<<    >>

Recensie Push ★★★★★

desc

zaterdag 16 maart 2019 De Munt BrusselBert Hertogs

Met Push in een regie van Benoît De Leersnyder brengt de Munt een van de meest aangrijpende voorstellingen van de afgelopen jaren in de Malibranzaal. ‘Overweldigend.’ en ‘Een van de meest emotionele voorstellingen van de afgelopen jaren’ zijn maar enkele reacties die we horen van enkele toeschouwers wanneer we de personenlift naar beneden nemen. Naar de zaal werden we met zijn allen, Koning Filip, de prins en de veiligheidsmensen incluis via een goederenlift vervoerd om op die manier aan den lijve ondervinden hoe zo’n transport, als vee opgestapeld in een treinwagon moet gevoeld hebben toen meer dan 25.000 Joden vanuit Mechelen naar de concentratiekampen werden vervoerd tijdens 26 konvooien. Minder dan 5% keerde terug. Om het plaatje helemaal compleet te maken nam de security in de Munt de taak over van de Nazi’s van destijds. Ze riepen hard tegen het publiek – ook tegen de Koning en de prins – om plaats te maken en dichter bij elkaar te gaan staan en vervolgens werd er ‘Silence’ en ‘Shut up’ geroepen. De rit naar de zesde verdieping zelf duurt zo’n minuut. Zelden voelde een minuut zo lang aan als deze waarbij je aanvoelde hoe ongemakkelijk de toeschouwers, inclusief de Koning, zich voelden bij deze – letterlijk en figuurlijk beklemmende - vorm van ervaringstheater.

Recensie: Push ★★★★★

Recensie Coureur ★★★★1/2

desc

vrijdag 15 maart 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

‘Waarom ben jij geen profwielrenner geworden?’ is wellicht dé cruciale vraag die gesteld wordt in Coureur. Felix Vereecke (Niels Willaerts) moet koste wat het kost wielrenner worden. Zijn vader Mathieu (Koen De Graeve) en nonkel Willy (Günther Lesage) koersten ook. ‘De koers dat zit in je bloed. Dat geef je van vader op zoon door. Je leert vechten tegen alles en iedereen en vooral tegen jezelf’ klinkt het bij de start van dit onwaarschijnlijk sterk regiedebuut van Kenneth Mercken. De semi-autobiografische dramafilm is gebaseerd op het leven van Mercken die de film samen met Monica Stan schreef. Op zijn negentiende zit Felix tot over zijn oren aan de drugs, amfetaminen, epo,  hormonen en bezorgt zijn (in zijn jeugd verder afwezige) vader hem bloed dat ie rechtstreeks injecteert in een ader. De tiener maakt zelf kennelijk onvoldoende testosteron aan waardoor hij gewoon niet meekon met de andere coureurs.

Recensie: Coureur ★★★★1/2

Recensie Bagaar ★1/2

desc

donderdag 14 maart 2019 Bourla AntwerpenBert Hertogs

Saai, stroef en sloom, dat is Bagaar van Toneelhuis en Lazarus geworden. Voor het eerst werken het Mechelse en het Antwerpse gezelschap samen. Op papier lijkt dat een match made in heaven, maar de twee compleet tegenovergestelde theatertalen die ze hanteren, samenvoegen zorgt voor een ongemakkelijke voorstelling die zelden comfortabel aanvoelt. Om kort te gaan: het voelt allemaal erg klinisch, vlak aan en zeer fragmentarisch aan. Elke scène wordt zowat afgesloten met een black out. Op die manier kunnen de acteurs niet of nauwelijks hun personage een boog laten maken. Wat drijft districtchef Lucien Cordier (Koen de Graeve) om op het Eiland vol vluchters die geen stemrecht hebben, in de aanloop van de verkiezingen zijn laisser-faire beleid plots om te gooien en voor een op het militarisme geschoeid quasi schrikbewind te gaan? We komen het niet of onvoldoende te weten. De vele woordgrapjes in het begin van het stuk, werken eerder op de zenuwen dan op de lachspieren. Wanneer Luciens minnares Rose (Charlotte Vandermeersch in alweer een lichamelijke domme rol), zijn echtgenote Huguette (Katelijne Damen) en ‘kuske met speeksel’ Nono (Joris Van den Brande) doodgeschoten heeft, volgt de beste taalhumor uit het werk: ‘Ik geef toe dat de situatie er op dit moment niet Rosekleurig uitziet’. De Graeve laat echter die grap liggen, wat onbegrijpelijk is. Gaf ie het op om daar de klemtoon op te leggen omdat ie vaststelde dat de humor in het begin van de voorstelling (naast taalhumor van het genre ‘De Boeck leest een boek’ horen we ook opzettelijke versprekingen bij dure woorden, een voorbeeld is ‘hypocretisch’ in plaats van ‘hypothetisch’ of slechte vertalingen als ‘I try to do my job in the hudanity (hoedanigheid n.v.d.r.) as sous-chef’) niet of nauwelijks effect resulteerde? Of wou ie de plotse ernst van zijn personage benadrukken door de grap niet te benadrukken op het einde? Feit is dat dit een mooi voorbeeld is van een gemiste kans, wat deze voorstelling nog het best van al samenvat.

Recensie: Bagaar ★1/2

Recensie Toruk ★1/2

desc

woensdag 13 maart 2019 Sportpaleis MerksemBert Hertogs

Visueel de moeite, inhoudelijk, qua story telling, acrobatie, en spanningsboog erg zwak en fragmentarisch, dat is Toruk van Cirque du Soleil. Het Canadese gezelschap zag het in deze grootse arenaproductie kennelijk te groot en wou te veel. Resultaat is een voorstelling geworden die niet of nauwelijks onder de huid kruipt. Dat heeft ook met de afstand tussen publiek en de gigantische scène (die bijna 26 meter op iets meer dan 49 meter is) te maken, zodat er net als bij hun vorige show die het Sportpaleis aandeed, Michael Jackson The Immortal World Tour uit 2013, er erg veel is dat je ontgaat. Zeker, de cijfers zijn indrukwekkend: meer dan 1858 m² meet het projectieoppervlak, dat is meer dan 5 keer een standaard IMAX-scherm. Daarbij zijn 40 videoprojectoren voor nodig. De Hometree achteraan het podium is bijna 24,4 meter breed, en meer dan 12 meter hoog. Om al het materiaal te vervoeren dat nodig is voor deze productie, is Cirque du Soleil op de baan met maar liefst 34 trucks.

Recensie: Toruk ★1/2

Recensie Captain Marvel ★★★1/2

desc

maandag 11 maart 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Marvel lanceert nog net voor Avengers Endgame, hét vervolg op Avengers Infinity War waar elke Marvelfan op zit te wachten, een nieuwe heldin op het grote scherm mét menselijke trekjes (en emoties die ze te baas moet zien te krijgen). Daarbij trekt het productiehuis meteen ook de feministische kaart. Zij beschikt namelijk over superkrachten. Ze zal ook overleven wanneer Thanos de helft van alle leven in de kosmos uitgeroeid heeft zo blijkt uit de scene tijdens de end credits. En zal dus straks mogelijk een niet onbelangrijke rol spelen in Avengers Endgame. Ook daarom is Captain Marvel van regisseurs Anna Boden en Ryan Fleck bekijken, een must voor elke Marvelfan. Blijf daarbij tot het einde van de end credits zitten, want ook dan volgt er nog een scène.

Recensie: Captain Marvel ★★★1/2

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter