>>

Recensie Musical Wonderland ★★★

desc

vrijdag 13 december 2019 Sint Carolus Borromeuskerk AntwerpenSascha Siereveld

Met Kerstmis voor de deur is het weer de hoogste tijd voor kerstconcerten. Kan je je in Antwerpen een passender decor voorstellen dan de Sint-Carolus Borromeuskerk? BSO-producties heeft daarbij klassebakken als Hans Peter Janssens en Anne Mie Gils weten te strikken die voor de gelegenheid begeleid worden door een symfonisch orkest van 30 muzikanten o.l.v. Manu Jacobs en een groot koor. De verwachtingen lagen vooraf dan ook erg hoog gespannen.

Recensie: Musical Wonderland ★★★

Recensie Youp van t Hek ★★★★★

desc

donderdag 12 december 2019 Arenberg AntwerpenBert Hertogs

Met de kennis van nu kunnen we stellen dat Youp van ‘t Hek de allergrootste cabaretier is van de Lage Landen. Maar dat hoeft u vooral niet letterlijk te nemen. 65 is ie net geworden en de Nederlander beseft dan ook dat zijn toekomst steeds korter wordt. Maar met wat voor een spelplezier staat ie bijna twee uur aan een stuk zonder pauze – een hilarische verklaring voor die keuze heeft ie overigens ook – met het flukse en guitige van een jongetje van zes dat voor het eerst op het podium staat. Wat Youp van ‘t Hek zo fantastisch maakt live is dat ie niemand spaart, tegenstellingen gebruikt als stijlfiguur (eerst paait ie de homogemeenschap wanneer ie stelt dat mannen even goed, of misschien nog beter dan vrouwen andere jongens bij hun erecties kunnen helpen, om enkele minuten later alle ranzige scheldwoorden boven te halen van het type ‘ridders van de bruine dreef’ om deze groep te schofferen), ijzerscherp is in zijn maatschappijkritiek waar ie het steeds maar toenemende politiek correct willen zijn magistraal de mantel uitveegt, maar vooral ook in de beelden die hij moeiteloos weet op te roepen bij zijn publiek en in de structuur van zijn voorstelling aantoont hoe geniaal hij is. Niet een keer, maar liefst 4 keer maakt ie de cirkel rond en brengt ie alles samen. Eerst via een – spoiler alert - vals einde ‘Op een dag gaat bij mij de telefoon. Ja, ik dacht ook dat het afgelopen was …’, vervolgens via het echte einde, de bis (hoe het afgelopen was met een student die niet beschikbaar was op zaterdag, de dag dat Youp van ‘t Hek oorspronkelijk voorstelde om elkaar te ontmoeten. Maar van hem te horen kreeg of het ook op vrijdag kon omdat het een werkje voor school was, waarop Youp van ‘t Hek hem al meteen mocht. Zelf zat de cabaretier vroeger achteraan in de klas met zijn klasgenoten, een houding aannemend alsof ze met de ziekenwagen waren gebracht) en de manier waarop ie na het buigen afgaat (een verwijzing naar zijn leeftijdsgenoten waar ie de spot mee drijft. Zestigers die nog wat maniakaal gaan joggen of de hippe vogel proberen uit te hangen – met knielappen aan - door te skeeleren in het Vondelpark).

Recensie: Youp van t Hek ★★★★★

Recensie Traces ★★★★

desc

vrijdag 13 december 2019 KVS BrusselBert Hertogs

Een makkelijk leesbare dansvoorstelling die aanspoort om vriendelijk om te gaan met de natuur dat is Traces van Wim Vandekeybus en Ultima Vez. Op de backdrop die van de hand is van Patrick Vantricht zien we een bos, geïnspireerd op de laatste Roemeense oerbossen, het decor is dan weer geschilderd over de diagonaal, van links vooraan het podium tot rechts achteraan en daar naar boven hellend: een weg met twee rijstroken met een onderbroken witte lijn in het midden. Verder staat er rechts vooraan iets wat op een afvalcontainer lijkt en zien we Trixie Whitley samen met muzikanten Marc Ribot, Shahzad Ismaily, Ben Perowski en Daniel Mintseris achter enkele autobanden staan. Een beregoede voorstelling dachten we halfweg als eindconclusie – niet verlegen om een cliché van jewelste meer of minder boven te halen – maar na anderhalf uur kijken we toch op de klok en blijkt het aanvankelijke tempo en de dynamiek toch wat uit Traces te geraken. Dat komt omdat het gezelschap de vloer die met wit krijt bezaaid lijkt met nat als een spons op een zwart schoolbord terug schoonveegt en daar in het midden opnieuw een baan met twee rijstroken tekent die van achter naar voor loopt.

Recensie: Traces ★★★★

Recensie Un loup pour l homme ★★1/2

desc

woensdag 11 december 2019 Theatre National BrusselBert Hertogs

Met Un loup pour l’homme is Violette Pallaro na haar debuut Tabula Rasa aan haar tweede voorstelling toe. Ook hiervoor deed ze beroep op getuigenissen van mensen om tot een productie te komen die focust op de rollen die we in het dagelijks aannemen. Ofwel: hoe we soms zelf een toneeltje opvoeren afhankelijk van de omstandigheden. Het levert helaas een aaneenschakeling van korte scènes op waardoor de creatie erg fragmentarisch en wat vrijblijvend aanvoelt. En ook al duurt Un loup pour l’homme maar een uurtje, toch weet ze niet altijd te boeien. Dat komt omdat sommige verhaaltjes gewoon niet sterk genoeg zijn.

Recensie: Un loup pour l homme ★★1/2

Recensie Vita Siyo Muchezo Ya Watoto ★★1/2

desc

dinsdag 10 december 2019 Bourla AntwerpenSascha Siereveld

Soms komen we een theaterzaal buiten met het gevoel ‘hier moeten we nog een nachtje over slapen voor we iets op papier zetten’. Bij ‘Vita Siyo Muchezo Ya Watoto ‘ (‘Oorlog is geen kinderspel’ ) van Théâtre & Réconciliation en KVS is dat ook het geval. Puur als theaterstuk vinden we het te fragmentarisch, te weinig coherent en een aantal momenten werken niet echt. Op een bepaald ogenblik zijn we gewoon naar de diapresentatie van een reis naar Goma aan het kijken die door Valentijn Dhaenens live van commentaar wordt voorzien. Het geheel heeft te veel weg van een georganiseerde improvisatie die ter plaatse door regisseur Frédérique Lecomte nog een beetje in goede banen wordt geleid. En toch … De getuigenissen van de moeders die alles achter moesten laten, de kritische kijk op ngo’s, het mechanisme achter kindsoldaten, het doorprikken van de stereotiepe denkbeelden over Afrika, … het zijn stuk voor stuk ijzersterke elementen die je als publiek ook echt raken. Want zoals Jean Coërs het op een bepaald moment zegt: “Kunst is een wapen.” Zo is ‘Vita Siyo Muchezo Ya Watoto‘ een wapen tegen onbegrip en vooroordelen; een wapen in de strijd om verdraagzaamheid en verzoening.

Recensie: Vita Siyo Muchezo Ya Watoto ★★1/2

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter