Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com
<<    >>

Recensie Vier sterren ★★★

desc

zaterdag 4 september 2021 Monty AntwerpenBert Hertogs

Een voorstelling over ego, het collectief herman, wij de toeschouwers en zijzelf. Dat is het opzet van het soms wat slepende vier sterren waarbij we twee keer op onze klok keken tijdens de twee uur durende voorstelling. Al gauw blijkt de drive van de vier om komaf te maken met hoe er gejureerd wordt op conservatorium (puur machtsvertoon voor een muur van schilderijen en portretten van witte mannen), een deel van de oude garde van de theaterwereld (wegens seksistisch en racistisch), het snobisme in het culturele wereldje (het opzet om met hun viertjes op een kruk te gaan zitten en ons niets meer dan hun docufilm te presenteren met vooraf en achteraf een welkomst- en afscheidswoord, het uitgesloten worden door anciens die je backstage ontmoet en ‘toevallig’ geen glas aangeboden kunnen worden omdat ‘er geen meer is’ om mee de fles champagne soldaat te maken …), de verschillende soorten acteurs (diegenen die last minute het ganse concept in vraag stellen net voor de deadline, diegenen die zich wegcijferen omdat ze vooral kampen met persoonlijke issues en van zodra een project concreet wordt ‘ontwaken’ en ermee in conflict komen te liggen, diegenen die zich beter voelen dan de rest, quasi altijd in een rol kruipen, al in de kleedkamer aan het spelen zijn en zich verstoppen achter hun alter ego, en diegene met sterallures die bv. Whitney Houstons ‘The greatest love of all’ niet kan zingen als iedereen van het collectief mee in de opnamestudio zit maar wel als ze alleen is met de pianist) en de rol van acteren (‘het gaat om de pizza, niet om de pizzabezorgers. Zonder pizzabezorgers geen pizza’ klinkt het hilarisch).

Recensie: Vier sterren ★★★

Recensie Herrie ★★★

desc

donderdag 2 september 2021 Kc Nona MechelenBert Hertogs

Grotesk doen om zo het banale alledaagse leven van de kleine man uit te vergroten, dat doet Maja Westerveld die sinds 2017 deel uitmaakt van de artistieke kern van Abattoir Fermé met Herrie. Haar tweede monoloog is het na Drek uit 2017. De tekst is bijzonder spits en vindingrijk. De knipogen naar het theater legio. Centraal staat mevrouw Van Veen die nog een toneelopleiding gevolgd heeft waar ze leerde om te staren naar een punt. Net daarvoor heeft de maakster het over contact maken met het publiek en hen het gevoel bezorgen dat je naar die ene toeschouwer in kwestie aan het kijken bent. Heerlijk overigens die mimiek en gebaren die in de voorstelling te zien zijn.

Recensie: Herrie ★★★

Recensie De eerste keer ★★★★

desc

woensdag 11 augustus 2021 Berkenrijs WilrijkBert Hertogs

‘Ik zie punten. Lijnen. Patronen.’, ‘Waar ben ik?’, ‘Ik lig hier als een object’, ‘Paniek en hysterie vullen de ruimte’, het zijn de eerste zinnen uit de ontzettend sterke monoloog De eerste keer van Dahlia Pessemiers (o.a. De Ridder, Flikken, Zonde van de zendtijd) die ze zelf brengt in de tuin van het Wilrijkse Berkenrijs. Wat er precies gebeurd is met het personage dat ze neerzet, komen we samen met haar te weten. De voorstelling gaat dan ook over een nieuw begin voor iemand, of beter: over herbeginnen.

Recensie: De eerste keer ★★★★

Recensie De drie musketiers ★★1/2

desc

maandag 9 augustus 2021 Zomerfabriek | Minkelersstraat | ZurenborgBert Hertogs

Een puberale voorstelling over volwassen worden, dat is De drie musketiers door de Warme Winkel geworden. De voorstelling, die op de Zomer van Antwerpen in Belgische première ging, steekt de draak met de ridderverhalen en met spektakelvoorstellingen (om het spektakel). Centraal in deze parodie staat de vraag of je de rode draad van je eigen verhaal niet durft te verliezen door afleiding. Zijn aandacht en afleiding elkaars tegengestelden, blauw en rood, en moet je alles op alles zetten om je aandacht bij de zaak te houden (als hoofdpersonage en als publiek) en denk je dus vanuit een polariserende visie dat het ene het andere moet onderdrukken? Of vind je dat ze allebei perfect in harmonie met elkaar kunnen leven, ook al kan dat voor chaos zorgen?

Recensie: De drie musketiers ★★1/2

Recensie Nora + Aron ★★★1/2

desc

zondag 8 augustus 2021 Districtshuis DeurneBert Hertogs

Nora + Aron heet de jongste voorstelling die Dimitri Leue schreef. Hij speelt die in de gang van het districtshuis van Deurne, de plek waar koppels een burgerlijk huwelijk afsluiten, met Clara Cleymans. Leue waar we eerder al van vermoedden dat ie geboeid is door sci-fi lijkt de mosterd enigszins gevonden te hebben bij TENET, de film van Christopher Nolan die rond deze tijd vorig jaar in de bioscoop uitkwam. Ook Leue kiest voor een palindroom als titel, zodat de twee namen van de hoofdpersonages hier gespiegeld kunnen worden. Maar vooral de structuur van de voorstelling is uitermate interessant én intelligent. Leue begint met het einde, en eindigt met het begin dat het einde is maar dan in omgekeerde volgorde. Voor de verhaallijn van het ex-koppel kiest ie om te beginnen met plotpunt 2 gevormd door Anna, ook haar naam vormt een palindroom, waar Aron mee vreemd gegaan is: ‘Jullie affaire is een uitgestoken tong en middelvinger.’ Maar in de reverse modus is het Nora die iets met haar heeft.  Zo zijn beiden ‘schuldig’ aan het op de klippen lopen van de relatie, vechten ze er allebei voor terwijl de ander het niet langer ziet zitten enz.

Recensie: Nora + Aron ★★★1/2

<<    >>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Podcast
  • Facebook
  • Twitter