>>

Recensie Till it s over ★★★★

desc

zaterdag 18 mei 2019 Mutsaardstraat 31 AntwerpenBert Hertogs

In Till it’s over van theatercollectief Skagen komen verschillende disciplines samen. Eerst en vooral is er de installatie van de Amerikaanse schilder en beeldend kunstenaar Richard Jackson die gekend staat om zijn action painting. Hij liet zich inspireren op Picasso’s oorlogsschilderij Guernica. De vloer van het speelvlak bestaat uit puzzelstukken die enkele toeschouwers alvast mogen vervolledigen wanneer ze de ruimte betreden. Dat doen ze in een kanariegele overall en blauwe beschermplastic over hun schoenen. Bij momenten gaat het er dan ook heftig aan toe tijdens deze productie waarbij het publiek ook uitgenodigd wordt om deel te nemen in de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen. Burgeroorlog, wraak en tederheid staan centraal net als de vraag wat er achter blijft na extreem geweld tussen individuen.

Recensie: Till it s over ★★★★

Recensie Achter Af ★★★★

desc

vrijdag 17 mei 2019 CC BerchemBert Hertogs

Een boekvoorstellingsbespreking zonder het boek te hebben doorgenomen. Het is al even absurd als het idee dat de Koe had – ‘Niemand kent die bij de film!’ – om een boek ‘Koe doet boek’ uit te brengen naar aanleiding van hun dertigjarig bestaan waarvan ze 1.035 exemplaren moesten afnemen van hun uitgever aan €26,60/stuk die ze na de voorstelling aan €34 verkopen wat een slordige winst oplevert van €7,40 per stuk terwijl Peter de korting (€34 in plaats van 39) als een koopje voorstelt. Peter is de nestor, Natali is er 20 jaar bij en Willem (die naar verluidt geen vrienden heeft volgens deze voorstelling en meteen na een voorstelling naar huis gaat) nog maar 10. Grootheidswaanzin is het gezelschap niet vreemd, zeker niet wanneer ze met een gigantische sérieux in zwart-witbeelden de draak steken met de documentaire en daarna dat nog eens dunnetjes overdoen in een debatprogramma/nabespreking van een voorstelling/een boekvoorstelling met micro’s waarop een blauwe, gele, rode, of oranje windkap staat zodat ze bij de techniek zouden weten welke micro voor wie bestemd is, maar die ze helemaal niet nodig hebben omdat ze headsets dragen (wat hun gevoel voor absurdisme benadrukt). Uiteraard mogen erg korte instrumentale intermezzo’s van Ramses Van den Eede niet ontbreken in dit geheel, die al bijna in de kiem gesmoord worden nog voor ze goed en wel gestart zijn.

Recensie: Achter Af ★★★★

Recensie David Bisbal ★★★★

desc

donderdag 16 mei 2019 Koninklijk Circus BrusselBert Hertogs

Een ganse dag zag het er naar uit dat wereldster David Bisbal zijn optreden in het Koninklijk Circus moest annuleren. De luchtleiders in Zaventem vonden het alweer nodig om het werk neer te leggen en de 39-jarige Bisbal zat dus vast. Hij kwam immers met het vliegtuig. Uiteindelijk geraakte ie toch nog in Brussel maar moesten de fans een half uurtje langer geduld hebben. Bisbal oogde overigens opmerkelijk fris. Er was niets te merken aan hem, ook niet in zijn humeur of zo, die je deden herinneren aan de frustraties die bij vliegtuigvertragingen komen. Kortom: de man bleek hier erg professioneel mee om te gaan. Voor hun geduld werden de fans rijkelijk beloond. Een erg straf optreden dat uptemposongs afwisselde met (piano)-ballads bracht de Spanjaard die zes studioalbums op zijn naam heeft en die in Brussel bewees een ras-performer te zijn die erg attent bleek voor zijn (voornamelijk vrouwelijke) fans. Handjes geven aan de eerste rijen? Check! Een aantal keren met het achterwerk zwaaien? Check! Een sensueel, ja zelfs erotisch geladen choreografietje neerzetten wanneer ie naar voor op het podium springt terwijl ie daarbij een seksuele beweging uitvoert? Check!

Recensie: David Bisbal ★★★★

Recensie Madama Butterfly ★★★1/2

desc

dinsdag 14 mei 2019 Stadsschouwburg AntwerpenSascha Siereveld

Soms wordt beweerd dat opera voor de elite is en alleen toegankelijk voor wie veel van opera kent. Daarom namen we bij Concertnews.be de proef op de som. We namen een twintigjarige operamaagd mee naar de Stadsschouwburg in Antwerpen om mee te gaan kijken en luisteren naar ‘Madama Butterfly’. De enige voorwaarde was dat ze wilde kennismaken met dit genre. Het verdict: ze had genoten van de emotie in de muziek en de zang en was ontroerd door het verhaal en het spel. De muziek van Giacomo Puccini was als een filmsoundtrack die het gevoel en de spanning van de scènes wist uit te beelden. De combinatie van de Amerikaanse klanktaal voor Pinkerton en de Japanse melodieën voor Cio-Cio-San werkten en de prestaties van Hiroko Morita en Eduard Martyniuk konden op veel bijval rekenen. Het viel daarbij op dat Hiroko’s stem nooit die schelle klank kreeg waar bepaalde sopranen wel eens last van hebben en de combinatie van hun stemmen vulde mekaar wonderwel aan zonder dat er iemand ging overheersen. Music Hall was er dus met glans in geslaagd om het genre opera voor iedereen toegankelijk te maken. Persoonlijk hadden we misschien nog graag een beetje meer decor gezien en een lichtplan dat wat strakker was, maar het was zonder meer een geslaagd avondje theater.

Recensie: Madama Butterfly ★★★1/2

Recensie Patrick Bruel ★★★★★

desc

dinsdag 14 mei 2019 Vorst Nationaal BrusselBert Hertogs

‘Je hebt concerten. Je hebt tours. En je hebt Vorst Nationaal. Je moet het zien om het te geloven.’ Het zijn de woorden van de Franse popzanger Patrick Bruel die volledig uit zijn sokken geblazen werd door het gigantisch enthousiaste publiek in Vorst Nationaal. Elke lettergreep zongen de toeschouwers mee, en als er in de handen meegeklapt kon worden of meegezwaaid (o.a. tijdens ‘She’s gone’ waarbij Bruel de Union Jack op zijn linkerschouder droeg), deden de fans dat gezwind. In bijna 11 jaar hebben we al erg veel meegemaakt, maar dit optreden sloeg werkelijk alles qua energie en publieksambiance. Al van bij de start met de uptemposongs ‘Comment ça va pour vous ?’, ‘Alors regarde’ en ‘Tout recommencer’ voelde je dat het publiek enorm veel zin had in dit verjaardagsfeest. Bruel werd namelijk 60 en vierde dat samen met zijn fans, vrienden en familie die speciaal voor de gelegenheid afgezakt waren naar onze hoofdstad. Een waar volksfeest werd het met ‘Marre de cette nana’ en het werd helemaal te gek tijdens ‘Mon amant de Saint-Jean’ waarbij toeschouwers met elkaar aan het walsen sloegen. Maar vooral: de fans hadden een verrassing van formaat voorbereid. Zo kreeg iedereen een A4’tje met verliefde smileys of ‘Happy 14’ erop die getoond werden voor ‘Mon amant de Saint-Jean’ begon. Daarbij zong men Happy Birthday en Bon anniversaire tegelijkertijd uit volle borst, applaudisseerde het publiek én begon het de oh’s uit Seven Nation Army te zingen. De gitarist van Bruel zocht even de akkoorden en begeleidde het publiek verder. ‘C’était dingue’ zei Bruel daarover, de initiatiefnemers bedankend voor dit mooie gebaar. Die hadden nog meer in petto later op de avond want op het einde van ‘Stand up’ werd aan iedereen gevraagd om met een gekleurde pompon te zwaaien wanneer de zanger aftelde en eigenlijk verwachtte van zijn fans dat ze elkaar zouden kussen. Om kort te gaan: het werd een on-ver-ge-te-lijke avond voor fans en artiest in Brussel.  Wat. Een. Concert. Wat. Een. Feest.

Recensie: Patrick Bruel ★★★★★

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter