<<    >>

Recensie Merol ★★★★★

desc

vrijdag 2 augustus 2019 Grote Kaai, LokerenBert Hertogs

Een vluggertje daarvoor ging Merol op de Lokerse Feesten. Haar allereerste internationale show telde vijfentwintig minuten en wat vloog de tijd voorbij als een lekker potje stomende seks! Heerlijk om zien dat deze Nederlandse sensatie dé hype waard is. Vocaal zong ze Niels Destadsbader/Debladblazer/Despatader op het hoofdpodium dat enkele weken geleden nog The Last Arena op Dour Festival was, wiens stem erg gecrispeerd klonk tijdens nummers als ‘Sarah’ en die meermaals vals zong, onder andere in een nummer als ‘Vlinders in haar buik’,  gewoon naar huis.

Recensie: Merol ★★★★★

Recensie Midsommar ★★★1/2

desc

donderdag 1 augustus 2019 UGC AntwerpenBert Hertogs

Wie van Midsommar een horrorfilm verwacht die je de daver op het lijf jaagt, zal teleurgesteld zijn. De prent van Ari Aster (Hereditary) leest namelijk eerder als een break upfilm, een donkere parabel over een aantal waarden en normen. Over loslaten, vrede nemen met het levenseinde (in deze Zweedse commune Hargas ligt die op 72), doorzettingsvermogen (Dani, gespeeld door Florence Pugh wordt tot Mei Koningin gekroond wanneer ze te langst weet te dansen rond een met bloemen en planten versierd kruis met twee kransen aan die doet denken aan de meiboom), verantwoordelijkheidszin (Connie, gespeeld door Ellora Torchia en haar vriend Simon, gespeeld door Archie Madekwe willen wegvluchten), eerlijkheid (Josh gaat stiekem smartphonefoto’s maken van een van de Bijbels), respect (Mark, gespeeld door Will Poulter pist zogezegd onwetend tegen de afgestorven boom der voorvaders waar alle assen van eerder overleden communeleden rond uitgestrooid worden), diefstal, egoïsme en jaloezie (Josh, gespeeld door William Jackson Harper en Christian, gespeeld door Jack Reynor willen allebei hun thesis schrijven over de commune en hun rituelen) en relationele trouw ook op seksueel vlak (Dani’s vriend Christian stemt in om te paren met Maja). Verder gaat de film ook over verlies. Hoofdpersonage Dani Ardor – die achternaam verwijst naar de geestdriftige en opgewonden transitiefase - verliest een familie – haar bipolaire zus heeft haar ouders en zichzelf om het leven gebracht door vergassing - maar krijgt er een andere voor in de plaats op het einde.

Recensie: Midsommar ★★★1/2

Recensie Diego Maradona ★★★★

desc

woensdag 31 juli 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

‘Journalisten zijn pannenkoeken maar wij zijn kampioen.’ Het is maar een van de geweldige liedjes die we Diego Maradona en zijn teamgenoten a capella horen zingen in de kleedkamer na een zege. Andere pareltjes zijn: ‘Argentinië wordt kampioen. We dragen dit op aan de hoeren.’ en ‘Mama mama, ik heb Maradona gezien en ik ben verliefd geworden.’

Recensie: Diego Maradona ★★★★

Recensie Anna ★★★

desc

dinsdag 30 juli 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

De plot twist te veel (en eigenlijk twee volgens ons) levert de spionage-actiefilm Anna op. In die zin dat de zoveelste wending in het verhaal rond de spion Anna die voor de Russische geheime dienst KGB werkt ons op den duur danig op de heupen begon te werken. Ook omdat regisseur Luc Besson dan steevast kiest om een paar maanden terug te gaan in de tijd. De vele tijdsprongen en de verschillende standpunten waaruit hetzelfde verhaal verteld wordt, maakt de film totaal ongeloofwaardig, los van de al erg van de pot gerukte actiescènes waarin Anna M (‘De M staat voor Moskou, hoe origineel!’ aldus haar opdrachtgeefster Olga) bijvoorbeeld bijna een gans restaurant omlegt op enkele minuten tijd terwijl het wapen dat ze meekreeg niet eens werkte. Wél konden we de sneer richting modefotografen smaken die meer tijd vragen van modellen dan oorspronkelijk ingepland en worden die fotografen geportretteerd als figuren die (onder invloed) overenthousiast en narcistisch zijn en met hun ego’s in geen tijd de kamer vullen (en de sfeer doen omslaan). Ook managers die te laat zijn op de afspraak, waar je eigenlijk niet gek veel aan hebt omdat ze erg chaotisch durven zijn, worden heerlijk door de mangel gehaald. Wanneer een opdracht tijdens haar dubbelleven in het gedrang dreigt te komen omdat een shoot uitloopt, geraakt Anna’s geduld op en bewerkt ze de voorgevel van de fotograaf in kwestie. Letterlijk zien we dus girl power in deze film. Al blijken vrouwen zich ook naar de top te werken in een organisatie en daar ook wat duistere complotten voor over te hebben.

Recensie: Anna ★★★

Recensie Then came you ★★★1/2

desc

maandag 29 juli 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Het is jammer dat sommige films zoals Then came you na een week al uit de bioscoopprogrammatie gehaald worden. Zeker als het een film is die niet meteen het grote publiek zal aanspreken maar voldoende tijd nodig heeft om zijn publiek te vinden. Deze romantische dramedy biedt nochtans op een zeer goede manier tegengewicht tegenover al die hapklare tienerfilms die zelden iets inhoudelijks toevoegen aan het genre. Then came you doet dat wél. Hier zien we Skye (Maisie Williams), die aan ‘the big C’, kanker, lijdt en terminaal is. Ze ontmoet Calvin (Asa Butterfield), in een praatgroep en beiden – die elk op hun manier buitenbeentjes zijn en in zekere zin ook eenzaten – zullen naar elkaar toegroeien. Calvin is negentien, Skye zestien. Al jaren houdt Calvin – die op achtjarige leeftijd zijn tweelingzus verloor na een auto-ongeval waar zijn moeder zich nog steeds schuldig over voelt en er mee voor zorgde dat ie na zijn achtste verjaardag nooit meer een verjaardagsfeestje kon vieren - een symptomenboek bij. Hij meet onder andere zijn koorts en de grootte van een bobbel op zijn borst. Maar er is helemaal niets fysieks mis met hem, weet zijn dokter die hem naar de praatgroep stuurt zodat ie zou aanvoelen wat het verschil is tussen hypochonder zijn, denken dat je kanker hebt en dat beweren, terwijl er anderen zijn die de ziekte écht hebben en ermee moeten leren leven.

Recensie: Then came you ★★★1/2

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter