<<    >>

Recensie De Drie Wijzen

desc

zaterdag 24 september 2016 Theater Elckerlyc AntwerpenBert Hertogs

Een nostalgische wind waait er dezer dagen door Vlaanderen. Veel heeft te maken met de onzekere tijden waar we in leven, welke richting ons land uit zal gaan op politiek, maatschappelijk en economisch vlak. En hoe de wereld(economie, -politiek,…) zich ook verder zal ontwikkelen. Het stijgend aantal buitenlandse formats op de buis, versterkt die hunkering naar iets oer-Vlaams, om iets van toen terug te zien. Teruggrijpen naar wat ‘zekerheden’ quoi. Deze zomer was het al van dat met een remake van ‘Zeg ‘ns euh’ op Vier. Straks volgt VRT met ‘De Drie Wijzen’ in een nieuw jasje onder leiding van presentator Kobe Ilsen. Wat de theatertour met de originele vier – panelleden Jacques Vermeire, Gerty Christoffels, Walter Grootaers en presentator Kurt Van Eeghem – vooral aantoont, is dat dergelijke formats zo gebonden zijn aan hun tijd, dat anno 2016 de sfeer van weleer benaderen erg moeilijk lijkt. Omdat spontaniteit en een script nu eenmaal niet samengaan.

Recensie: De Drie Wijzen

Recensie Philippe Geubels

desc

dinsdag 20 september 2016 Arenberg AntwerpenBert Hertogs

‘Bedankt voor alles’ heet de recente voorstelling van Philippe Geubels die exact een uur en een kwartier duurt. Ondertussen is de stand up comedian vader geworden. En dat is heus geen lachertje. Het optreden voelt aan als een oproep om de dagelijkse sleur te omarmen die in een relatie van 14 jaar kruipt. Maar het is even zeer ook een mooie ode aan zijn grootmoeder die vroeger goochelde en waardoor hij zelf op het podium is gekropen, tien jaar geleden ondertussen op een free podium in Oelegem. Een van de mooiste uitspraken is ongetwijfeld: ‘Mijn bomma zei altijd: ontgoochelen is ook goochelen.’ Op dat vlak ontgoochelt ‘Bedankt voor alles’ niet.

Recensie: Philippe Geubels

Recensie Alex Agnew Unfinished Business

desc

vrijdag 16 september 2016 Stadsschouwburg AntwerpenBert Hertogs

Alex Agnew is terug als comedian met zijn recente zaalshow ‘Unfinished business’ die al vroeg in de speelreeks werd opgenomen voor dvd in de Stadsschouwburg van Antwerpen. Agnew zette zijn carrière als comedian even on hold om zich te kunnen concentreren op de carrière van de metalband Diablo Blvd. Met een internationaal platencontract bij het label Nuclear Blast onder de arm, voelt hij zich zelfs fierder dan toen hij voor het eerst vader werd: “voor zo’n contract moet je werken, voor een kind niet. En daarbij: ik had liever een zoon gehad dan een dochter.” geeft ie mee aan het publiek. De reden waarom ie opnieuw tourt als comedian: het geld was op, vandaar het woord ‘business’ in de titel en met vier vrouwen in huis: zijn vrouw, achtjarige dochter en twee katten, heeft hij niets meer te zeggen thuis. Agnew doet dus net als zijn publiek aan escapisme om een duur woord te gebruiken. Net als zijn publiek overigens dat ie letterlijk en figuurlijk een spiegel voorhoudt.

Recensie: Alex Agnew Unfinished Business

Recensie Jacques Vermeire 65

desc

vrijdag 27 mei 2016 Concertgebouw BruggeCaro Dralants

Een verrassingsavond ter ere van Jacques Vermeire die de leeftijd van 65 haalde. Zelf wist hij ook niet wat hij mocht verwachten van de avond. Er was niet veel tot niets gerepeteerd wat een spontane ontspannen sfeer creëerde waarbij de slappe lach een paar keer uitbrak en de heerlijke sneren iedereen rond de oren vlogen. Één voor één kwamen de vrienden van Jacques Vermeire de trap af om hem een hart onder de riem te steken. Gert Verhulst en zijn sketch van ‘Samson en Gert’ stak daar met kop en schouders bovenuit. Een ongedwongen avond vol volks vertier waarbij de platte humor overheerste, soms iets te veel, en waarbij de zestigplusser de hemel in werd geprezen. De prijs die de jarige kreeg van SABAM was de ultieme kers op de taart.

Recensie: Jacques Vermeire 65

Recensie Kommil Foo met Schoft

desc

woensdag 24 februari 2016 Arenberg AntwerpenBert Hertogs

Met Schoft, de nieuwe voorstelling van Kommil Foo, gaan de broers Mich en Raf Walschaerts voort in hun herkenbare stijl en boren ze hun klassieke thema’s verder aan. Seks, maatschappijvisie (democratie uitgelegd via het beeld van twee wolven en een schaap op een bankje in het bos), nostalgische gevoelens, zelfrelativering (de dikke vs. de kleine), humor, leven en dood en liedjes met een boodschap zitten verpakt in een wel erg toegankelijke doos. Zo toegankelijk zelfs dat wanneer Raf in “Integendeel” zich de vraag stelt of hun publiek wel zo hoog intellectualistisch is als gedacht wordt, en hij zich afvraagt of het niet gewoon wat “klapvee” is, hij ergens een punt heeft volgens ons.

Recensie: Kommil Foo met Schoft

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news