>>

Recensie Agrippina

desc

zaterdag 25 maart 2017 Opera AntwerpenBert Hertogs

Een waanzinnig straffe ‘Agrippina’ met fijn gevoel voor humor. Dat serveert Opera Vlaanderen opnieuw aan zijn toeschouwers. In het seizoen 2012-2013 stond deze productie al in Gent, nu was eindelijk Antwerpen aan de beurt om te smullen van deze soapopera. De Franse regisseuse Mariame Clément verplaatst de actie van ‘Agrippina’ naar de set van een soapserie uit de jaren ’80 (Dallas of Dynasty). De zangers mogen daardoor in relatief kleine decors spelen – eigen aan het medium televisie, op de buis ziet het er allemaal veel groter uit dan het is – die opgeduwd worden door de verschillende stage hands. Daarin maken de zangers vooral grote bewegingen en leggen ze de nadruk op gezichtsexpressie en pose. Van operazangers wordt vaak gezegd dat het niet al te beste acteurs zijn. Van soapacteurs wordt overigens net hetzelfde gezegd dat ze over minder kwaliteiten zouden beschikken dan ‘échte’ acteurs. Maar wat slaagt deze cast erin om die vooroordelen even in de kast te smijten. Ook dat andere cliché, dat de intrige in een opera niet vooruit zou gaan, wordt hier vakkundig van tafel geveegd. Op vier uur en een half zien we Händel een verhaal brengen waar de gemiddelde soapserie minstens een half seizoen over zou doen terwijl deze opera uit 1709 dateert.

Recensie: Agrippina

Recensie Musical Zingt 90s

desc

vrijdag 24 maart 2017 Theater Elckerlyc AntwerpenSascha Siereveld

Theater Elckerlyc was aardig volgelopen voor een avondje nostalgie met Ann Van den Broeck, Jan Schepens, Goele De Raedt, Elke Buyle, Laurenz Hoorelbeke en Michiel De Meyer. Onder leiding van een live-band nam deze vrolijke bende ons mee op een muzikale herontdekkingstocht van de jaren ’90. Het werd een allegaartje van genres waarbij we ons stiekem toch wat schaamden voor het feit dat we destijds ook meezongen met “Barbie Girl” van Aqua en” Laat het gras maar groeien” van Sam Gooris. Maar dit weerhield ons er niet van om het samen met de rest van het publiek nog eens zonder gêne over te doen. We gingen muzikaal van de Red Hot Chili Peppers tot “When you believe“ van Mariah Carey en Whitney Houston. De soul-klanken die Goele en Elke daar produceerden waren heerlijk om naar te luisteren. Ann reed, zoals te verwachten, een sterk parcours, maar miste de meest cruciale noot van de avond. Bij de heren was het vooral Jan die erg sterk uit de hoek kwam. “Musical Zingt” leverde uiteindelijk wat ze beloofd hadden: een ontspannen en gevarieerd avondje muziek waarbij je je eens lekker kon laten gaan.

Recensie: Musical Zingt 90s

Recensie Emeli Sande

desc

vrijdag 24 maart 2017 Lotto Arena MerksemBert Hertogs

Een staande ovatie. Dat kreeg Emeli Sandé op het einde van haar concert in de Lotto Arena, goed voor 7400 toeschouwers. Sandé – ‘I’m selling out tonight’ - bracht een bescheiden productie mee naar Antwerpen. Ze tourt licht, met twee bussen en twee trucks op de baan. In 2011 stond de Schotse in het voorprogramma van Coldplay in het Sportpaleis. Daarna ging het hard. In 2012 haalde ze goud met ‘Next to me’, een jaar later was ‘Read All About It, Part III’ en ook de samenwerking met Labyrinth voor ‘Beneath your beautiful’ goed voor goud of 10.000 verkochte singles. Sinds eind vorig jaar heeft ze haar tweede album ‘Long live the angels’ uit. Maar die moeilijke tweede heeft het blijkbaar een stuk lastiger om kopers te vinden. En dat terwijl haar debuut ‘Our Version of Events’ in Groot-Brittannië meer dan 62 weken in de top tien stond en daarmee een record van The Beatles brak.

Recensie: Emeli Sande

Recensie Beauty and the Beast 2017

desc

dinsdag 21 maart 2017 KinepolisBert Hertogs

Met ‘Beauty and the Beast’ draait er opnieuw een muzikale film in de zalen, net na het bekroonde ‘La La Land’. Wat beide films gemeen hebben, is dat ze erg zwaar gehypet werden. ‘La La Land’ kreeg van verschillende recensenten vijf sterren. Onterecht volgens ons omdat de prent wel wat inkakmomenten kent en er een erg lang stuk is waar geen noot gezongen wordt. Dat ‘La La Land’ niet de Oscar won als Beste Film, is dus de enige juiste beslissing. ‘Beauty and the Beast’ daarentegen zit wel nog steeds vol muziek. Sommige nummers (uit de musical) haalden de film niet zoals ‘Human Again’,  ‘A change in me’ en ‘If I can’t love her’. In de plaats daarvan kwamen ‘How does a moment last forever’, ‘Days in the sun’ en ‘Evermore’.  Niet meteen songs die ook maar in de buurt komen van het oude trio. Dat naast de vele wijzigingen in de plot én Disney die het kennelijk erg nodig vond om zo veel mogelijk (bijkomend) te verklaren, laten ons met gemengde, maar toch eerder positieve gevoelens de zaal verlaten. Emma Watson is dan ook gewoon erg betoverend als Belle.

Recensie: Beauty and the Beast 2017

Recensie Foxie

desc

zondag 19 maart 2017 Tour and Taxis BrusselBert Hertogs

Met ‘Foxie’ kiest de Munt voor een alternatieve titel voor ‘Het sluwe vosje’ van Leoš Janáček dat zijn première kende in 1924. Reden is de vertaling naar het Nederlands die wat ongelukkig is. De vos is namelijk niet zo sluw volgens de productie. De regie van Christophe Coppens breekt met de traditie om de opera in een natuuromgeving te laten plaatsvinden, nochtans zijn die verwijzingen er muzikaal en in de tekst wel. Denken we maar aan het slot waarin de boswachter (in deze regie een veiligheidsagent), neergezet door de Amerikaanse bariton Andrew Schroeder, passioneel de natuur bezingt: “En toch ben ik blij wanneer tegen de avond de zon nog doorbreekt… Wat is het woud wondermooi! Als de bosnimfen weer terugkomen naar hun zomerverblijf, als ze weer rondlopen in hun hemdjes, dan komen de meimaand en de liefde weer naar hen toe! Ze zullen elkaar groeten, huilen van ontroering bij het weerzien! Ze zullen opnieuw met hun zoete dauw het geluk over duizenden bloemen verspreiden, over sleutelbloemen, vogelwikke en anemonen, en de mensen zullen voorbijkomen met gebogen hoofd en ze zullen beseffen dat rondom hen een bovenaardse gelukzaligheid gekomen is.”

Recensie: Foxie

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news