<<    >>

Recensie Move (on) ★★

desc

vrijdag 14 februari 2020 Kaaitheater BrusselBert Hertogs

Op papier is Move (on) dat negen dansers en acteurs met verschillende achtergronden samenbrengt best een interessante voorstelling. In de praktijk werkt het helaas niet. Zo is deze productie die rond het elf jaar oude Orphans van de Engelse auteur Dennis Kelly draait ons iets te chaotisch. Wanneer we bij het verlaten van het Kaaitheater horen dat een meisje geen idee heeft naar wat ze bijna twee uur gekeken heeft, zegt dat iets over het narratief dat vol losse ideeën zit die elkaar helaas soms ook wat in de weg zitten. Dansen, twee teksten die deels door elkaar gaan, misschien nog een stukje muziek op de achtergrond daarbij … het is veel, zo veel dat we niet alleen wat toeschouwers zien knikkebollen of vooroverbuigen in een ultieme poging om toch bij de les geraken of te blijven. Anderen haken gedurende de voorstelling die een te slappe spanningsboog kent, gewoon af. Ook wij keken op onze klok na een uur en nog eens na anderhalf uur. Kelly beschrijft dan wel de wereld als een chaotische mierenhoop, dat vertaald op podium zien, maakt het de kijker ook gewoon ontzettend moeilijk om keuzes te maken waar de aandacht aan te schenken. Centraal staat nochtans de kritiek op onze hyper-individualistische samenleving. Wie we niet kennen, daar hebben we geen begrip voor. Of zoals Helen het in Orphans zegt: ‘Yes, that’s exactly what the world comes down to these days: who we know and who we don’t know. Sorry.’

Recensie: Move (on) ★★

Recensie Zoon ★★★★1/2

desc

woensdag 12 februari 2020 CC SchotenBert Hertogs

10 jaar is de muziektheatervoorstelling Zoon van Raf Walschaerts. Als de man met zijn monoloog, soms spelend op een snaarinstrument, begeleid op accordeon en bandoneon door Gwen Cresens en Ben Faes op contrabas met deze herneming iets bewijst dan is het wel dat Zoon tijdloos is. Voor zo lang er dieren en boeren bestaan uiteraard. De psychologische thematiek die hij behandelt, over onverwerkt schuldgevoel en verdriet om een overleden vader, is dan ook van alle tijden en universeel. Knap is dat Walschaerts ook filosofie integreert in de voorstelling, of er leven is na de dood, je kan communiceren met overledenen (via een droom), of de wereld plat is of een bol … Hij slaagt er in die thema’s zo toegankelijk te houden dat negenplussers een vol uur alle aandacht bij zijn verhaal weten te houden. Het toont dan ook aan hoe sterk het werk is.

Recensie: Zoon ★★★★1/2

Recensie Hi Baubo ★★

desc

zaterdag 8 februari 2020 Bourla AntwerpenBert Hertogs

For What It’s Worth, het nummer van Buffalo Springfield dat Stephen Stills schreef integreert Hannah De Meyer in haar jongste voorstelling hi baubo,. Baubos zijn figuren die vrouwen voorstellen waarbij de vulva’s duidelijk naar voor komen en de vier elementen (water, vuur, lucht, aarde) rond zich hebben of andere dieren- en platenmotieven. Verder komt de naam ook voor in de Griekse mythologie als een oude vrouw die met grappige sensuele teksten Persephone probeerde op te vrolijken wanneer die rouwde om haar dochter.

Recensie: Hi Baubo ★★

Recensie Shel(l)ter ★★★★1/2

desc

zaterdag 8 februari 2020 HetPaleisBert Hertogs

Een dijk van een voorstelling is Shel(l)ter van Nathalie Teirlinck. Na Starend Meisje en Slumberland, brengt ze in deze nieuwe productie de poëzie van de plage in een tijdloos filosofisch sociaal geëngageerd filmconcert dat live begeleid wordt door Liesa Van der Aa, Bert Bernaerts, Jon Birdsong en Tobe Wouters. Liesa Van der Aa en Jon Birdsong stonden in voor de compositie en gingen aan de slag met viool (Van der Aa speelt niet zelden pizzicato op de snaren), tuba’s, trompet en opmerkelijk: schelpen die het geluid van boten nabootsen. Alleen al de manier waarop het geluid van de film, met de klank van de zeemeeuwen en de golven van de zee die het strand oprollen en terugkeren samenvloeit met de zee van natuurlijke klanken van blazen op de koperblaasinstrumenten en golvend aanstrijken van de viool of handharp, is wonderlijk. Vanuit die natuurlijke klanken zullen uiteindelijk melodie en verschillende korte nummers ontstaan.

Recensie: Shel(l)ter ★★★★1/2

Recensie Locke ★★★★1/2

desc

zaterdag 18 januari 2020 Arsenaal/Lazarus MechelenBert Hertogs

‘Het verschil tussen nooit en een keer is alles.’ Het is het standpunt van Katrien die net vernomen heeft van haar man Ivan Locke dat hij haar bedrogen heeft. Door een emotionele rollercoaster horen we haar gaan terwijl Locke onderweg is naar de materniteit in Rotterdam waar zijn one night stand, de emotionele - ‘Als ze met u wil poepen, wil ze met iedereen poepen’ - Gerdy die hij niet zo goed kent, twee maanden te vroeg zal bevallen. De avond voor de ochtend de grootste betonstorting in heel Europa zal plaatsvinden op militaire en nucleaire projecten na, is het. Het kleinste foutje kan voor miljoenen euro schade betekenen waarbij niet zeker is of en in welke mate de verzekering dan zal tussenkomen. Locke moet constant schakelen tussen zijn gezin, zijn werk als ploegbaas bij een bouwonderneming, het stadsbestuur en de vrouw van wie hij zegt dat ie er niet van houdt omdat hij haar nauwelijks kent maar haar lot zich wel aantrekt en onderweg naar is. Locke gaat in se over de evenwichtsoefening, de work-life balance waar steeds meer mensen moeite mee hebben en niet zelden leidt tot burn out, ontslag, relatiecrisissen en echtscheidingen.

Recensie: Locke ★★★★1/2

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Podcast
  • Facebook
  • Twitter