Recensie Anouk | Rock Werchter 2011 #RW11

Zesde keer Werchter voor Anouk, een artiest zou er stilaan aan wennen blijkbaar. De Nederlandse kwam haar zevende album voorstellen “To get her together” waarin ze in het boekje haar kinderen belooft alles te zullen doen om hen te beschermen tegen mensen met minder goede bedoelingen. Anouk ging op privévlak door heel wat donkere periodes toen haar relaties op de klippen liepen. Straks dreigt ze effectief “Nobody’s wife” te zijn. Bluesy, introspectieve nummers, schreef ze dan ook, gedeeltelijk om de eigen gevoelens van zich af te schrijven. Werchter had er bitter weinig oren naar. Enkel de rocknummers  en de ballad Lost konden op interesse rekenen.

Wie Anouk al eerder live aan het werk zag, weet dat de Haagse er vocaal staat, ook muzikaal valt er weinig op te merken op wat haar band, 3 backings inclusief laten horen. Maar op een festival is dat niet genoeg en de Nederlandse doorbrak de vierde muur niet. Weinig interactie dus, om niet te zeggen bijna geen met het publiek. Anouk startte nochtans sterk met “Girl” maar kon via Modern World, en het mooie, langgerekte Jeruzalem de publieksaandacht niet volledig houden. “Lost” zette ze in, waarna ze de gitaar even liet doorspelen, wreef even in der haar, om het nummer opnieuw in te zetten. Het werkte maar gedeeltelijk. Pas wanneer het refrein er aan kwam, herkenden mensen rondom me welk nummer nu gezongen werd. Anouk werd al snel overstemd door die vele stemmen in het publiek. Tijdens de ballads klonk de Nederlandse dan ook bijzonder ver weg. Het geluid stond namelijk behoorlijk zacht. “Nobody’s Wife” blijft hét nummer van Anouk. Bij de eerste noten zie je mensen naar voor stappen, het publiek in de pit spontaan springen. “Killerbee” is dan weer veruit het beste nummer uit haar recentste album en ze wist er zeer goed mee te scoren. Jammer dat er zo weinig festivalvriendelijke songs op haar recente plaat staan. We mogen hopen dat haar achtste een stuk extraverter, rauwer, steviger mag klinken dan het rouwerige dat hier en daar in haar nummers is geslopen.  Met “Woman” en “Good God” sloot ze haar optreden van een uurtje af. Een uur dat ons niet helemaal wist te boeien, we werden te weinig betrokken en muzikaal viel er weinig te ontdekken. Licht teleurstellend optreden dus.

< Bert Hertogs >