<<    >>

Recensie Macho ★★★★1/2

desc

donderdag 5 december 2019 Zaal Horta AntwerpenBert Hertogs

In de allereerste Vlaamse opera buffa van componist Robert Groslot met een libretto van Ralph Broos en Thomas Janssens krijgt de vrouw het stevig te verduren: ‘No wife. You finally got wise!’ Als een mannelijk tegenantwoord op de golf van feminisme voelt deze opera die het genre zelf in zijn (onder)hemd zet dan ook aan. Het koppel Kitty cat (sopraan Hannah Moss) en Klaus the mouse (bariton Stefaan Degand) is niet meer omdat zij van zijn huis een ‘feministisch hoofdkwartier’ gemaakt heeft volgens zijn beste vriend. Of hij de echtscheidingspapieren heeft getekend na tien jaar bedrog en misleiding? ‘Het is te zeggen …’ krijgt Klaus’ beste vriend te horen die plots met een surprise party afkomt om Klaus’ herwonnen vrijheid te vieren.

Recensie: Macho ★★★★1/2

Recensie Burning ★★★

desc

woensdag 4 december 2019 Theatre National BrusselBert Hertogs

Met No Surprises van Radiohead eindigt Burning. Het vat nog het best van al deze voorstelling van Julien Fournier samen. Geen verrassingen zien en krijgen we te horen tijdens deze voorstelling die over burn-out gaat. Een erg actueel thema en het moet gezegd dat Théâtre National dus opnieuw de vinger aan de pols weet te houden met deze maatschappelijk geëngageerde voorstelling. Die kleurt echter mooi binnen de lijntjes dat het een geroutineerd theaterbezoeker weinig nieuwe elementen bezorgt. De opbouw is klassiek, we zien een man dozen verplaatsen, en anders opstellen tot ie er letterlijk bij neervalt en een toren dozen meesleurt. Verder (snel)wandelt hij op een loopband en kan hij na verloop van tijd dat tempo niet meer aan waarop ie op zijn achterwerk van de band schuift en lichtjes gekatapulteerd wordt. De man worstelt met zijn work-lifebalance tot de zaak onhoudbaar wordt. Hier te zien in een podiumelement dat overhelt (wat ons helaas een déjà-vu gevoel bezorgt: ook in het straattheater ‘As the world tipped’ van het Britse Wired Aerial Theatre vorig jaar op Sziget Festival zagen we een gelijkaardige scenografie) waardoor de dozen naar beneden vallen.

Recensie: Burning ★★★

Recensie Dragon ★★

desc

dinsdag 3 december 2019 deSingel AntwerpenBert Hertogs

Met zijn politiek geïnspireerd theaterstuk Dragon, toont de Chileense regisseur Guillermo Calderón twee leden van het theatercollectief de Draak. Vroeger was het een Draak met drie koppen, maar nadat een actrice eruit stapte omdat ze een kunstcrisis doormaakte, zijn ze nog met twee. Een schoonmaakster van een tentoonstellingsruimte biedt zich aan die na verloop van tijd ook werd ingezet om mee tentoonstellingen op te bouwen. Het idee? Een re-enactment van de moord op de antikoloniale activist Walter Rodney in 1980, die auteur is van onder andere ‘How Europe underdeveloped Africa’. Wat daarvoor nodig is? Een rode wagen die explodeert waar de twee overgebleven leden van Dragon in zitten. De poetshulp hebben ze nodig om de explosie in gang te steken. Die twijfelt geen seconde en stemt toe. Verder is er nog een papieren zak nodig waarin de walkietalkies moeten zitten die uiteindelijk de explosie zullen veroorzaken.

Recensie: Dragon ★★

Recensie The Addams Family ★★

desc

dinsdag 3 december 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

The Addams Family, de tekenfilmversie van regisseurs Conrad Vernon en Greg Tiernan is ronduit zwak. Vreemd want de prent wist in de States toch een behoorlijke stemmencast met o.a. Charlize Theron, Bette Middler en als (Wild) Thing (met muzikale knipoog naar de hit van The Troggs) niemand minder dan Snoop Dogg te verzamelen. In de Vlaamse versie schitteren vooral Manou Kersting als Gonzo en Walter Baele met sappig Gents accent als zijn broer Fester. Een van de meest grappige momenten is die wanneer Fester na een optreden van een vijftal meisjes die aan de kiosk ‘gemakkelijk is het leven zonder keuzestress’ zingen, zelf even een liedje zingt en zijn zwarte mantel plots opendoet. Met ‘Dit is een verschrikking’ sabelt hij op heerlijke manier de kauwgompop en de act van enkele meisjes neer. Een act die bijna een parodie op zich is op tienerpop waarbij de choreografie eindigt met een menselijke toren. Ofwel: alle clichés worden hier lekker te kijk gezet.

Recensie: The Addams Family ★★

Recensie Last Christmas ★★

desc

maandag 2 december 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Een romantische dramedy die niet van de grond komt, dat is Last Christmas. De prent die Paul Feig regisseerde werd bij elkaar geschreven door Greg Wise en niemand minder dan Emma Thompson. Dat neemt niet weg dat het eindresultaat gewoon bedroevend is. Het lijzige tempo doet je vaak weggeeuwen en de songs van George Michael en Wham! zijn zo fragmentarisch en clichématig erin verweven (Kate, gespeeld door Emilia Clarke, die een hoog girl next door-gehalte heeft, wordt onder andere gewekt wanneer de videoclip van ‘Wake me up before you go-go’ te horen is) dat ook op dat vlak de prent je op je honger laat zitten. Pas na een uur komt de eerste plottwist, en de grootste volgt tien minuten voor het einde. Uiteindelijk weet de film ook geen richting uit te slaan, en voelt die op den duur vooral als een pleidooi om elkaar te helpen wanneer iemand het nodig heeft, naar boven te kijken, en is het vooral ook een film die een anti brexit-standpunt inneemt waarbij sommige Londenaars als pure racisten worden afgeschilderd die eisen dat er Engels gesproken wordt op de bus door nieuwkomers uit onder andere ex-Joegoslavië. Kate, eigenlijk heet ze Katarina, is toen ze klein was gemigreerd naar het VK met haar ouders. Haar moeder, die erg traditioneel is, zal op haar beurt de Polen de schuld geven waarom de Britten hen niet mogen …

Recensie: Last Christmas ★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter