<<    >>

Recensie The Aftermath ★★★

desc

donderdag 11 april 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

The Aftermath, de film van James Kent naar het boek van Rhidian Brook, zoomt in op een periode rond de Tweede Wereldoorlog die minder gekend is. Vandaar ook dat de film qua uitgangspunt op zijn zachtst gezegd interessant is. Alleen heeft de vorm, met onder andere het fraai in beeld brengen van de beeldmooie Keira Knightley in de rol van Rachael Morgan waarbij haar scènes niet zelden als een langgerekte vintage fashionreclamefilm aanvoelen inclusief heerlijke lichtinval, het duidelijk gewonnen van de diepgang. Daardoor trekt de regisseur te opvallend het verschil tussen de Britse welstand en de arme bevolking die 5 maanden na de oorlog bakstenen verzamelt van ingestorte gebouwen zodat de stad ooit opnieuw opgebouwd kan. De stad is bijna volledig platgebombardeerd, de gapende wonde die dat veroorzaakte in het straatbeeld is gigantisch, maar ook in de hoofden van de Duitsers die nog steeds doden terugvinden in het puin heeft er een knak plaatsgevonden. Sommigen hebben ‘88’ getatoeëerd in hun arm, dat twee keer staat voor de achtste letter van het alfabet: Heil Hitler. Of hoe het extremisme, het nazistische gedachtegoed is blijven doorsluimeren na de oorlog. De lokale bevolking is dus ofwel erg vijandig ten opzichte van de Britten die mee de orde moeten zien te handhaven en gaan de confrontatie niet uit de weg (waarbij de voedselbedeling bv. gesaboteerd wordt), ofwel hebben ze zo veel psychologisch schade geleden, dat ze net als Hamburg helemaal van de kaart zijn (geveegd).

Recensie: The Aftermath ★★★

Recensie Missing Link ★★★★

desc

woensdag 10 april 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

De stop-motion animatieprent Missing Link van regisseur en schrijver Chris Butler is een film voor ouders geworden die daarnaar met hun (best niet al te jonge) kroost naar de bioscoop kunnen trekken. Een film over evolutie/de evolutieleer versus conservatief denken, oude krokodillen en hun oude theorieën die in vraag gesteld worden, het koppig vasthouden bij het eigen gelijk (en daar zelfs een huurmoordenaar voor willen inzetten), zo verlangen naar iets dat het pijn doet, gender, ambitie (Mister Frost wou altijd al een grote avonturier worden én gerespecteerd door het rijk), kolonialisme versus elkaar als gelijken behandelen, feminisme en ergens bij willen horen waar je eigenlijk niet toe behoort. Missing Link is zowel qua animatie als qua surround geluid een welgekomen verademing omdat de laatste maanden we het gevoel kregen vooral veel van hetzelfde gezien te hebben. Missing Link zal in zekere zin ook de meerwaardezoeker kunnen bekoren.

Recensie: Missing Link ★★★★

Recensie Assepoester ★★★1/2

desc

woensdag 10 april 2019 Theater Elckerlyc AntwerpenSascha Siereveld

Theater Elckerlyc in Antwerpen was voor de gelegenheid volgelopen met prinsjes, prinsesjes en hun lakeien die kwamen kijken hoe Helle Vanderheyden zich als een vlinder mocht ontpoppen van de slonzige Assepoester tot de prinses van het bal. Met ‘Assepoester’ bracht Deep Bridge een entertainende familiemusical die een eigen twist gaf aan een eeuwenoud sprookje. Assepoester werd hier niet gepest door twee boze stiefzusters, maar had hier één vervelende stiefzus Fien en een geschifte, maar best wel aardige stiefbroer Titus. Jasmine Jaspers mocht in de huid kruipen van de lichtjes getikte Fien en Laurenz Hoorelbeke zette met verve een prettig gestoorde Titus neer. Voor de kleinsten werd het een magische voorstelling vol sprookjesfiguren en een echte toverfee. Voor de al iets ouderen was het een ontspannen opvoering met heel wat humor in de dubbele bodem van Titus’ opmerkingen. Maar wat voor jong en oud hetzelfde was, was het genot om Helle Vanderheyden te horen zingen. Haar prestatie was dan ook absoluut top.

Recensie: Assepoester ★★★1/2

Recensie Instant Family ★★★★

desc

maandag 8 april 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Instant Family is zo’n film die al een tijdje op ons lijstje stond om te recenseren maar het kwam er maar niet van. De dramedy (mix van drama en komedie) krijgt nu ook niet bepaald veel media exposure. Onterecht blijkt uit de zeer positieve bezoekersscores met gemiddelden 7,3 op 10 bij Kinepolis en 7,4 op 10 bij IMDb. Instant Family, dat geregisseerd werd door Sean Anders en gebaseerd is op waargebeurde feiten die hij zelf meemaakte, is zowel koud als warm, emotioneel als geestig. Die mix, een rollercoaster van emoties waar het koppel Pete Wagner (Mark Wahlberg) en Ellie (Rose Byrne) doorgaan, houdt je gekluisterd aan je bioscoopstoeltje. Je wil gewoon weten hoe het gaat aflopen.

Recensie: Instant Family ★★★★

Recensie Dood in Venetie ★★★★★

desc

zondag 7 april 2019 Carre AmsterdamBert Hertogs

Een ontzettend verdiende staande ovatie ontving Dood in Venetië in Carré Amsterdam. De jongste muziektheatervoorstelling van Internationaal Theater Amsterdam met het Koninklijk Concertgebouworkest is om een vrouwelijke toeschouwer achteraf te quoten dan ook ‘wondermooi’. De sterkte zit ‘m in de perfecte dosering van de Belgische regisseur Ivo Van Hove en auteur Ramsey Nasr die zich baseerde op de novelle van Thomas Mann waarin onderdrukte homoseksuele én pedofiele gevoelens ‘we zijn zo jong als ons hart zich voelt’ aldus Charon (Aus Greidanus jr.) naar boven komen. In Nasrs bewerking creëert Mann (Steven Van Watermeulen) zijn personage Gustav Von Aschenbach (Ramsey Nasr) die zaken laat ervaren zoals hij ze zelf ervoer tijdens zijn eigen reis met zijn vrouw Katja (Marieke Heebink) naar Venetië. De man komt zowel in conflict te liggen met zijn personage (die onder andere vindt dat de auteur het wat rustiger aan mag doen met hem), met zijn eigen gevoelens om een minderjarige jongen, en de vrouw waarmee hij getrouwd is: Katja. Hij ontkent eerst: ‘Dit is niet echt’ maar zij ziet erg veel gelijkenissen met een vakantie die de twee doorbrachten in Venetië, waarop ze onder andere eist dat ie het jongetje een andere naam geeft en ouder dan 10 laat zijn en met ‘Ik wist het!’ zowel haar verbazing als bevestiging van haar vermoedens uit. Katja (Marieke Heebink) blijkt erg – iets té zelfs – nieuwsgierig in het werk van haar man: ‘Kom ik erin voor?’ vraagt ze waarop ie ‘Hoogstens zwaar misvormd’ antwoordt en zij een ‘Godzijdank!’ slaakt. Later stelt ie wanneer zij erg veel autobiografische elementen in zijn teksten ontwaart: ‘Denk je dat ik Frederik de Grote ben als ik een boek over hem schrijf?’ waarop zij droog antwoordt: ‘Nee, maar jij wel.’ Het publiek proest het uit.

Recensie: Dood in Venetie ★★★★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter