Recensie DJ Coone, Dimitri Vegas and Like Mike, ea Laundry Day 2011 #LD11

We hadden er niet meer op durven hopen: een zomerfestival met zomers weer in 2011! De druilerige, eerder kille en natte start van de zomer werd ingezet op Summerfestival op het Nieuw-Zuid. De sfeer was er, de dj’s deden hun ding. Alleen de weergoden dwarsboomden het partygevoel wat. Niet zo op dé wasdag van 2011 waar het ideaal weer was om je wasdraad in openlucht te spannen. Voor het tweede jaar op rij kon Laundry Day hier het bordje sold out bovenhalen. Met 60 000 bezoekers is het veruit een van de grootste dj festivals van het land. 

Het succes valt vrij eenvoudig te verklaren: de aantrekkingskracht van Antwerpen, de geschiedenis van het festival dat dit jaar aan zijn veertiende editie toe was en gaandeweg van een klein alternatief festival uitgroeide tot een groot eclectisch dansfestijn met voor ieder wat wils:  dubstep, hard dance, techno,  DnB, rave, mainstream, alternatief, … you call it, het was er. Al blijkt de grens tussen mainstream en alternatief stevig te vervagen, zo merkten we steeds wanneer we voorbij het podium van Circus Brussel (het Studio Brusselpodium) kwamen. Tegen de avond mocht er ook extra frisdrank geleverd worden. Het water en de cola vloog over de toonbanken. Het was dorstig weer, de zon brandde nog eens lekker hard. Een dag zoals elke zomerfestivaldag zou moeten zijn dus: een waar er gedronken mag worden, wat vlees mag getoond worden aan de buitenwereld en er zonnecrème gesmeerd mag worden. Veel zonnecrème. 

Met rollende “r” en Russisch accent worden grootse en spectaculaire acts aangeprezen en een geweldig retro muziekje dompelt ons al meteen in de circussfeer uit vervlogen tijden onder wanneer we naar de hoofdingang trekken. Voor het hoofdpodium staat het vol. Het is drie uur ’s namiddags waneer de “turntable” tovenaars worden aangekondigd die zichzelf graag als het grootste illegale Belgische exportproduct bestempelen: Dimitri Vegas and Like Mike. Het duo scoort meteen met “Save the World” van Swedish House Mafia, een nummer dat volgens ons al grijsgedraaid is deze zomer én op de radio. Maar de jongeren denken daar anders over. Wanneer de dj’s de muziek wegfaden, zingt het publiek luidkeels de tekst verder. “We are your friends” gaat in een beweging over in “Sweet dreams”. Tijdens “Hello” steekt iedereen de handen in een V- vorm de lucht in om telkens een klap te doen. Axel F en Like a G Six van Far East Movement volgen. De Belgisch/Griekse tweelingbroers zijn niet een beetje trots dat ze twee jaar achter elkaar het officiële anthem van Tomorrowland mochten maken. Dus mag ook dat niet ontbreken in hun set op Laundry Day. De riff op basgitaar van Seven Nation Army laten ze vervolgens op ons los wat uiteraard tot uitzinnige reacties leidt. Passeren nog: Jump Around, Insane in the brain en zo waar “We will rock you” van Queen. Lang niet meer gehoord – we schatten dat het van Rock Werchter geleden is, is Coldplay’s “Every teardrop is a waterfall” dat nu eindelijk volledig tot zijn recht kwam in de haast tropische temperatuur. De riffs van Ritmo de la noche/I go to Rio klonken heerlijk zuiders terwijl de zon voor dertig graden zorgde. 

“Excessive uncontrollable movements” voorspelt de stem van de Russische circusbaron bij Netsky and friends. De dj staat maar liefst twee keer geprogrammeerd op Laundry Day. Hij mag ook afsluiten in de DnB Dark Room. Wat we te zien krijgen is een uiterst energierijke set, waar Michael Schack – bij hoeveel bands drumt die man ondertussen want we zijn de tel kwijt? – heel wat power uit zijn percussie instrument haalt. Maar halfweg begint de zon ons toch ietsjes te hard te branden en zoeken we de schaduw van het heerlijke Circo Mojito op. Als er één plek is waar de sfeer van de begindagen van Laundry Day nog te voelen is, is het daar wel. Lekker verscholen tussen de bomen, met lampions erin, wasdraden met was, een boomhutje waar een dj aan een kleine draaitafel staat. Heerlijk die kleine, minimalistische en haast intieme sfeer die er heerst. Dave Lambert en DJ Licious maken er het mooie weer. Hier en daar laten ze een streep op de saxofoon toe die live bespeeld wordt door Sakso. We horen die bijvoorbeeld tijdens een mix van “One more time” en “Music sounds better with you”. Njammie. Hier komen we nog terug wanneer Sven Van Hees achter de knoppen staat. Die laat “You’ve got the love” van Florence and the machine door de luidsprekers horen. Een vrouw vindt het ondertussen de hoogste tijd om de was af te doen die aan de draad hangt. Ze klimt op de boomhut en graait naar een jurkje. Maar de security is alert: teruggeven zal ze het al zien we haar later met haar vriend samen in een brede groene rok kruipen, die net niet breed genoeg is. Heerlijk ondeugend schouwspel. 

Circo Mojito gebruikt de circusplek van de Zomer van Antwerpen: een plek waar het heerlijk chill vertoeven is. Het is er aangenaam druk, je kan er feesten, maar ook in alle rust een babbeltje slaan. Iets verderop gaan we even langs bij Don Johnson en Lt. Castillo. Jeugdhelden zijn dat. Toen ondertekende nog op de hogeschool zat, frequenteerde hij wel regelmatig de ‘80s parties in zaal Jacob. Het duo heeft trouwens destijds een kanjer van een 2 CD verzamelalbum met ‘80s hits in de winkelrekken gekregen. Dat waren gouden tijden. Tijden dat de security ons vriendelijk verzocht om het pand te verlaten wanneer de laatste noot – meestal was het ‘Dag Vriendjes” van Bassie en Adriaan of “Last dance” van Donna Summer of “Ge moogt naar huis gaan” van Urbanus – gespeeld was en we bij het buitengaan de stad zagen ontwaken terwijl we zachtjes de omgekeerde beweging deden. In de danstent vuurt het duo non stop klassiekers uit  de eighties en nineties op ons af én er zijn bellen, zeer veel bellen die de lucht ingeblazen worden. “Everybody dance now” en de hyperkinetische beats van “No limit” werken nog steeds. Maar de overgang naar “I’m too sexy” van Right Said Fred verteert niet iedereen even goed. “Into the groove” van Madonna gaat er dan weer wel in als zoete koek. Met Rage Against the Machine’s “Killing in the name of” geven ze de fakkel door aan Zaki. Die kiest al vroeg in zijn  set voor Snoop Doggs en David Guetta’s Sweat – de titel alleen al is zeer toepasselijk op Laundry Day dit jaar – en trekt er het publieksenthousiasme mee de hoogte in. In het nummer staken beide heren trouwens een sample van Felix: Don’t you want my love. Het nummer lijmt de voormalig presentator van Cijfers en Letters aan Firestarter van The Prodigy. 

Ook een journalist moet even eten. In de artist village wordt pasta geserveerd en tongrolletjes in witte wijnsaus met spinaziepuree.  We kiezen voor dat laatste. Point Final zorgt voor de catering. Hoewel het een tijd wachten is eer we de schotel in onze handen krijgen - . final staat erop om ter plaatse te koken terwijl je er bij staat – smaakt alles overheerlijk. Regi is ondertussen aan zijn set begonnen. We kruipen even op het VIP deck. Een volle wei gaat stevig uit zijn dak maar wij hebben vooral een aha-erlebnis ook wanneer we “It’s my life” van Bon Jovi door de speakers horen. Hadden we dat nummer ook niet op Summerfestival gehoord? 

Neen, dan trekken we liever naar de hard style van DJ Coone. Daar aangekomen, zien we dat de regenbui van daarstraks hier en daar voor wat plassen gezorgd heeft. De hardstylers laten het niet aan hun hart komen en jumpen op de beats. De 28 jarige Koen Bauweraerts doet ons rond de wereld reizen op “Traveling”. Daarna – we leren nog wat bij vandaag – horen we een jump style versie van “Licht uit” van The Opposites die de Turnhoutenaar naar zijn hand zette. Net zoals het Nederlandse duo in zijn live sets doet, vraagt de MC ook hier om het licht uit te doen van de spots zodat iedereen zijn gsm of aansteker kan bovenhalen om licht mee te geven. 

Daarna volgt Future Shock. Tot ver achter de mengtafel zien we jongeren op en neer gaan. Dit podium mag volgend jaar groter zodat er wat meer volk voor de mengtafel kan, vinden we. Even denken we dat Bauweraerts de verkeerde song heeft ingezet. Maar dat blijkt niet zo te zijn. “This is who we are” van The Pitcher laat pas na iets meer dan een halve minuut horen dat het een hard style nummer is. Wie dan nog niet aan het bewegen is, krijgt een figuurlijke schop onder zijn achterste tijdens “Kickin Ass” van Zatox Tatanka. En voor wie iets te diep in het alcoholische glas durft te kijken, is de tekst van DJ Stephanie wellicht zeer herkenbaar: ‘I remember we were standing at the bar. And there was that guy with the ‘Fuck me I‘m famous‘-T-shirt. And I remember the tequila and then. BAM, my memory goes blank. But one thing I know for sure. We had a sick night, bitches”. 

Het toeval wil dat we tijdens dat nummer een man met een “Fuck Google, ask me” t shirt naast ons zagen. De man had ons wellicht haarfijn kunnen uitleggen dat we naar een nummer uit het repertoire van DJ Stephanie aan het luisteren waren zodat we dat achteraf niet via de zoekrobot moesten doen. Een repertoire dat zoals alles wat hard style betreft (nog) niet in onze mailbox belandt. DJ Coone maakte vervolgens op de tonen van “If I really get the money” een afspraak voor zijn show in de Lotto Arena, op 22 oktober 2011. We passeren nog langs DJ F.R.A.N.K. die Don’t mess with my man, Let’s get it started, Hollaback girl, Bootilicious, Miss California en Desolé van Sexion d’Assault laat horen. Wanneer studenten straks tijdens Frans een recente song in het Frans moeten opnoemen, kunnen ze daar alvast mee afkomen. Het nummer deed de dj overgaan in Mundian to bach ke, wat ons net zoals bij Regi eerder deze avond aan een eerdere set op Summerfestival deed denken. 

Aangekomen in het persdorp laat een collega van Gazet van Antwerpen ons weten dat er regen en onweer op komst is. We willen sowieso stilaan doorgaan zodat we voor de grote massa de parking kunnen afrijden. En zo zit een uiterst gevarieerd en geweldige Laundry Day 2011 er op. Een van de fijnste festivals waar het vertoeven was deze zomer. Wel vragen we ons af of de organisatie wel op tijd was om de was binnen te halen. Die heeft aan de lijnen alvast goed kunnen drogen ’s middags maar indien men niet alert genoeg was, werd die onherroepelijk terug nat later op de avond. En dan kan je opnieuw de was gaan buitenhangen. Op Wasdag 2012 misschien? 

< Bert Hertogs >