Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com

<<    >>

Recensie Zwins ★★★★

desc

zaterdag 15 januari 2022 Stadsschouwburg MechelenBert Hertogs

Een boer anno 2022 heeft vooral management skills nodig. Dat leert Zwins van Het Eenzame Westen dat zich liet inspireren door het twintig jaar oude ‘Truus en Connie’ uit het tweeluik ‘Varkens/Boeren’ van Johan Simons, Tom Blokdijk & Lex Bohlmeijer. Veerle is net terug van China waar ze voor de VLAM de gesubsidieerde varkenssector mee vertegenwoordigde, waar ze later kritiek op uit dat die Vlaamse subsidies vooral de kleine, lokale Chinese boeren uit de markt speelt en niet de groten. Haar zus Katrien die al van kindsbeen meekreeg op school dat ze beter is met haar handen,  runt de varkenshouderij terwijl ze ook nog moet zorgen voor haar vader die drie vingers en zijn penis verloor door een aanval van een zwijn en twee kinderen.

Recensie: Zwins ★★★★

Recensie Infidèles ★★★1/2

desc

donderdag 13 januari 2022 Kaaitheater BrusselBert Hertogs

Een meesterlijk ‘abominabel spektakel’ over ontrouw. Dat voeren Tg stan en de Roovers op met Infidèles naar Ingmar Bergmans werk uit 1997 en de autobiografie ‘Laterna Magica‘ dat tien jaar eerder uitkwam. Een tekst die de twee gezelschappen al brachten in de taal van Molière maar nu voor het eerst in het Vlaams in het Kaaitheater neergezet werd. Ruth Becquart die we de voorbije jaren toegang verleenden om onze woonkamer te betreden op zondagavond, draagt het stuk als Marianne. Zij is de vrouw die Marcus (Robby Cleiren), dirigent en muziekkenner bedriegt met zijn beste vriend David (Frank Vercruyssen) die later blijkt niet goed bij kas te zitten en geen contact meer heeft met zijn kinderen.

Recensie: Infidèles ★★★1/2

Recensie Scream ★★★

desc

vrijdag 14 januari 2022 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

25 jaar na de allereerste Scream, is er nu een vijfde die in de bioscoop te zien is onder de originele titel Scream. Het is dan ook een requel waarin leden van de originele cast opduiken. Matt Bettinelli-Olpin en Tyler Gillett zaten in de regiestoel en dragen de film op aan Wes Craven die de eerste vier voor zijn rekening nam tot ie in 2015 stierf. De franchise wordt dus nieuw leven ingeblazen.

Recensie: Scream ★★★

Recensie Het gezin van Paemel ★★

desc

woensdag 12 januari 2022 DE Studio AntwerpenBert Hertogs

Een strontvervelend stuk. Dat vinden we van Het gezin van Paemel van Cyriel Buysse uit 1903. Vorig jaar zagen we een streamingversie met Jo De Meyere in de hoofdrol. Het stuk vonden we behoorlijk slepen. En ook de versie van Skagen, waar Valentijn Dhaenens in alle 12 rollen kruipt, per scène telkens één live (beginnen doet hij met Edward, vervolgens speelt hij de wereldvreemde barones ‘die klaagt over het violent lawaai dat een haan maakt en de abominabele ‘stink’ (sic.) op de boederij, Romanie als chambre de fille wil opleiden voor haar zoon en – niet onbelangrijk – de pacht met 500 frank wil verhogen per jaar omdat hun buur dat geboden heeft, de pastoor en eindigen doet hij als de boer) terwijl in een vlak dat de contouren van een huis voorstelt hij meerdere malen geprojecteerd wordt in andere rollen. Dat levert zo’n artificieel resultaat op wanneer ie tegen zichzelf praat, dat we er maar niet in slagen om in de voorstelling te geraken, zelfs afscheidsscènes (o.a. die van Désiré wiens kaars letterlijk uitgeblazen wordt) doen ons niets of nauwelijks wat. Enkele video-geinigheden, door een personage hyper snel in beeld te laten komen of een haan te laten rondwandelen, mogen dan wel even het tempo opdrijven of voor verrassing zorgen, maar het voelt hier als komisch effect wat ongepast.

Recensie: Het gezin van Paemel ★★

Recensie De Hoop ★★★1/2

desc

maandag 10 januari 2022 Bourla AntwerpenBert Hertogs

“De vis wordt duur betaald.” Het is dé quote uit De Hoop van Tutti Fratelli dat in de Bourla in première ging. Erik Vlaminck bewerkte het 122 jaar oude stuk ‘Op hoop van zegen’ van de Nederlander Herman Heijermans naar een luisterspel. Het realistische werk ademt absoluut het begin van de twintigste eeuw uit, maar er zijn toch ook gelijkenissen met de wereld waar we nu in leven. In Heijermans’ tijd schreef ie zijn verhaal terwijl op de achtergrond de cholera-epidemie woedde: “De mensen zijn vergeten dat ze bloed hebben gescheten” klinkt het en hij zet dat kracht bij in de zin “In het Elisabethziekenhuis droegen ze de lijken in zakken naar buiten omdat er geen kisten voorhanden waren.” Maar het stuk gaat vooral over de scherpe rijk-arm tegenstelling waarbij het kapitalisme en winstbejag toen al kennelijk belangrijker geacht werden dan de veiligheid van mensen.

Recensie: De Hoop ★★★1/2

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Podcast
  • Facebook
  • Twitter