>>

Recensie Avengers Infinity War ★★★

desc

zondag 20 mei 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Met Avengers Infinity War heeft Marvel een hit te pakken in de bioscoop. Niet echt verrassend want het huis dat onder dat van de Gouden Muis valt, haalt alles uit de kast in deze superhelden/actie-sciencefictionfilm. Heel wat karakters van de Avengers komen dan ook aan bod om het heelal te behoeden van het onheil dat erop staat te wachten. In de marketing heet het dat 1+1 gelijk is aan drie, en dat geldt ook voor deze Infinity War. Thanos wil alle Infinity stones bemachtigen. Wanneer hij die in handen heeft zal hij goddelijke kracht bezitten en kunnen beslissen over leven en dood. Volgens hem moet de helft van alle leven eraan geloven in het universum omdat overbevolking de leefbaarheid op zijn planeet Titan eerder al in gedrang bracht. De Avengers moeten hem zien te stoppen, maar dat is geen makkelijke klus vermits hij de ene steen na de andere bemachtigt en daardoor steeds sterker wordt. De prent die geregisseerd werd door Anthony en Joe Russo is de negentiende Marvelfilm en de derde Avengersprent ondertussen. Op Wakanda (gekend van Black Panther) vindt de ultieme strijd plaats. Na de aftiteling en het in alle opzichten verrassende einde wordt duidelijk dat er een vervolg komt na de epische strijd tussen Thanos en zijn aanhangers en de Avengers wanneer een noodsignaal richting Ms. Marvel gestuurd wordt. Kassa kassa? Wees maar zeker!

Recensie: Avengers Infinity War ★★★

Recensie On your feet ★★★1/2

desc

zondag 20 mei 2018 Beatrix Theater UtrechtBert Hertogs

Wie On your feet, de musical naar het levensverhaal van Gloria en Emilio Estefan, nog in Utrecht wil zien, de allereerste plek ooit buiten de States waar de productie geprogrammeerd staat, moet zich stilaan reppen. Op 5 augustus 2018 valt het doek immers over deze jukebox-musical om vanaf september plaats te maken voor Mamma Mia!, die op zijn beurt vol ABBA-hits zit. Na The Bodyguard is het even wennen om een qua plot wat lichtere musical in het Beatrix Theater te zien, wat straks overigens ook geldt voor Mamma Mia! De reacties in de voornamelijk (Nederlandse) pers waren eerder lauw en ook binnen de musicalsector hoorden we echo’s dat On your feet, niet je dat is. We zijn het daar maar gedeeltelijk mee eens. Eerst en vooral is er de catalogus aan hits die Estefan te bieden heeft, denken we maar aan onder andere ‘1-2-3’, ‘Anything for you’, ‘Conga’, ‘Rhythm is gonna get you’, ‘Dr. Beat’, ‘Don’t wanna lose you’, ... Een voorstelling met zo veel klassiekers, kan niet mis gaan. Toch klopt het dat On your feet soms wat vrijblijvend aanvoelt en het niveau van een Hollands coverbandje (weliswaar een goeie) niet overstijgt. In de diepte heeft Vajèn van den Bosch die de rol van Gloria Estefan speelt, een heerlijk warm timbre waar het nodige karakter in zit, maar naar haar hoge noten grijpt ze soms iets te kelig waardoor ze flirt met roepen. Qua spel weet ze ons het meest van al te overtuigen in Estefans revalidatiescène. Tommie Christiaans stem als Emilio is dan weer zacht, soms iets té, in zijn kopstem. De strafste vocale prestaties komen – opvallend – van de bijrollen. Van Talita Angwarmasse als Gloria Fajardo, Estefans moeder in fe-no-me-naal sterke versies van ‘Mi tierra’ en ‘If I never got to tell you’ (met Tommie Christiaan), een song die van de hand is van Emily, Gloria Estefans dochter die speciaal voor de musical geschreven werd. Verder schittert Frank van Hengel als José Fajardo, Gloria Estefans vader tijdens een indrukwekkend ‘When someone comes into your life’ (gezongen met van den Bosch).

Recensie: On your feet ★★★1/2

Recensie Gisteren was het geweldig ★1/2

desc

vrijdag 18 mei 2018 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Nico Sturm en Jonas Van Geel brengen met Gisteren was het geweldig in een regie van Frank Van Passel een bittere voorstelling met een lichte zoete humoristische toets. De smaak van het bittere, van pure chocolade overheerst, waardoor de bitse woordenoorlog van (on)uitgesproken gedachten de overhand haalt in deze productie die meer dan anderhalf uur duurt en die heel wat inkakmomenten kent. De sfeer van weleer uit de jaren ‘50 van de cabarets, de revues, het tapdansen en op het einde het poppenspel haalt deze voorstelling naar boven. Maar echt eer doet het deze culturele vormen niet aan met zijn belegen humor als ‘Ik zoek mijn sleutels. Die liggen in de coulissen.’ - ‘Waarom zoek je ze dan hier?’ – ‘Hier is er meer licht.’ Wat vooral blijft nazinderen, is het bekvechten tussen die twee omwille van de verschillende karakters, een onverwerkt verleden, verschillende opvattingen over wat er nu wel of niet in de voorstelling moet komen, en hoe groot de slapstick taartenscène al dan niet gespeeld moet worden, wie de taart in het gezicht zal krijgen, enzovoort. Kennelijk was het spagaat na afloop tussen wat wij ervan vonden en het publiek in de Bourla opnieuw erg groot. Een overtuigend applaus kregen de twee terwijl wij het aantal momenten dat we moesten geeuwen niet meer konden bijhouden. Zo saai en langdradig was Gisteren was het geweldig bij momenten.

Recensie: Gisteren was het geweldig ★1/2

Recensie De Wereld ★★★★

desc

donderdag 17 mei 2018 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Met ‘De wereld’, de opvolger van De bank’, kende theater Stap, dat een podium biedt voor mensen met een mentale beperking hun laatste voorstelling dit seizoen. Theater Stap is voor het grote publiek wellicht het meest bekend na de succesvolle één-serie Tytgat Chocolat. Volgend voorjaar wordt ‘De wereld’ hernomen, misschien wel in combinatie met ‘De bank’. Jelle Palmaerts speelde de hoofdrol in Tytgat Chocolat en maakt ondertussen al tien jaar deel uit van het theatergezelschap. In De wereld heeft ie een ondersteunende bijrol. Anke Verwaest kennen we dan weer uit die andere zondagavondserie Professor T. en maakt ondertussen al twee jaar deel van het gezelschap. Zij zet de kokette Marjanne neer die erg hard bezig is met haar uiterlijk, een man in haar leven wil en een kinderwens heeft. Daarbij geeft ze ook haar gsm-nummer mee. Daan Hutten, die een grappige rol heeft als ober, blijkt veruit de beste te zijn qua dictie onder de tien acteurs die op de scène van de Bourla staan. Hij speelt tegenover het personage Jerom die op het einde van de zomer in slaap valt in het park en die in de vijver van het park het neusje van de zalm meent te herkennen, maar zich daarin vergist. Zo komt ie terecht op een terras waar hij op blijft zitten, onbeslist, omdat de gedachte om te vertrekken hem droevig maakt. Uiteindelijk belandt hij op de trein naar Oostende die plots zal stil komen te staan. Geraakt ie nog wel tijdig op zijn bestemming?

Recensie: De Wereld ★★★★

Recensie Marco Borsato ★★★

desc

woensdag 16 mei 2018 Sportpaleis MerksemBert Hertogs

56.000 toeschouwers komen er verspreid over drie avonden naar het Sportpaleis om Marco Borsato aan het werk te zien tijdens zijn jongste Thuis-tour. Twee uitverkochte shows levert dat op (twee keer 20.000 man) en eentje krijgt ie vol door op zaterdag – zijn 53ste show in het Sportpaleis volgens de zanger – het middenplein op stoeltjes te zetten. Een vergelijkbaar resultaat is dat met 4 jaar geleden toen ie drie keer in Antwerpen optrad met Duizend Spiegels live. Maar de cijfers verbleken wel als je vergelijkt met bijvoorbeeld 2011 toen ie langskwam met zijn 3Dimensies-tour, goed voor 5 shows of zijn Wit Licht-reeks uit 2009 (9 shows). Opvallend deze keer is vooral dat ie in Nederland er net een clubtour heeft opzitten met Thuis en in Vlaanderen koos voor een grote arena. Helaas was dat er ook aan te merken. Borsato had slechts links en rechts wat aanpassingen gedaan in zijn setlist terwijl je een arenaoptreden eigenlijk helemaal opnieuw moet kunnen bedenken van nul. Omdat het een veel grotere setting is, en in het geval van het Sportpaleis, de zaal ook nog eens in een ander land staat met een eigen, compleet andere cultuur.

Recensie: Marco Borsato ★★★

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news