<<    >>

Recensie Verborgen Verlangen**1/2

desc

dinsdag 28 november 2017 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

De feelgoodmovie Verborgen Verlangen zou even goed ook Beauty & de boekenverkoper kunnen heten naar het debuut van Coco (gespeeld door het frisse jonge talent Charlotte Timmers die we onder andere kennen van haar rol als Sofia in de dramareeks ‘Beau séjour’). Een ‘fucking goe plan was dees’ om Astrid Coppens, geboren in Merksem wat sowieso een pluspunt oplevert, de hoofdrol te laten spelen in deze héérlijke romantische Vlaamse feelgoodfilm. Dat de camera houdt van Coppens wisten we al langer van haar realityreeksen op tv. Maar dat ze zo amazing op het witte doek zou stralen als een echte Hollywoodster? OMG! Dat hadden we in onze stoutste dromen niet durven dromen.

Recensie: Verborgen Verlangen**1/2

Recensie Coco**

desc

dinsdag 28 november 2017 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Coco, heet de jongste prent van Pixar en het is lang geen makkelijke setting waarin deze digitale 3D animatiefilm plaatsvindt: de Día de Muertos, een Mexicaans feest op 1 en 2 november waarbij de doden herdacht worden. Graven worden versierd met bloemen, kerkhoven voorzien van lichtjes, offertafels (ofrendas) met etenswaren, kleurrijke schedels, gele of oranje bloemen zoals de tagetes erecta en zaken die de herinnering van de doden levend houden. De Mexicaanse traditie wil dat doden (kinderen op 1 november, volwassenen de dag erna) die dagen even terugkeren naar de aarde. Met andere woorden wanneer je dit alles als niet-Mexicaan aanschouwt en de betekenis niet meteen weet te doorgronden kom je niet veel verder dan een mix van carnaval, Halloween, Allerheiligen en Allerzielen. Om de prent nog moeilijker te maken, verwijst Coco helemaal niet naar het hoofdpersonage, maar wel naar de spilfiguur in het verhaal, de dementerende en stokoude overgrootmoeder van Miguel Rivera (stem van Abobakar Rahman, die dit jaar deelnam aan The Voice Kids) die opgroeit in een familie die een florissant familiebedrijf runt. Hun specialisatie: schoenen. Alleen: Miguel is erg geïnteresseerd in muziek, die zowat overal te horen is in Mexico. Zelf leert ie zichzelf stiekem gitaar spelen want muziek is om de een of andere reden verboden in zijn familie. De jongen kijkt op naar de overleden ster Ernesto de la Cruz (stem van Wim van den Driessche) en wil stiekem meedoen aan een talentenjacht op het lokale plein. Maar dan doet ie plots de tegenovergestelde tocht, komt ie in het dodenrijk terecht, ontmoet er zijn dode voorouders, en verliest ie zelf beetje bij beetje zijn mens zijn. Tegen zonsopgang moet ie de zegen gekregen hebben van een voorouder zo niet zal hij nooit meer terugkeren naar het rijk van de levenden ...

Recensie: Coco**

Recensie 2Cellos***

desc

zaterdag 25 november 2017 Paleis 12 Brussels ExpoBert Hertogs

Wie had dat durven denken dat het zo snel zou gaan voor de Kroatische-Sloveense cellisten Luka Sulic en Stjepan Hauser in ons land? Trad 2Cellos vorig jaar op 31 mei nog op in het Koninklijk Circus dan koos het duo dit jaar voor Paleis 12 dat vele malen groter is dan de concertzaal in de wijk waar het federaal parlement staat. Met hun nieuwe tour ‘Score’ scoren ze dus uitverkochte zalen. Hun concept: populaire melodieën brengen met zijn twee waarbij ze deze keer inzoomen op gekende deuntjes uit films en tv-series. Ook in Paleis 12 leverde dat een zeer dynamisch optreden op.

Recensie: 2Cellos***

Recensie Mark Lanegan Band***

desc

vrijdag 24 november 2017 Trix BorgerhoutBert Hertogs

In vele opzichten werd het een historisch optreden dat Mark Lanegan Band gaf in Trix. Niet in het minst omdat het zijn laatste live concert als 52-jarige was. Dat was ook een fan niet ontgaan die halfweg het optreden hem alvast een vroege ‘Happy Birthday’ toewenste. De Amerikaan verroerde geen vin. We zien in hem dan ook niet meteen het type dat met een partyhoedje op zijn kop en een toeter in de mond backstage op tafel gaat dansen wanneer het zijn verjaardag is. Nog wat later riep een man ‘Markske!’ uit wat vreemd overkwam vermits de zanger en zijn band een puik optreden afleverden in de ‘bestaat die zaal hier al lang?’ – aldus mijn tijdelijke buurvrouw waaruit nog maar eens blijkt dat Trix qua naambekendheid nog lang geen AB is. In niets had Lanegans podiumpresence immers iets te maken met de wat slungelige chocomelk drinkende figuur uit een voetbalserie die eindeloos herhaald wordt.

Recensie: Mark Lanegan Band***

Recensie Night of the Proms 2017*1/2

desc

donderdag 23 november 2017 Sportpaleis MerksemBert Hertogs

Het publiek dat naar Night of the Proms gaat in Antwerpen dunt ondertussen aan een sneller tempo uit dan het haar van John Miles. Slechts drie shows staan er geprogrammeerd in het Antwerps Sportpaleis waarvan er twee (donderdag en vrijdag) doorgaan met gesloten balkon. In totaal komen er een kleine dertigduizend toeschouwers verspreid over drie dagen naar de grootste zaal van het land. Wat rekenwerk levert op dat Jan en Jan hier eigenlijk een show te veel ingepland hebben en dan moet je weten dat ze dit jaar wel érg gul waren met het uitdelen van gratis kaarten via wedstrijden allerhande. ‘Is er iemand echt zo zot om 52 euro neer te tellen om naar een stelletje B-artiesten (has beens en beginners) te gaan kijken die eigenlijk eerder op het podium van het VIP-feestje achteraf horen dan op de affiche van de Proms?’, vragen we ons af. Night of the Proms is overigens na een jarenlange samenwerking Opel als hoofdsponsor kwijt. Eerder haakte ook een bankinstelling af, waardoor enkel nog een paar mediapartners als sponsor overblijven …

Recensie: Night of the Proms 2017*1/2

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news