>>

Recensie Body a.k.a. ★★★1/2

desc

dinsdag 14 januari 2020 Bourla AntwerpenBert Hertogs

In Body a.k.a. keert Jan Decorte terug naar Shakespeares Macbeth waaruit ie in 1994 ‘Bloetwollefduivel’ destilleerde. Decorte leerden we kennen toen we 9 waren. Als een wat excentrieke man herinneren we hem ons nog toen Donaat Deriemaeker hem mocht interviewen tijdens het programma Sterrenwacht, wat hem uiteindelijk ook de winst zou opleveren. Deriemaeker presenteerde daarna onder andere Baraka, Tartufo en Zeg ‘ns euh op de openbare omroep. In 1994 waren we 14, nog lang niet met theater of zo bezig, dus het zou totaal ongeloofwaardig zijn mochten we vergelijkingen gaan maken tussen deze body a.k.a. en het materiaal waarop het gebaseerd is. Wij zijn overigens van het idee dat de voorstelling losjes gebaseerd is op Shakespeare, uiteindelijk zijn er maar drie personages te zien, twee vrouwelijke, en Decorte in de rol van Macbeth.

Recensie: Body a.k.a. ★★★1/2

Recensie Countdown ★★★

desc

maandag 13 januari 2020 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Countdown zet de deur open voor een sequel. Zoveel mag duidelijk zijn wanneer je de horrorprent van Justin Dec gezien hebt. 6,5 miljoen dollar kostte de film. Wereldwijd bracht die al meer dan 41 miljoen dollar op. Countdown gaat over een gelijknamige app die voorspelt wanneer je zal sterven. De tiener Courtney (Anne Winters) downloadt de app tijdens een feestje met vrienden. Ze slaat dan ook lijkbleek uit wanneer ze ontdekt dat ze in tegenstelling tot haar vrienden niet lang meer te leven heeft. Sterker nog, ze zal nog die avond sterven. Omdat zij het eerst zal sterven moet ze alle alcoholische drankjes van haar vrienden soldaat maken. Haar vriendje Evan (Dillon Lane) zal daarbij helpen. Ze weigert echter met hem mee te rijden naar huis omdat ie zat is. Daardoor breekt ze de gebruiksovereenkomst met de app die ze niet gelezen heeft. Aan je lot proberen te ontsnappen door iets niet te doen wat je anders wel zou doen, helpt dus niet. Ze komt thuis om het leven terwijl Evan tegen een boom crasht waarvan een dikke tak de zetel doorboort waar Courtney normaal zou plaatsgenomen hebben ...

Recensie: Countdown ★★★

Recensie All of us ★★★★1/2

desc

zondag 12 januari 2020 Cinema Cartoon sBert Hertogs

Je kon een speld horen vallen toen de aftiteling van All of us begon in Cinema Cartoon’s. De tragikomedie van Willem Wallyn die ook instond voor het verhaal, weet dan ook de gevoelige snaar te raken naar het einde toe. Toegegeven, ook wij hielden het niet droog.

Recensie: All of us ★★★★1/2

Recensie The Best Of Musicals At The Movies ★★★

desc

zaterdag 11 januari 2020 Stadsschouwburg AntwerpenSascha Siereveld

Het lijkt alsof Music Halls ‘The Best Of Musicals’ een hele oude traditie is, maar in werkelijkheid zijn Chris Van Tongelen en zijn collega’s nog maar aan de derde editie bezig. Dit keer gaan ze de muzikale mosterd halen in de filmwereld. Naast liedjes uit heel evidente films als ‘Grease’, ‘Footloose’, ‘The Bodyguard’ en ‘Moulin Rouge’, trakteren Elke Buyle, Goele De Raedt en Marleen van der Loo ook op een reeks legendarische titelsongs van Bondfilms. Elke Buyle bevestigt trouwens ook dit jaar samen met Charlotte Campion dat ze over geweldig veel vocaal talent beschikken. Elkes ‘Into The Unknown’ en Charlotte haar ‘I Will Always Love You’ zijn gewoonweg heerlijk om naar te luisteren. Dé revelatie van de avond is zonder enige twijfel Charlotte Verduyn. Bij ‘Up Where We Belong’ met Gene Thomas blijft ze nog een beetje op de achtergrond steken, maar in ‘Don’t Rain On My Parade’ komt haar ware talent boven drijven. Ze straalt, ze knalt, ze gaat als een stoomtrein op kruissnelheid door het nummer terwijl wij op het puntje van onze stoel volop zitten te genieten van haar prestatie en ze ons achteraf achterlaat met het verlangen naar meer… veel meer.

Recensie: The Best Of Musicals At The Movies ★★★

Recensie 1917 ★★★★

desc

vrijdag 10 januari 2020 Cinema Cartoon sBert Hertogs

Gemengde gevoelens noteren we bij enkele toeschouwers nadat ze 1917 zagen in cinema Cartoon’s. Terecht, want de met twee Golden Globes bekroonde film voor beste regie en beste drama, mag dan wel verbluffend zijn qua soundtrack (in het begin via een lange toon die de spanning lekker opbouwt terwijl het muisstil wordt wanneer de dood heeft toegeslagen) en op visueel vlak, de personages daarentegen zijn psychologisch onvoldoende uitgewerkt en de plot is al even dun als Cats. Sterk is het camerawerk van Roger Deakins die een digitale wendbare camera gebruikte waardoor je meer dan een passieve kijker wordt maar de film beleeft vanuit het standpunt van de twee hoofdrolspelers alsof je midden in de actie zit. Je krijgt er ook het gevoel door dat de film slechts in een drietal takes werd opgenomen.

Recensie: 1917 ★★★★

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter