>>

Recensie The Last Black Man in San Francisco ★★★1/2

desc

dinsdag 11 augustus 2020 Lumière AntwerpenBert Hertogs

The Last Black Man in San Francisco, het regiedebuut van Joe Talbot, is een mooie ode aan loslaten, afscheid nemen, leren omgaan met verlies. In de prent die gebaseerd is op het waargebeurde verhaal van zijn jeugdvriend Jimmie Fails (neergezet door Jimmie Fails zelf) zien we dat het ouderlijk huis van Jimmie het onderwerp zal worden van een erfeniskwestie. Een al wat ouder blank koppel moet er dus uittrekken waardoor het leeg komt te staan. Eerder kreeg ie het al aan de stok met de vrouw toen ie ongevraagd het statige Victoriaanse huis wat begon op te knappen door het hier en daar een likje verf te geven. Jimmie droomt ervan om het huis terug te winnen voor zichzelf maar ook voor zijn familie die blijkbaar verarmd is geraakt. Hij wil er zijn leven hard voor werken om het te kunnen kopen. Maar zowel de makelaar als de bank weigeren. En dat heeft niets met zijn afkomst te maken, wat hij hen aanvankelijk nog verwijt, maar zuiver omdat het pand zich in een prijsklasse te hoog bevindt.

Recensie: The Last Black Man in San Francisco ★★★1/2

Recensie La Odisea ★★★1/2

desc

maandag 10 augustus 2020 Cinema Cartoon sBert Hertogs

Een heerlijke onderhoudende humoristische en avontuurlijke misdaadfilm die ook nog eens drama- en historische elementen bevat. Dat is La odisea de los giles van Sebastián Borensztein die zich baseerde op het boek ‘La noche de la Usina’ van de Argentijnse schrijver Eduardo Sacheri.

Recensie: La Odisea ★★★1/2

Recensie Wie heeft mijn vader vermoord ★★1/2

desc

zondag 9 augustus 2020 Stadsschouwburg AmsterdamBert Hertogs

Een aanklacht tegen de anti-sociale politiek in Frankrijk. Zo leest Wie heeft mijn vader vermoord van Édouard Louis, die geboren werd als Eddy Bellegueule in 1992. Feit is dat Ivo Van Hoves jongste regie, een monoloog met Hans Kesting die op 1 juni in wereldpremière ging in Amsterdam, de eerste dag na de lockdown dat er terug theater opgevoerd mocht worden voor een publiek in Nederland – wat vooral erg belangrijk op symbolisch vlak was voor de Belgische topregisseur - pas helemaal op het einde die kaart trekt in een wat drammerig stuk waarbij de recente politieke beslissingen in Frankrijk die de afbouw van de sociale zekerheid inluiden, bekritiseerd worden terwijl het Franse volkslied als een sneer daarbij te horen is. De voorstelling zoekt nog wat richting in het begin, en weet ons dan ook niet meteen bij ons nekvel vast te pakken, laat staan ons niet te lossen. Néén, helaas haken we mentaal meermaals af tijdens de productie maar slaagt Kesting die zowel de zoon, vader als moeder speelt, en het prima decor- en lichtontwerp van Jan Versweyveld dat net als de tekst strakker en beter wordt naar het einde toe (hoewel we ons afvragen of die Holocaust erbij sleuren nu écht hoefde), er toch steeds weer in ons terug te boeien. Maar voor een Ivo van Hove-productie verwacht je gewoon meer en beter dan dat.

Recensie: Wie heeft mijn vader vermoord ★★1/2

Recensie Berlin Alexanderplatz ★★★1/2

desc

zaterdag 8 augustus 2020 Cinema Cartoon sBert Hertogs

Wat een fantastische acteerprestatie zet Albrecht Schuch neer in Berlin Alexanderplatz in een regie van Burhan Qurbani. De prent is gebaseerd op de roman van Alfred Döblin (1929) en blijkt, weliswaar in een modern jasje gestoken, nog steeds erg actueel. Schuch speelt de gevaarlijke psychopaat Reinhold die illegalen die in slechte omstandigheden samenhokken in Berlijn een betere toekomst belooft, want ze zijn meer waard dan een bed, brood en wat boter erop. Hij houdt hen een eigen appartement, een auto en een vriendinnetje voor als lokmiddel. Op die manier bouwt hij zijn drugsnetwerk verder uit. Boven hem staat Pums (Joachim Król) die Reinholds autoriteit in vraag stelt.

Recensie: Berlin Alexanderplatz ★★★1/2

Recensie Fin de Siglo ½

desc

donderdag 6 augustus 2020 Cinema Cartoon sBert Hertogs

Een lijzige, trage, slepende, saaie niet-lineaire homoprent. Dat is Fin de Siglo van Lucio Castro die daarmee zijn filmregie tekent. Dat het zijn eerste prent is, is eraan te merken. Het verhaal is een niemendalletje, de scènes zijn erg scherp van elkaar afgesneden (de film trekt het omgevingsgeluid van Barcelona binnen, en wanneer ie beroep doet op muziek onderbreekt hij dat abrupt door plots over te gaan naar een andere scène). Ruwe, hard cuts zien we dus.

Recensie: Fin de Siglo ½

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Podcast
  • Facebook
  • Twitter