefde kent blijkbaar geen geluid.

Recensie: Eet je stekels op

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news