<<    >>

Recensie A Christmas Carol ★★★★★

desc

dinsdag 8 januari 2019 The Old Vic LondenBert Hertogs

De beste versie die we ooit op de planken zagen, levert The Old Vic af met A Christmas Carol naar de klassieker van Charles Dickens. Terwijl stilaan de sporen van kerst verdwijnen in Londen, afgelopen zondag sloten de kerstmarkten, en ook de theaters draaien nu terug op het gekende ritme, is het gewoon een fijne vaststelling dat in zo’n overgangsfase er toch nog een productie is die nog tot en met 19 januari de sfeer en de boodschap van kerst uitdraagt. En hoe! Regisseur Matthew Warchus slaagt erin om het verhaal tot zijn essentie te herleiden dankzij de versie van Jack Thorne waar ie beroep op deed. Hij kiest voor een minimal approach met toch een aantal erg moderne keuzes. Zo zien we The Old Vic in twee gedeeld door een catwalk en staat er op het podium een tribune waar toeschouwers kunnen zitten. Warchus gaat dus voor een in the round concept, dat in tegenstelling tot dat van The Convert in the Young Vic, wél werkt. In het tweede deel wordt het publiek zelfs betrokken bij het verhaal wanneer Scrooge zijn feestmaal laat aanrukken. Dan laat de regisseur de minimal aanpak voor wat die was, wat hier zeer goed werkt met enkele verrassingen die toch erg naturel blijven aanvoelen.

Recensie: A Christmas Carol ★★★★★

Recensie The Convert ★★

desc

maandag 7 januari 2019 Young Vic LondenBert Hertogs

Met The Convert, in een regie van Ola Ince, zet The Young Vic maar liefst twee vrouwelijke sterren uit Black Panther en Avengers Infinity War op de affiche. Het stuk is immers geschreven door Danai Jekesai Gurira, die de rol speelt van Okoye in de Avengers-films. Letitia Wright, de 25-jarige Britse actrice die vorig jaar als Shuri doorbrak via de eerder vermelde Avengers-films, speelt de jonge Jekesai die vlucht voor een gearrangeerd huwelijk. We zijn 1896 in het moderne Zimbabwe. Jekesai gaat werken voor Chilford, een devote Katholieke priester die haar Ester zal noemen vanaf dan. Hij zal zijn nieuwe bekeerlinge vormen. Jekesai/Ester komt zo in conflict met zichzelf, haar roots, familie en vrienden te liggen door de keuze voor het Katholieke geloof die ze maakt. Dat wordt aanzien als een gif dat de blanken gebruiken om hun macht(misbruik) op de zwarten goed te praten. Ook Ester zal lastig gevallen worden en bijna verkracht door de kanselier (rol van Ivanno Jeremiah). Prudence (Luyanda Unati Lewis-Nyawo) die zwanger van de kanselier is, zal later stellen dat ie een heel dorp zwanger maakte.

Recensie: The Convert ★★

Recensie War Horse ★★★1/2

desc

zaterdag 5 januari 2019 National Theatre LondenBert Hertogs

11 jaar staat War Horse ondertussen op de planken. Wereldwijd was de productie van The National Theatre al in 11 landen te zien. Goed voor meer dan zeven miljoen toeschouwers. Naar aanleiding van honderd jaar Wapenstilstand (11 november 1918) wat het einde van de Eerste Wereldoorlog betekende maar tevens de daaropvolgende wereldoorlog deed ontkiemen, kwam de UK tour van War Horse even thuis. Niet in het Olivier Theatre van The National Theatre in Londen waar de voorstelling van regisseurs Marianne Elliott en Tom Morris die gebaseerd is op de best seller van Michael Morpurgo op 17 oktober 2007 het levenslicht zag, wel bij de buur: het Lyttelton Theatre. Zeker, qua beeldvoering is War Horse nog steeds een pareltje. De combinatie van live poppenspel door de Handspring Puppet Company en de animaties en projecties van Leo Warner en Mark Grimmer waarbij we tekeningen in houtskool zien van Rae Smith, is tijdloos. Maar de spanningsboog van het geheel mocht wat ons betreft wat strakker, en vooral de muzikale score met enerzijds live accordeon/mondharmonica en a capella solo en meerstemmige zang, staan haaks op de symfonische momenten waarbij strijkers of fluiten alles uit de kast halen. Het geheel voelt ook iets te veel aan als een aaneenrijging van scènes dan als een vloeiend en naturel in elkaar overgaand geheel.  Misschien daarom ook dat War Horse – erg verrassend overigens – geen staande ovatie ontving achteraf.

Recensie: War Horse ★★★1/2

Recensie Karst mist kerst ★★★★

desc

zondag 30 december 2018 HetPaleisBert Hertogs

Een donkere revue presenteert hetPaleis met de feestdagen met Karst mist kerst. De voorstelling gaat over de dood of iemand missen in het algemeen. Ze is dan ook – weliswaar niet letterlijk – geïnspireerd op het verlies van acteur Marc Van Eeghem die er nog bij was tijdens de eerste productiemeetings voor ie stierf. Dat thema, een vriend die er niet meer is en wat dat betekent voor mensen die achterblijven, levert bloedeerlijke humor op, filosofische vragen over leven en dood op kinderniveau, maar vooral ook enkele erg knappe beelden. Zo krijgt de schaduwspelscène over twee vechtende kerels die uiteindelijk vrienden worden achteraf – terecht – een daverend applaus. Wie de voorstelling van en met Jan Decleir, Mieke De Groote, Koen De Sutter, Sanne Samina Hanssen op rolschaatsen, Nico Sturm, Peter Van den Begin en Jonas Vermeulen nog wil zien, moet zich op een wachtlijst zetten. Alle tickets tot en met 20 januari 2019 zijn namelijk al de deur uit.

Recensie: Karst mist kerst ★★★★

Recensie De Plank ★★★★

desc

zaterdag 22 december 2018 DE Studio AntwerpenBert Hertogs

Een kindervoorstelling voor de ouders, dat brengt Theater FroeFroe met de Plank dat in De Studio in première ging. De reacties waren dan ook verdeeld, al tijdens het stuk trouwens. De kinderen vonden het de max, hun fantasie werd dan ook lekker geprikkeld. Vooral de scène met de worm die eten opslurpt, een glimworm wordt wanneer die gegeten heeft, en vervolgens moet kakken, vonden ze onder andere geweldig. De moeder die naast ons zat, liet zich een ‘Man, man wat een niveau!’ ontvallen. Zij is duidelijk geen fan van pis- en kakhumor die kinderen erg grappig vinden. Groot contrast dus met die andere reactie die we enkele minuten van enkele andere ouders achter ons optekenden: ‘Dat is toch niet meer voor kinderen!’

Recensie: De Plank ★★★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter