Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com
<<    >>

Recensie Dido and Aeneas ★★★★

desc

woensdag 28 april 2021 Opera AntwerpenBert Hertogs

Afgeschreven, weggesmeten, verlaten als een gebruikt consumptieproduct. Zo toont regisseur David Marton zijn Dido op het einde van de eind zeventiende eeuwse mini-opera Dido and Aeneas van Henry Purcell. Deze voorstelling voegt daar ook nog een hedendaagse soundscape aan toe van Kalle Kalima en trekt zo een Romeinse mythe naar onze huidige tijd. Het is te zeggen, met het begrip tijd wordt gespeeld. Zo zien we oude Romeinen hedendaags materiaal opgraven zoals elektriciteitsdraden, een muis, smartphone waarvan het scherm behoorlijk wat te verduren kreeg, enkele toetsen van een toetsenbord en een afstandsbediening van een tv. Niet wetende wat het is, vullen ze de functie ervan zelf in en leggen het in water. Of probeert een van hen een cd als een soort puzzel te leggen. Onwetendheid wordt zo te kijk gezet. Het toont aan dat elke beeldvorming, ook die van archeologen vervormd kan zijn.  Vergis u niet, hoewel de muziek net als het beeld bij momenten behoorlijk speels overkomt, ligt daaronder een gitzwarte laag, een apocalyptisch wereldbeeld ook en kritiek op onze wergwerpmaatschappij.

Recensie: Dido and Aeneas ★★★★

Recensie Usher ★★★1/2

desc

zaterdag 27 februari 2021 Theater t EilandjeBert Hertogs

Met Usher creëerde Annelies Van Parys samen met librettist Gaea Schoeters een beklemmende horror/gothic state of mind kameropera. Het duo deed daarvoor beroep op de schetsen van Debussy’s onvoltooide werk ‘La Chute de la maison Usher’. De Franse componist baseerde zich van zijn kant op het kortverhaal ‘The Fall of the House of Usher’ van Edgar Allan Poe dat in 1839 uitgebracht werd.

Recensie: Usher ★★★1/2

Recensie Der Schauspieldirektor ★★★★

desc

zondag 21 februari 2021 De Munt BrusselBert Hertogs

Met Der Schauspieldirektor op een libretto van Johann Gottlieb Stephanie der Jüngere en muziek van Wolfgang Amadeus Mozart brengt de Munt een heerlijke onderhoudende en vermakelijke streaming die het operawereldje helemaal uitkleedt. In deze versie die een bewerking is van Michael De Cock en Fabrice Murgia wordt zowat alles door de mangel gehaald: prima donna’s die zich beter dan de ander wanen, te veel overheden die beslissingen moeten nemen of een productie mag doorgaan en het eeuwige discours of kunst nu verheffend dient te zijn, mensen een geweten moet schoppen en moet getuigen van goede smaak terwijl dergelijke producties ‘de klassiekers’ het theater in deze voorstelling op droog zaad zetten waardoor het publiek bieden wat het wil, zich amuseren, zich begint op te dringen om plat commerciële redenen. In deze Der Schauspieldirektor speelt Mieke De Groote op grootse wijze Frank, de intendant van de opera die achter haar operaprijs en alcoholgel verslagen op haar bureau ligt. Voor muziek moet ze uit verveling zelf zorgen, door met de toetsen van haar telefoontoestel de melodie van ‘Eine Kleine Nachtmusik’ te creëren. Tot Frank plots te horen krijgt: ‘we mogen spelen’.

Recensie: Der Schauspieldirektor ★★★★

Recensie Die Tote Stadt ★★★1/2

desc

maandag 25 januari 2021 VRT NUBert Hertogs

De eerste en enige volledige scenische operavoorstelling die vorig jaar te zien was in onze hoofdstad na de eerste lockdown was Die tote Stadt van Erich Wolfgang Korngold. De Munt mocht de voorstelling welgeteld twee keer brengen voor de cultuurhuizen in ons land opnieuw de deuren moesten sluiten om de verdere verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. In Die tote Stadt is Paul (Roberto Sacca) recent weduwnaar geworden. Tijdens zijn rouwproces – de state of mind-opera duurt ongeveer twee uur – raakt ie verstrikt in z’n eigen hallucinaties en obsessie. Boris Kudlicka versterkt het isolement, het vervreemd zijn van de buitenwereld, door Paul in een plexiglazen kot te zetten dat aan de randen fel wit belicht is wat een klinisch sfeertje oproept en ook, zeker in het begin van de voorstelling in combinatie met de opstelling van het orkest achteraan het podium, een wat bevreemdend, ja zelfs semiscenisch gevoel bezorgt aan de toeschouwer. Verder baadt Paul in het verdriet en melancholie.

Recensie: Die Tote Stadt ★★★1/2

Recensie Salome ★★★★★

desc

donderdag 5 maart 2020 UGC AntwerpenBert Hertogs

Een verrukkelijke stemmenregie, regie (Ivo Van Hove), choreografie (Wim Vandekeybus), decor en licht (Jan Versweyveld), video (Tal Yarden), kostuums (An D‘Huys) en piekfijne lezing van Richard Strauss’ 115 jaar oude partituur door het Koninklijk Concertgebouworkest onder de muzikale leiding van Daniele Gatti leverde het productieteam met Salome twee jaar geleden af in de Nationale Opera. Operaliefhebbers konden in ons land terecht in een UGC bioscoop in Antwerpen, Brussel, Turnhout en Mechelen om deze bejubelde productie te zien op het grote scherm. Van Hove ontdoet de opera, die zich baseerde op het gelijknamige toneelstuk van Oscar Wilde, van alle overdaad. Geen orgieën bij hem die expliciet te zien zijn. Wel focust hij in de voorstelling op de driehoek: Herodes (Lance Ryan), Salomé (Malin Byström) en Jochanaan/Johannes de Doper (Evgeny Nikitin) en de kern van het werk dat hij uitpuurt.

Recensie: Salome ★★★★★

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Podcast
  • Facebook
  • Twitter