Recensie Django Django | Reading 2012

Django Django bleek live enorm gegroeid sinds we hen aan het werk zagen op Field Day. Terwijl we hen toen vooral schuchter het publiek in zagen kijken en ze vooral overweldigd bleken door het enthousiasme rond debuut ‘Django Django’ (2012), staan ze nu met een pak meer zelfvertrouwen in de NME/Radio 1 tent.  Toch lijkt de band wat over de hype van ‘Default’ heen en sloeg hun psychedelische indie niet altijd even goed aan op Reading.

Weinig veranderingen in hun set te bespeuren en zo begon Django Django ook vandaag met hun ritmische intro en flikkerende lichtshow aan een drukke set van 40 minuten. ‘Storm’ zorgt voor de eerste handjes in de lucht, maar het bekendere ‘Waveforms’ laat de tent voor een eerste keer echt meedrijven in de geestdrift van de Schotten. Ook ‘Skies Over Cairo’ laat het wat warmer worden, maar toch blijven we wat op honger zitten. Megahit ‘Default’ verandert daar weinig aan, Reading reageert maar lauwtjes bij de bekende intro en raakt pas bij het refrein wat ontdooid.

Afsluiters ‘Life’s a Beach’ en ‘Wor’ blijken nog het beste dat de band vandaag in huis heeft, maar die geeuw was toch maar zelden te onderdrukken. We zagen hen dan ook al beter en vooral beklijvender aan het werk dan vandaag. Misschien lukt het terug in de AB op 15 november?

< Catherine Gysels >

Setlist:

1. Introduction
2. Hail Bop
3. Storm
4. Waveforms
5. Skies Over Cairo
6. Default
7. Life‘s a Beach
8. Wor