<<    >>

Recensie Sparks***

desc

zaterdag 16 september 2017 Ancienne Belgique BrusselBert Hertogs

Gek en geniaal tegelijkertijd, dat was het optreden van de Amerikaanse band Sparks in de Ancienne Belgique. De groep die draait rond de broers Ron en Russell Mael dateert uit een periode – de 70’s- dat ongegeneerd je falsettostem bovenhalen een handelsmerk mocht zijn en enige theatraliteit in songs en performances het geheel net als bij Queen afmaakte. Voor een laaiend enthousiast publiek stond de groep in Brussel. En de Maels genoten kennelijk van de overweldigende respons. Meermaals bedankten ze de fans omdat ze er mee een super optreden van maakten. Zelfs Ron – die al jaren de stijve hark uithangt achter zijn keyboard en bewegingloos de ganse tijd in dezelfde richting staart – kroop op het einde even uit zijn rol om de fans te bedanken. “Brussel is voor ons een tweede thuis”, zei ie oprecht waaraan hij fijntjes toevoegde dat de groep twee albums in onze hoofdstad opnam.

Recensie: Sparks***

Recensie Lady Linn and friends**1/2

desc

donderdag 14 september 2017 De Roma BorgerhoutBert Hertogs

“Het is lang geleden dat ik nog voor zo veel volk gespeeld heb.” Het is wellicht een van de meest oprechte bindteksten die we de afgelopen jaren konden optekenen. Lady Linn – “in het echte leven een spraakwaterval, op het podium niet echt” – genoot zichtbaar dat de Roma uitverkocht was voor een tamelijk exclusieve avond waarin ze andere artiesten uitnodigde om met haar het podium te delen. Isabelle A, Bart Peeters en Natalia die ze in de jongste editie van ‘Liefde voor muziek’ beter leerde kennen, had ze voor de gelegenheid uitgenodigd. De Roma van haar kant wist uit te pakken met een nieuw geluidssysteem en bleek nu op akoestisch vlak vlotjes te kunnen concurreren met die andere exquise zaal op akoestisch vlak in onze stad: de Koningin Elisabethzaal. “Het was een van de betere optredens die ik al gezien heb” hoorden we een koppel achteraf in de premetro zeggen. Er was iets van aan, al kon het uiteraard nog steeds ietsjes beter.

Recensie: Lady Linn and friends**1/2

Recensie Cargo**

desc

woensdag 13 september 2017 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Cargo is het langspeelfilmdebuut van Gilles Coulier die in 2014 de achtdelige tv-reeks Bevergem regisseerde. Voor zijn eerste film duikt de regisseur, scenarist en producent in de wereld van de Oostendse visserij. Bijna uitsluitend mannen komen er in beeld in deze erg trage film. Coulier wil immers een stem geven aan stilte. Stilte tussen de broers Jean (Sam Louwyck), Francis (Wim Willaert) en William (Sebastien Dewaele) wanneer hun vader Leon (Roland Van Campenhout) in een coma belandt.

Recensie: Cargo**

Recensie Pinocchio**

desc

zondag 10 september 2017 De Munt BrusselBert Hertogs

Met Pinocchio opent de Munt opnieuw haar deuren nadat het langer dan voorzien buitenshuis moest spelen door de aanslepende renovatie van de schouwburg. De nieuwe zetels hebben hetzelfde model als de oude, en zitten iets steviger, het licht uit de kroonluchter is heel wat kouder omdat het ledlichtjes zijn die er nu in steken, maar daardoor komt het plafond wel weer beter tot haar recht. En er is airco en vanaf nu spelen de zangers ook op een vlak podium terwijl het oude nog een hellingsgraad van 4° had. Dat zijn de belangrijkste veranderingen aan de zaal. Voor de deur staat nu een (hopelijk tijdelijke) constructie waar de fouillering gebeurt net zoals dat aan het Muntpaleis aan Tour & Taxis het geval was. Met Pinocchio was de zondagmatinee helemaal uitverkocht. Fijn om zien, was dat er ook heel wat kinderen in de zaal zaten. Alleen is maar de vraag of zij beseffen dat het verhaal – dat toch wel wat gedateerd is – eigenlijk als hoofdreden heeft om jongeren onder de knoet te houden, en mooi te laten luisteren naar hun ouders. Dat is een aspect dat te vaak onderbelicht wordt omdat steeds de focus gelegd wordt op de deugd om niet te liegen maar waarachtig te zijn.

Recensie: Pinocchio**

Recensie Virginity*

desc

zaterdag 9 september 2017 HetPaleisBert Hertogs

Het Paleis opent zijn nieuwe seizoen met Virginity in samenwerking met Fabuleus. Een voorstelling over je seksuele identiteit vinden als jongere. Op een klein uur tijd zien we vier bandleden in een repetitieruimte zoeken naar een sound maar ook naar zichzelf. Marieke Dermul is het meisje dat alles aankan in haar eigen kamertje voor de videocamera. Ze heeft ‘een leeuw in haar broek die klaar is om te brullen’ en hoopt bij Boris Van Severen te kunnen scoren met de openingszin ‘Ik was negen. Mijn moeder was verslaafd aan alcohol. Ik vond haar in haar eigen urine.’ om zo medelijden te wekken en hem voor haar te winnen. Maar in real life verstijft ze en komt er bijna geen woord uit hoewel haar seksuele verlangens groot zijn. Choreografe Natascha Pire vraagt Lennert Coorevits op de man af of hij een homo is, wat hem aan het twijfelen brengt. ‘Ik moet tegen mezelf zeggen dat ik niet mag kijken.’ luidt het wanneer ie in de kleedkamer bij L.O. zich aangetrokken voelt tot Cesar Willems. En Boris, die blijkt zich dan weer een meisje te voelen in een mannenlichaam. Uiteindelijk kussen Boris en Lennert elkaar lang op de mond. Maar de aanloop daartoe voelt al even geforceerd aan als de ganse voorstelling. Om kort te zijn: in Ghost Rockers in concert zit méér verhaal, betere uitgewerkte personages én sterkere songs dan in deze Virginity die vis noch vlees is.

Recensie: Virginity*

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news