PDF-versie voor persoonlijk gebruik

Recensie Teen Spirit ★★★★

donderdag 11 juli 2019Kinepolis Antwerpen

Teen

Teen Spirit, de film van Max Minghella, heeft voor alle duidelijkheid niets met de song van Nirvana te maken en ook niet met die band. De prent zoomt wél in op een belangrijk aspect van de muziekindustrie: de talentenjachten. Violet Valenski (neergezet door een uitmuntende Elle Fanning) schrijft zich op een dag in wanneer het tv programma audities voor de allereerste keer houdt in het Isle of Wight. Violet woont thuis bij haar moeder en houdt er verschillende jobs op na naast haar schoolwerk als zeventienjarige. Dat komt omdat haar pa het huis uit is en haar moeder absoluut het grote huis, de weilanden en de dieren wil blijven onderhouden in de naïeve veronderstelling dat haar man ooit terug zal komen. Moeder en dochter kunnen nauwelijks de eindjes aan elkaar knopen. Eieren op de markt verkopen doen ze met weinig succes, enz. Dus gaat Violet als serveuse aan de slag in het weekend. Stiekem gaat ze soms ook zingen in een bar. Maar daar heeft ze maar 1 fan: een oude ex-operazanger Vlad (magistraal neergezet door Zlatko Buric) die alcoholverslaafd is, lijkt te leven in zijn truck en geen contact meer blijkt te hebben met zijn dochter die in zijn voetsporen is getreden en nu in Parijs zingt als operazangeres.

Het is dat uitgangspunt, twee getroebleerde zielen die elkaar tegenkomen op hun pad, dat erg interessant is. Violet schrijft zich stiekem in voor wat uiteindelijk een pre-auditie blijkt en mag door ook al zit haar ademhaling nog niet goed. Ze doet auditie met het nummer ‘Dancing on my own’ van Robyn, waarbij in de montage op de snelheid van de muziek als een videoclip het sombere leven van Violet samengevat wordt, wat overigens een pareltje oplevert. Max Minghella speelt overigens ook zeer goed met snelheid. Op het einde van de film wanneer Violet van de backstage naar het podium stapt, wordt ze in de gangen backstage de ganse tijd gefilmd wat letterlijk de lange weg naar het podium aantoont maar ook hoe veel mensen er wel niet betrokken zijn bij een tv programma als Teen Spirit.

Probleem:  omdat ze minderjarig is, moet ze een voogd of ouder meenemen naar de volgende ronde. Haar moeder, die vindt dat ze het best voor de Heer kan zingen in het kerkkoor, meekrijgen zou op een ‘njet’ stuiten. Dus vraagt ze Vlad die ze voorstelt als haar oom, en die met haar afspreekt haar manager te worden. Als ze de wedstrijd wint, wil hij 50% van de inkomsten. Later zal Violets moeder die mondelinge afspraak herleiden tot een veel bescheidener en realistischer aandeel: 15%. Ze mag op het podium blijven staan naast Angel X (Tamara Luz Ronchese). Maar uiteindelijk blijkt de jury voor die laatste te kiezen. Het is dus over & out voor Violet die niet wil ingaan op het voorstel van Vlad om te blijven oefenen en te werken aan de ademhaling.

Tot ze te horen krijgt dat Angel X gediskwalificeerd werd omdat ze al eerder had meegedaan aan het programma. Violet mag dus naar Londen voor de finale, wordt een slecht platencontract aangeboden nog voor het programma live zal uitgezonden worden en de winnaar dus gekend zal zijn, en wordt verleid door een van de eerder ontdekte sterren via het tv format: Keyan Spears (Ruairi O’Connor) die haar zwaar in de drank doet vliegen de avond voor de tv uitzending. Keyan blijkt op twee paarden te wedden, door ook met een andere kandidate te flirten die tevens door de pers als topfavoriete beschouwd wordt: Roxy (Clara Rugaard). Kortom: de jonge kerel maakt misbruik van de situatie en de muziekbusiness wordt hier even – terecht – te kijk gezet als we denken aan de voorakkoordjes die gesloten worden.

De ganse tijd vraag je je dan ook af of Violet gaat luisteren naar Vlad om het contract niet te tekenen, of het zekere voor het onzekere wil nemen. Het komt tot een serieuze confrontatie tussen de twee wanneer ze allebei zich niet aan de afspraken houden. Vlad stort zich op de minibar in zijn kamer, terwijl Violet veel langer dan afgesproken de avond voor de finale gaat feesten, en stevig in de drank vliegt, wat allemaal niet goed is voor de stem. Vlad vlucht, wordt wakker op een bankje in openlucht, en blijkt zowel de badge van zijn hotelkamer als portefeuille kwijt te zijn… Kan hij zijn pupil nog tijdig contacteren terwijl Violet steeds meer naar hem vraagt en houvast nodig lijkt te hebben enkele uren voor het grote moment zal aanbreken? Al die gebeurtenissen leiden uiteindelijk tot een fenomenale prestatie van Sigrids ‘Don’t kill my vibe’ waarin ze al haar recente gevoelens kan in verwerken. Een nummer dat ze aanvankelijk statisch achter haar microstatief brengt, waarna ze helemaal openbloeit, het podium gebruikt en zelfs op de kleine catwalk gaat performen.

Vlad mag dan wel een dronkenlap zijn, in zijn analyses is ie bloednuchter. Voor de pre-auditie vraagt Violet hem om haar geluk te wensen waarop ze een droog: ‘Geluk heeft er niets mee te maken’ als antwoord krijgt. Andere tips die ze uiteindelijk goed opvolgt: ‘Laat je geest/ziel zien. Laat je hart spreken.’ en ‘Kijk niet in de camera’ omdat de kijkers thuis daar niet van zouden houden.

Met stip is het kleurgebruik, soms behoorlijk fel, refererend naar de ‘90s net zoals in nummers als ‘Just a girl’ van No Doubt en ‘Saturday night’ van Whigfield te horen is, dan weer zeer vaal om de troosteloze levenssituatie van Violet te schetsen, in de cinematografie een van de absolute troeven van Teen Spirit. De scène in het begin van de film waarin Violet moet kiezen in het bushokje tussen er blijven zitten terwijl vier luidruchtige jongeren op haar af komen (met mogelijks slechte bedoelingen) of ingaan op de lift die Vlad haar aanbiedt die niet zo’n fris figuur is en ze op dat moment nauwelijks kent, geeft zonder dat er een woord gezegd wordt zuiver via de beeldvoering en het kleurgebruik de benarde situatie treffend weer waarin Violet op dat moment verkeert. Ook het spanningsveld tussen leerling en leerkracht komt goed naar voor wanneer hij haar ademhalingstechniek doceert, iets wat al snel een intiem en minder formeel karakter krijgt.

Minpuntjes van de film zijn de ondertiteling. In het Nederlands zien we de laatste letter van een zin wel vaker wegvallen. Daarnaast is de product placement voor Eurostar zowel in woord (‘Er is een rechtstreekse verbinding tussen Londen en Parijs’) als in beeld (een treinstel op het einde van de film) ons iets te opvallend. Maar laat dat vooral detailkritiek wezen, Teen Spirit wist ons aangenaam te verrassen.

< Bert Hertogs >


Do you like our reviews and pictures?
Feel free to support concertnews.be by sharing this page or giving a donation.
You make an independent website like ours possible. Thanks!







Geef steeds in je comment mee op welk artikel je reageert.
Please put in your comment to which article you are responding.

Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter