Recensie Triggerfinger | Rock A Field 2012

“A festival so nice, we play it twice.” zegt Ruben Block voor ie “Cherry” aanvat. Door het wegvallen van Justice op de affiche kwam er een plek open op het Startin’ podium. De Belgische band die de tweede en laatste dag van Rock A Field mocht starten, mocht daardoor uur later opnieuw het podium op.

Belgische vlaggen wapperen in het publiek. Ja, landgenoten weten ondertussen ook de weg naar het Luxemburgse festival te vinden. Met “I’m coming for you” startte Triggerfinger. Block complimenteerde het publiek “You bring the sun to this place” omdat het nagenoeg de ganse set regende. Bij “My baby’s got a gun” ging ie even met zijn elektrische gitaar omgord voor een kleine crowdsurf. Mario Goossens mocht kort soleren op drums na “All this dancing around”. De band haalde song na song meer handen van het publiek in de lucht, tot aan de mengtafel.

Als voorlaatste werd de drumcomputer aangezet, kwam Goossens naar voor en maakte van het kopjesgeklingel bijna een act op zich tijdens “I Follow rivers”. Ondertussen blijkt de rode poncho dé modetrend op deze Rock A Field. Modder genoeg voor de toeschouwers om uit te schuiven wanneer ze de helling tussen het A podium en het B podium nemen. Wie valt wordt ongenadig vastgelegd op verschillende smartphones, maar krijgt ook wel een klein applausje. Een festival, het is meer dan muziek alleen. Over Triggerfinger: prima passage in Luxemburg maar we zagen ze al snediger, vorig jaar op Rock Werchter en dit jaar op Paaspop om maar enkele referenties te maken.

< Bert Hertogs >

Voor alle duidelijkheid: onze recensie gaat over het tweede optreden dat Triggerfinger gaf op Rock A Field.