<<    >>

Recensie Belgisch surrealisme op Balaton

desc

donderdag 4 juli 2019 Balaton Sound FestivalBert Hertogs

Een kwart van de 35.000 bezoekers van Balaton Sound Festival zijn Belgen. Het was dan ook de eer aan de Belgen om de allereerste Morning Sounds Official Afterparty in The Club van Balaton Sound Festival voor hun rekening te nemen. Het concept is eenvoudig. Vanaf 8 uur ’s morgens tot voorbij het middaguur plaatjes draaien. Om negen uur zagen we welgeteld 1 festivalganger voor de dj booth met beide armen leunend op de mojo barrier, trots met de vlag van zijn land rond de hals en een hoedje op, in een toestand die het midden hield van zat en wakker zijn, en slapen. Dat de man er toch na tienen wat doorkwam en een soort Vogeltjesdanschoreografie neerzette, weliswaar enkel de kip-beweging met de ellebogen uitvoerend, bewees dat ie maar al te goed wist aan welk podium hij beland was. Sterker nog, zijn choreografietje las als een ode aan ons land dat straks de start van de Tour de France ontvangt. Een land dat van de Vogeltjesdans een internationale klassieker wist te maken. Niet veel later wordt ie vergezeld door een tweede man die in foetushouding op de dansvloer gaat liggen. We hoopten dat daaruit een dans zou ontstaan die het werk van Sidi Larbi Cherkaoui, Wim Vandekeybus of Anne Teresa de Keersmaeker het nakijken zou geven. Maar dat bleef helaas uit.

Recensie: Belgisch surrealisme op Balaton

Recensie Tiesto ★★

desc

woensdag 3 juli 2019 Balaton Sound FestivalBert Hertogs

Is het einde van de voorgeprogrammeerde dj sets zoals die van Tiësto nabij? Op Balaton Sound Festival zou je denken van wel. Probleem met alles op voorhand afmixen, is namelijk dat je in se geen zier geeft om het publiek, maar dat jij als dj denkt te kunnen bepalen hoe festivalgangers zullen reageren op je mix. Daarin kan het danig verkeerd lopen. Zo stak Tiësto maar een heel kort stuk van Gala’s ‘Freed from desire’ in zijn set, wat nochtans een van de hoogtepunten opleverde qua sfeer. De vingertjes van de fans gingen massaal spontaan in de lucht, maar nog voor je van een echte climax kon spreken, ruilde de Nederlandse dj die op nummer 6 staat in de DJ Mag top 100, het nummer al in voor een ander. Kijk, dat je dan behoorlijk wat mensen ontgoochelt, en een uitstroom tijdens je set naar de andere stages ziet gebeuren, ook al ben je headliner op de openingsavond, heb je dan vooral aan jezelf te danken.

Recensie: Tiesto ★★

Recensie Belgian Boat Party ★★★★

desc

dinsdag 2 juli 2019 Balaton Sound FestivalBert Hertogs

Wat doen de vele Belgen op Balaton Sound festival nog voor het festival officieel van start gegaan is? Een feestje bouwen uiteraard. En wat voor één op de allereerste boat party! Aan de ingang van het festivalterrein vertrekken drie bussen vol jongeren die er erg veel goesting in hebben, zo veel mag duidelijk zijn. De Belgische boat party is dan ook al wekenlang op voorhand uitverkocht. Festivalgangers die er tijdig bij waren, konden voor slechts dertig euro mee. Onze bestemming: de haven van Siófok waar de boot op ons ligt te wachten. De beats die de dj’s Mattic (Sunrise Festival, Suikerrock, Ikon), Thierry von der Warth (Tomorrowland, Moose Bar, Versuz) en Dosschy (Tomorrowland, Dour Festival, Dance D-Vision) door de luidsprekers knallen, nodigen ons uit om in te schepen terwijl we vooral erg veel bekijks hebben van de lokale bevolking die ons – je zou voor minder – om toeristische redenen elk jaar zeer graag ziet komen.

Recensie: Belgian Boat Party ★★★★

Recensie Yesterday ★★

desc

dinsdag 2 juli 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Op papier ziet het idee van Yesterday er best goed uit, in de praktijk werkt de cocktail van jukebox musical romcom/fantasy-film helaas niet. De dertigjarige Lily James spat weliswaar opnieuw van het scherm met haar ongelooflijke naturel waarmee ze ons recent in Baby Driver, Mamma Mia! Here we go again en dit seizoen op de planken van de West End met Ivo Van Hoves theaterversie van All about Eve wist in te pakken. Ze lijkt wel geknipt om girl next door-rollen te spelen, en op dat vlak de nieuwe Alicia Silverstone, met dat verschil dat James Britse is. Helaas pakt de mayonaise niet al te best met haar tegenspeler Himesh Patel in de rol van Jack Malik. Die kent de songs van The Beatles nog als een van de enige bewoners op aarde. Bijna alle anderen zijn die na een wereldwijde black out van enkele seconden vergeten. Ook Oasis (wat logisch is, The Beatles zijn een van de belangrijkste invloeden voor de voormalige band rond de Gallagher-broers geweest. Als die nooit bestaan hebben, kan Oasis ook niet bestaan hebben, in deze film.), sigaretten en Harry Potter bv. zijn niet langer gekend. Dus brengt Malik het materiaal van the Beatles tijdens optredens, en wordt ie zo in geen tijd beroemder dan Ed Sheeran waar ie in het begin nog even het voorprogramma voor verzorgt. Maar na een battle tussen de twee waarin Ed hem een paar minuten geeft om een nieuwe song te schrijven, blaast de rosse singer-songwriter een stemming nadien af, omdat ie weet dat wat Malik bracht sterker was.

Recensie: Yesterday ★★

Recensie Macbeth ★★★★

desc

zondag 30 juni 2019 Opera AntwerpenBert Hertogs

Grenzeloze ambitie (zonder plan) en machtshonger: het kan goed fout lopen als (politieke) leiders met die kenmerken aan de macht geraken. Dat is dan ook hét hoofdthema van Shakespeares Macbeth, in een libretto gegoten door Francesco Maria Piave en op muziek gezet door Verdi waarmee intendant Aviel Cahn afscheid neemt van Opera Vlaanderen. Voor de derde keer doet ie beroep op de Duitse regisseur Michael Thalheimer. Eerder bracht hij de Verdi-opera’s La Forza del Destino (2012) en Otello (2016) naar Antwerpen. Wie concertnews.be wat volgt, wéét dat we totnogtoe geen grote fan waren van Thalheimers werk bij Opera Vlaanderen. Diens Otello vonden we alle operaclichés opeenstapelen zoals de uitgestrekte hand als beeld van verlangen in verder een erg statische scenografie die we voor geen meter konden smaken. Wat de ene ‘uitgepuurd’ noemt, vinden wij op scenografisch vlak ronduit saai en slaapverwekkend. Ook zo tijdens de eerste twee bedrijven van deze Macbeth. Het lichtplan van Stefan Bolliger blijkt daarnaast nog eens erg conventioneel met fel wit licht dat de bliksem en het gevaar voorstelt, rode belichting voor de wraak en wit tegenlicht vs. verduistering en op het einde het omgekeerde daarvan als beeld van in en uit een duistere periode geraken.

Recensie: Macbeth ★★★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter