<<    >>

Recensie Bartok double bill ★★★

desc

zondag 10 juni 2018 De Munt BrusselBert Hertogs

De Munt sluit het seizoen 2017-2018 scenisch af met een double bill waarin Béla Bartóks werken ‘Hertog Blauwbaards Burcht’ **1/2, een opera in 1 akte uit 1918 en ‘De wonderbaarlijke mandarijn’ ****, een pantomine ballet in 1 akte uit 1926 te zien zijn. Christophe Coppens heeft theaterregie en dramaturgie gestudeerd. Toch koos ie tussen 1991 en 2001 om de kaart van de mode te trekken waarbij hij onder andere Rihanna en Grace Jones kleedde. Pas sinds vorig jaar debuteerde hij als operaregisseur. 20 jaar na zijn opleiding was dat. ‘Foxie! Het sluwe vosje’ bracht hij toen in het Muntpaleis. In deze Bartók double bill koppelt hij ‘De wonderbaarlijke mandarijn’ aan ‘Hertog Blauwbaards Burcht’ door in het pantomine ballet visuele linken te leggen met het eerste werk. Zo zien we Peter Van Praet, die instaat voor het licht, rood licht bijgeven om het donkere kantje van het bordeel te tonen (in Hertog Blauwbaards Burcht staat dat rode licht voor het bloed dat aan Blauwbaards handen kleeft), en zien we de pooier (de Brit Dan Mussett in zijn Muntdebuut) op het einde, ineengeslagen door zijn prostituees die wraak namen op de gewelddadige omstandigheden waarin ze moesten werken, in een rolstoel verschijnen. Met dat beeld opent ‘Hertog Blauwbaards Burcht’ dan weer.

Recensie: Bartok double bill ★★★

Recensie Jurassic World Fallen Kingdom ★★★

desc

vrijdag 8 juni 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

In Jurassic World Fallen Kingdom moeten de dino’s op Isla Nublar gered worden. Een vulkaan staat er op uitbarsten en dat zou het einde kunnen betekenen van de overgebleven dieren in het park. Twee groepen houden er een compleet andere visie op na: dokter Ian Malcolm pleit in de Senaat van de VS ervoor dat ze (uit)sterven terwijl Claire Dearing, die nog manager was van Jurassic World, ondertussen een actiegroep heeft opgezet om de dieren te redden. In Benjamin Lockwood, die de kloontechnologie met John Hammond jaren geleden uitvond, vindt ze een partner om die reddingsoperatie te starten. Het plan: de dino’s overbrengen naar een ander eiland waar ze verder kunnen leven zonder mensen. Nog één velociraptor is er echter maar in leven: Blue die door Owen Grady opgevoed werd. Als Claire hem kan overtuigen om opnieuw af te zakken naar Isla Nublar kunnen ze deze soort redden.

Recensie: Jurassic World Fallen Kingdom ★★★

Recensie Don Juan ★★★1/2

desc

dinsdag 5 juni 2018 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Met Don Juan naar Mozarts bekende opera brengt Deschonecompanie opera op een toegankelijke manier. Door naar de essentie van het werk enerzijds te gaan, er een muziektheaterstuk van te maken, een mengeling van spoken word/rap en klassieke zang aan de ene kant, maar even goed ook de draak te steken met zichzelf (door acteurs dubbelrollen te geven wat soms hilarisch snelle kleding/accessoirewissels oplevert of door ‘padam’ en ‘tatata’ tijdens snelle passages te zingen of de tekst in het Nederlands te doen kloppen op de maat van de muziek aan de andere kant). Celine Debacquer speelt de rol van Donna Anna die rouwt om haar overleden vader, naast die van Zerlina, die op het punt staat om te huwen met Masetto (Flor Van Severen). Zij is de enige geschoolde zangeres wat afsteekt op de rest van de zangpartijen. De andere acteurs en actrices proberen weliswaar, maar gaan meermaals onder de toon omdat ze veel beperkter zijn in hun zingen. Het repetitieve karakter van de tekst bij gezongen nummers zet deze productie ook in de verf, wat ook al op de lachspieren werkt. Deschonecompanie gaat voor een spreidstand tussen – doelbewust – amateuristische scènes neerzetten onder andere met een koffer waar Don Juan en Zerlina in duiken, wat wel erg 1 op 1 is en sterke zangpassages en een naar hiphopneigend libretto dat gebracht wordt, wat het geheel erg fris maakt. Toch vraag je je achteraf vooral af wat nu precies de bedoeling was: het operagenre parodiëren dan wel het een dienst te proberen bewijzen.

Recensie: Don Juan ★★★1/2

Recensie Shakira @ Sportpaleis ★★

desc

donderdag 7 juni 2018 Sportpaleis MerksemBert Hertogs

Shakira liet danig op zich wachten in het Sportpaleis. Niet alleen was het van 12 december 2010 geleden dat ze nog optrad in de grootste concertzaal van het land. Tevens werd haar optreden dat aanvankelijk gepland was voor 12 november 2017 uitgesteld omwille van stemproblemen. En net zoals 7,5 jaar geleden liet ze zelfs dan nog haar publiek wachten door een half uur later dan voorzien op het appel te verschijnen. Dat leverde haar om tien na negen – terecht – een fluitconcert op wat de productie slim counterde door er ‘Alors on danse’ van Stromae tegenaan te gooien waarop het publiek aan het dansen sloeg. Shakira stelde tijdens haar bijna twee uur durende show teleur. Dat kwam onder andere omdat ze steevast koos voor een black out na élk nummer. Een moment dat het donker en stil werd dus. Daardoor had het concert veel weg van een feestje dat nooit echt helemaal op dreef kwam. Andere vaststelling: speelde ze vroeger haar drie B’s uit: borsten, billen en buik dan legde ze in Antwerpen vooral de focus op het billenwerk terwijl de buik gecamoufleerd werd door tierlantijntjes of een stukje stof. Om te verbergen dat daaronder nog wat babybuik zit of het mogelijke litteken van de keizersnede?

Recensie: Shakira @ Sportpaleis ★★

Recensie Gorillaz @ Rock am Ring ★★★

desc

zondag 3 juni 2018 Nurburgring Eifel DuitslandBert Hertogs

Een beer. Die was ontsnapt uit de Eifel zoo nadat er donderdag- op vrijdagnacht een stevig onweer uitbrak boven de Duitse regio. Het nieuws haalde zelfs de Belgische media. De beer bekocht het met zijn leven. Niet ontsnapt en nog minder in een kooi gestoken, mocht Gorillaz Rock am Ring 2018 afsluiten op de Crater Stage. De virtuele band die bedacht werd door Damon Albarn en Jamie Hewlett mocht dus de laatste tonen op het festivalterrein laten galmen. Gorillaz heeft in Duitsland duidelijk niet dezelfde status als in België. De opkomst voor het tweede grootste podium was eerder aan de gewone kant. Ook de reacties van het publiek waren – opvallend – erg lauw. Waren de batterijen plat na een pittig festivalweekend? Of hadden de toeschouwers alles gegeven om Dave Grohl en co te steunen? Of bleek Gorillaz die nochtans op muzikaal vlak een erg interessante sound opzoekt, te ver verwijderd van de metal en onversneden rock die het festival verder programmeerde? Werd Gorillaz met zijn mix van onder andere electronica, hip hop, dubstep, en soul daardoor de vreemde eend in de bijt en werkte dat tegen de band? Of kwam het omdat Gorillaz een aantal nummers uit hun zesde studioalbum The Now Now liet horen dat op 29 juni verschijnt, die het publiek nog niet kende, waarom het feestje uitbleef? Of was het omdat de band tristesse, eenzaamheid, kortom zwartgallige emoties losliet op het publiek zoals in onder andere ‘Magic City’ (met Albarn die teneergeslagen naar de grond keek) en ‘Last living souls’ terwijl er ook feestelijke ritmes te ontwaren waren tijdens het optreden? Of kwam het omdat Albarn te vaak een megafooneffect gebruikte om zijn stem te vervormen? Of omdat die visual/video interludes en de vele gastzangers de flow van de show (te vaak) onderbraken, zodat je constant een start-stop-start-stop-gevoel had en het concert wel erg aanvoelde als in vele stukjes gekapt waarbij enige coherentie ontbrak? Feit is dat Albarn ook moest vaststellen – tot zichtbare frustratie – dat de mayonaise niet pakte op Rock am Ring, dat dit jaar een stevige terugval in aantal toeschouwers moest incasseren. Zo’n 70.000 muziekfans waren naar de Nürburgring afgezakt terwijl het terrein er tussen de 85.000 en 90.000 kan ontvangen.

Recensie: Gorillaz @ Rock am Ring ★★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter