PDF-versie voor persoonlijk gebruik

Recensie Hooverphonic

vrijdag 24 juni 2011Openluchttheater Rivierenhof Deurne

Hooverphonic

Een klein half jaar geleden stonden we in de AB vol ongeduld te wachten op het nieuwe hoofdstuk in het verhaal van Hooverphonic. Zangeres Noémie Wolfs overleefde toen met glans haar vuurdoop en sindsdien reeg de groep de hits aan elkaar. Afgelopen vrijdag stonden we terug vol ongeduld te wachten. Hoe zou het meisje dat geen podiumervaring had het nu doen, nu ze wel podiumervaring heeft? Hoe is de groep gegroeid in haar nieuwe formatie? Na een regenachtige week en een met regen gevulde ochtend, klaarde de hemel op boven het Rivierenhof. Dat kon alleen maar een goed teken zijn.

Terwijl de heren muzikanten zich al op het podium genesteld hebben, horen we Wolfs One Two Three inzetten, hun nieuwste single. Onder luid applaus betreedt ook zij het podium. Deze keer niet meer in het bekende rood-zwarte gestreepte jurkje maar met blauwe pantalon en bloesje waarvan een schouder achteloos wordt blootgesteld.

Wolfs lijkt aarzelend te beginnen aan de set. Dat haar stemgeluid wordt overstemd door de muzikanten helpt daar niet bij. Een beetje bezorgd maken we aantekeningen in ons notitieboekje. Ook het ingetogen Heart Broken wordt eerder emotieloos gebracht. Het lijkt ons een beetje vreemd aangezien het toch allemaal nieuwe nummers zijn.

Tot onze grote opluchting lijkt het ijs eindelijk gebroken met Club Montepulciano uit de oude doos. Bij The Last Thing is Wolfs helemaal paraat en bezit ze het ganse podium en laat het publiek uit haar hand eten.

Het is nagenoeg dezelfde setlist die we eerder zagen, maar die zorgvuldig en mooi opgebouwd is. Nieuwe en oude nummers passen best na elkaar, zoals Norwegian Star en 2Wicky. Ook het op plaat mindere George’s Café komt live helemaal tot leven en volgt als het ware z’n eigen lyrics “The vibe is slightly strange”. Wij houden ervan. En het publiek duidelijk ook.

Er is ook plaats voor humor bij een concert van Hooverphonic. Callier waagt een gooi naar stand up comedy door de eerste rijen aan te spreken en grapjes te maken. Ook homo universalis (u kan zich de grapjes daar al bij voorstellen), violist en toetsenman, Cédric Murrath laat Claude François in hem herrijzen tot grote hilariteit en enthousiasme van alle aanwezigen. Onder die aanwezigen ook nog enkele andere Vlaamse muzikanten. Onze fotograaf Jan Garrevoet spotte de heren van Triggerfinger.

Het intimistische Mad About You met vioolintro is sterk alsook Sometimes, dat noodgedwongen ook een intimistische versie meekrijgt. Het Appletje heeft het immers laten afweten. Het computerprobleem zorgt voor een unieke ervaring en met een kippenvelmoment wordt de set afgesloten. Wat eerst als de nachtmerrie van elke muzikant gezien kan worden, wordt uiteindelijk een unieke ervaring die Hooverphonic probleemloos en zonder kleerscheuren tot een spetterend einde brengt. Ook de bisnummers moeten het zonder computer stellen zodat we een uitgebeend Eden en Vinegar&Salt krijgen. Vooral die laatste is bijzonder ontroerend met alleen Wolfs en David Poltrock op piano.

Helemaal weggeblazen worden we door de nieuwkomer in de setlist, Bigger Than Us, een cover van White Lies. Zelf al een dijk van een nummer, maar de versie van Hooverphonic is erg bijzonder.

Renaissance Affair sluit de bisnummers af. Het publiek heeft duidelijk nog geen zin om huiswaarts te keren en we krijgen nog twee nummers. Wolfs’ lievelingsnummer van het nieuwe album Danger Zone en How Can You Sleep. Terwijl Wolfs al in de coulissen is verdwenen, persen Callier en Geerts de laatste noten uit hun gitaren als waren het rockgoden.

We schreven het al voordien, maar herhalen het graag: deze groep is te groot voor een klein land als België.

< Nathalie Charlier >

De setlist:
1. One Two Three
2. The Night Before
3. Heart Broken
4. Club Montepulciano
5. The Last Thing
6. Norwegian Stars
7. 2 Wicky
8. Anger Never Dies
9. Identical Twin
10. Expedition Impossible
11. George‘s Cafe
12. Comme d‘Habitude  (Claude François cover) door Cédric Murrath
13. The World is Mine
14. Jackie Cane
15. Mad About You
16. Sometimes

Bis 1:
17. Eden
18. Vinegar&Salt
19. Bigger Than Us (White Lies Cover)
20. Renaissance Affair

Bis 2:
21. Danger Zone
22. How Can You Sleep


Do you like our reviews and pictures?
Feel free to support concertnews.be by sharing this page or giving a donation.
You make an independent website like ours possible. Thanks!







Geef steeds in je comment mee op welk artikel je reageert.
Please put in your comment to which article you are responding.

Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news