<<    >>

Recensie Dolor y Gloria ★★★★1/2

desc

maandag 3 juni 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Met Dolor y Gloria levert de Spaanse regisseur Pedro Almodóvar een knappe drama- en tevens zijn meest persoonlijke film af. De semi-autobiografische prent die terecht twee prijzen won op het filmfestival van Cannes waaronder die voor beste acteur (Antonio Banderas) en beste soundtrack (Alberto Iglesias die via piano, klarinet en strijkers de prent een warme gloed bezorgt) met een uitmuntende Antonio Banderas in de hoofdrol, zoomt in op het leven en werk van Salvador Mallo, Almodóvars alter-ego. Mallo is een acteur en regisseur die al een tijdje niet meer in het openbaar verschijnt en geen werk meer doet in de filmsector omdat ie aan allerhande pijnen, zowel fysieke (hoofdpijn, rugpijn, zware migraine, spierklachten, slapeloosheid, zich snel verslikken, enz.) als psychische pijnen (angst, depressie, enz.) lijdt die hem verlammen. De pijn zal ie na verloop van tijd proberen te verzachten door heroïne te nemen waar hij voor het eerst in contact mee komt nadat ie een van zijn acteurs uit een van zijn succesfilms heeft opgezocht: Federico (Leonardo Sbaraglia). Tijdens die trips tonen flashbacks Salvadors jeugd.

Recensie: Dolor y Gloria ★★★★1/2

Recensie Aladdin ★★1/2

desc

woensdag 22 mei 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Aladdin, de live actionfilm van Guy Ritchie, is geen hoogvlieger. Dat komt omdat de prent maar liefst meer dan twee uur duurt en het tempo soms aan de lage kant is. Als de kinderen in de zaal kennelijk ook vinden dat de film bij momenten wat sleept en ze wat onrustig worden, hun stoeltje laten voor wat die is en beginnen rond te lopen ook al is er een pauze, dan weet je dat het niet goed zit met de spanningsboog ervan. Niet dat de songs hun ding niet doen. Die van Prins Ali en Een vriend als ik op kop doen ze uit hun Kinepolis-zeteltjes komen om te dansen. Op choreografisch vlak voelt de film best lekker aan waarbij ook naar Bollywoodfilms verwezen wordt. Sommige nummers zoals A Whole new world en het nieuwe Speechless openen opvallend klein met een minimum aan muzikale begeleiding (piano of akoestische gitaar). Op die manier gaat alle aandacht naar de feestelijke, grootser georchestreerde nummers. Prins Ali knipoogt qua beeldtaal trouwens naar de gay parade (Will Smith komt als Genie lichtjes verwijfd over met zijn handjes maar zal, zo leert de openingsscène wel twee kinderen hebben wanneer ie – letterlijk en figuurlijk – met Dalia (Nasim Pedrad), de hulp van Jasmine in zee is gegaan), naar het carnaval in Rio én naar het Songfestival (Conchita Wurst).

Recensie: Aladdin ★★1/2

Recensie Claire Darling ★★★1/2

desc

dinsdag 7 mei 2019 UGC AntwerpenBert Hertogs

Een ware state of mind-film levert Julie Bertuccelli af met Claire Darling. In de prent die gebaseerd is op Faith Bass Darling’s Last Garage Sale van Lynda Rutledge besluit het vereenzaamde hoofdpersonage (fenomenaal neergezet door Catherine Deneuve wiens verwarde uitdrukking indruk maakt) op de eerste dag van de zomer in Verderonne om plots een aantal jongens aan te spreken om haar te helpen een deel van haar inboedel buiten te zetten. Ze wil een garageverkoop houden en haar spullen, die allemaal een verhaal met zich meedragen, aan een klein prijsje verkopen aan buren en geïnteresseerden. Gelovig als ze is, denkt ze immers dat ze die nacht zal sterven. De drang om te verzamelen wordt in de psychoanalyse omschreven als de dood voor je uitstellen omdat je steeds op zoek zal zijn naar een ontbrekend stukje uit de puzzel om je collectie volledig te maken. De objecten hielpen Darling door haar turbulent en flamboyant leven. Van zodra ze deze verkoopt, hun verhaal vertellend aan de toekomstige eigenaars, schenkt ze hen een nieuw leven wat niet meer of niet minder betekent dan dat ze haar eigen dood aanvaardt.

Recensie: Claire Darling ★★★1/2

Recensie Gloria Bell ★★

desc

donderdag 2 mei 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Een film over in de empty nest-fase van je leven zitten, is Gloria Bell in een regie van Sebastián Lelio. Op zich is dat een interessant en actueel onderwerp. Alleen blijkt Bells leven als 50’er zo ontzettend leeg  - op het feit na dat een kale Egyptische mummiekat kennelijk steeds in haar appartement weet te sluipen - dat het verhaal op den duur zich naar het einde sleept. Kijk, als er een vijftigjarige vrouw in de zaal, die absoluut tot de doelgroep van deze film behoort, halfweg de uitgang opzoekt en wij na 72-minuten - dertig minuten voor het einde  - beginnen te geeuwen en naar onze klok staren, heb je een probleem met je spanningsboog.

Recensie: Gloria Bell ★★

Recensie Hotel Mumbai ★★★1/2

desc

woensdag 1 mei 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

De drama-thriller Hotel Mumbai van de Grieks-Australische regisseur Anthony Maras die op waargebeurde feiten gebaseerd is, brengt het verhaal van het bloedbad dat enkele jihadisten tussen 26 en 29 november 2008 aanrichtten in Bombay via bomaanslagen, brandstichting en aanslagen met zware vuurwapens en granaten. 170 mensen kwamen daarbij om en meer dan 300 werden gewond.  Een populair restaurant, een treinstation, een ziekenhuis, een bioscoop, drie hotels, en een Joods gemeenschapscentrum behoorden tot de doelwitten. In Hotel Mumbai komen enkel het treinstation, het Leopold café waar de terroristen op anderhalve minuut 10 doden maakten en vele gewonden door geweerschoten en granaten, en het hoofddoelwit van de missie: het Taj Mahal Palace Hotel waar het personeel tot het einde een ‘guest is god’-mentaliteit blijft behouden, aan bod.

Recensie: Hotel Mumbai ★★★1/2

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter