>>

Recensie Story Water ★★★1/2

desc

zaterdag 15 december 2018 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Een vrije dans die toch een structuur kent en die inzoomt op interactie tussen mensen en zo menselijke relaties wil tonen. Dat presenteerde Emanuel Gat dance en Ensemble Modern onder leiding van Franck Ollu met ‘Story Water’ vorige zomer nog op het festival van Avignon. De productie die bestaat uit de vier delen Choreography, Music, People, en Dance die mede mogelijk werd door deSingel, speelde twee keer voor een uitverkochte Rode Zaal. De voorstelling gebruikt drie moderne muziekstukken: ‘‘Dérive II‘ van Pierre Boulez, ‘Fury II‘ van Rebecca Saunders en ‘FolkDance‘ van Emanuel Gat dat ie samen met de musici van Ensemble Modern creëerde.  Op exact 74 minuten en 8 seconden klokte de voorstelling af die van bij de start een klok in rode leds links achteraan het podium plaatst. Zeker, er is een sensuele laag (o.a. in de golvende bewegingen liggend of staand, achterover hellend, of het in kleermakerszit zitten van vrouwen die snelle korte stootbewegingen maken, …) aanwezig in het werk, maar toch is het vooral de structuur, de vorm die de bovenhand haalt. Vandaar wellicht dat deze dansvoorstelling nauwelijks onder onze huid ging en we meermaals naar de klok keken om te zien hoe dicht of hoe ver we van het einde verwijderd waren.

Recensie: Story Water ★★★1/2

Recensie Sounds of Soul ★★★★

desc

vrijdag 14 december 2018 Sint Carolus Borromeuskerk AntwerpenSascha Siereveld

Bij het woord ‘kerstconcert’ denkt u waarschijnlijk niet meteen aan nummers als: ‘State of independence’ van Donna Summer, ‘Shackles’ van Mary Mary of ‘Happy’ van Pharell Williams. En toch waren dit onder andere de nummers die Jean Bosco Safari, Stef Caers, Dunja Mees en Ibernice Macbean in de mooi uitgelichte Sint-Carolus Borromeuskerk van Antwerpen hadden uitgekozen voor  hun ‘Sounds of Soul’ kerstconcert. Want Kerstmis is meer dan alleen wat clichés: het is ook samen genieten en samen hopen op een betere wereld. En dan leek plots Michael Jacksons ‘Man in the mirror’ perfect in het plaatje te passen. ‘Sounds of Soul’ was vooral een heel bezield concert met vier geweldige stemmen die ook perfect samen pasten onder de muzikale leiding van David Thomaere. En voor wie de link met Kerst toch even kwijt zou zijn, was er uiteraard ook ruimte voor eerder traditioneel werk als: ‘The Christmas song’ en ‘Happy Christmas’.

Recensie: Sounds of Soul ★★★★

Recensie Iemand die slaapt ★★★★

desc

vrijdag 14 december 2018 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Toegegeven, verteltheater zoals Iemand die slaapt weet ons op een weekdag niet altijd te boeien. Veel of bijna alles hangt namelijk af van de tekst en hoe die gebracht wordt en of we de aandacht erbij kunnen houden na een lange werkdag. Actie en spel is namelijk zo goed als afwezig bij verteltheater. Constant schipperden we tussen onze persaccreditatie annuleren of niet. Een stevige hoest én een staking bij het openbaar vervoer waren immers enkele behoorlijke hindernissen. Na drie kwartier wachten in metrostation Antwerpen Diamant, kwam er uiteindelijk dan toch nog een overvolle tram 2 door – merci de Lijn voor deze wel erg minimale dienstverlening – restte ons nog onze hoestbuien min of meer onder controle te houden tijdens deze erg stille verstilde voorstelling. Dat lukte vrij aardig.  

Recensie: Iemand die slaapt ★★★★

Recensie Blanche ★★★★

desc

donderdag 13 december 2018 Trix BorgerhoutBert Hertogs

Blanche slaagde er in Trix in waar Angèle en Emma Bale faalden op Rock Werchter: ons een uur blijven boeien. Toegegeven, we hebben het altijd al wat gehad voor girl next door types. In onze jeugd waren de vrouwen waar we naar opkeken Alicia Silverstone, Christina Ricci, Anna Chlumsky en Sandra Bullock. In eigen land zijn dat onder andere Evi Hanssen, Lynn Van Royen, Lien Van de Kelder en Roos Van Acker. De negentienjarige Franstalige landgenote zetten we dan ook zeer graag bij in dat rijtje. Wat haar immens boeiend maakt, is dat mannelijke en tegelijkertijd ook erg vrouwelijke dat ze uitstraalt, ook in haar stem die heerlijk diep gaat maar moeiteloos ook zeer fragiel de hogere regionen weet op te zoeken. Het mysterieuze kantje van haar ook, een jongedame die niet volledig in haar kaarten laat kijken. Blanche neemt ook haar tijd voor haar muziekcarrière na haar Eurovisiesongfestivaldeelname – in 2017 werd ze in de finale knap vierde – ook dat is wat we erg weten te appreciëren: vrouwen die hun tijd nemen.

Recensie: Blanche ★★★★

Recensie Jan Leyers ★★★

desc

donderdag 13 december 2018 Arenberg AntwerpenSascha Siereveld

Wanneer een mens wat ouder wordt, verliest hij zijn wilde haren en gaat hij wel eens wat meer filosoferend rondom zich kijken. Jan Leyers had dit blijkbaar ook en zo ontstond een goede twee jaar geleden de cd ‘Helder’. Jan trok sindsdien de culturele centra rond om als een moderne troubadour zijn Nederlandstalige liedjes aan de man te brengen. Maar waar hij in de Soulsister-tour met zijn spitsbroeder Paul Michiels nog volle zalen trok, was de opkomst voor de solo-show in de Arenbergschouwburg eerder beperkt. Achteraf gezien konden we het ook wel wat begrijpen. We moesten immers dezelfde vaststelling doen als bij het verschijnen van de cd: het waren best wel mooie teksten, maar er zat wat weinig afwisseling in de muziek, heel veel trage nummers en het geheel ging na verloop van tijd wat zagerig klinken. Alleen ‘Je weet me te vinden’, ‘Alles komt in orde’ en ‘Lang zwart kleed’ wisten er wat meer tempo in te krijgen.

Recensie: Jan Leyers ★★★

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter