Recensie Jennifer Lopez

Dé verrassing op een verkiezingsdag. Dat was Jennifer Lopez die voor het eerst sinds lang op een Antwerps podium stond. 4 Jaar terug kwam ze even piepen aan de linkerkant van het podium terwijl haar toenmalige echtgenoot Marc Anthony een concert gaf. Lopez bewees dat ze niet te verslaan is. Ze bracht al haar nummers live, wat door de stevige choreografie ook voor behoorlijk wat gehijg zorgde. Lopez kan alle stijlen aan: hiphop, soul, latino, ballads en dance en overtuigt danig. Vergeet de Britneys, Gaga’s en Madonna’s van deze wereld: JLO is live top.

Veel vrouwen moeten haar benijden. Met zowat alles staat JLO. Doe haar een cocktailjurk aan, een zwarte broek met een zwarte hoed, een boksoutfit, een veel te groot uitgevallen bling blingpet met een truitje met kap, een ultra kort salsajurkje,… en ze staat er mee. De mix in stijlen, slim in hoofdstukken ingedeeld doorheen het anderhalf uur durend optreden, ligt haar dus. Heerlijk voor het publiek om zo’n eclectisch optreden voorgeschoteld te krijgen.

JLO ging ervoor vanaf de eerste noot. Ze danste zich in het zweet, had aanvankelijk wat last van haar headset microfoon, die ze na enkele nummers tijdelijk ruilde voor een gewoon exemplaar. JLO zet hierbij de norm: dansen en live zingen, hoewel ze bij moment haar tekst eerder uitschreeuwde en het hijgen niet kon verdoezelen, het kan. Dat is meteen ook de enige kanttekening die we kunnen maken. JLO mag wat meer doseren. Op een akoestische intro op gitaar dat If you had my love aankondigde riep ze het uit, waardoor ze de sfeer die haar gitarist wou oproepen in de kiem smoorde.

Fraaie visuals zagen we van Lopez die  foto’s en home made movies van haar kroost toonde, of erg stijlvol haar lichaamsdelen accentueerde. Zo kwam ze in cabaretstijl, geflankeerd door 8 mannelijke dansers met hoeden en wandelstokken op. Net ervoor zagen we haar in een 50’s-backstage de lippen kleuren, en de laatste make up aanbrengen. JLO als een Dita Von Teese zeg maar.

Over de liefde vertelde ze in tekstvorm dat ze een eeuwig optimist zal blijven. Liefde ziet ze niet als een bestemming, een doel op zich maar een reis. Belangrijk is om jezelf graag te zien zodat je ook een ander graag kan zien, gaf ze aan het voornamelijk vrouwelijke publiek mee.

Dat was al erg extatisch nog voor het optreden begon. Toen ze om tien na negen opkwam hadden we al enkele Mexican Waves achter de rug en werd er al meegeklapt en meegezongen op “I had the time of my life” van Black Eyed Peas. Het zouden profetische woorden van een topavond worden.

Veren, vuurwerk, lasers, C02-jets, rode vlammen, knappe beelden,… de productie was tot in de puntjes verzorgd. JLO bracht ook wat het publiek van haar wilde horen: de hits en niets anders dan de hits, over alle stijlen heen. Voor “Going in” begon zagen we een erg knappe choreografie, een boksmatch in slow motion. Toen ze haar hiphophoofdstuk startte dat naar climax Jenny from the Block leidde, tekende ze “I’m just a simple girl from the Bronx” op. Wanneer ze haar nichtje op het podium riep om voor haar Happy Birthday te zingen met het publiek, had ze ons en de rest van het publiek al in haar binnenzak.

Vergeet de Britneys, Madonna’s en Gaga’s van deze wereld. Live heeft JLO zich op de kaart gezet in Antwerpen door vooral haar gewone zelf te tonen en het rijke palet aan stijlen ze overtuigend kan brengen. Enkel Kylie doet het net ietsjes beter en geraffineerder. 

< Bert Hertogs >

De setlist:

1. Never Gonna Give Up (Video intermezzo)
2. Get Right 
3. Love Don't Cost a Thing 
4. I'm Into You 
5. Waiting for Tonight 
6. Louboutins (Video intermezzo)
7. Goin' In 
8. I'm Real 
9. All I Have 
10. Feelin' So Good 
11. Jenny from the Block 
12. Baby I Love U (Video intermezzo)
13. Hold It Don't Drop It 
14. If You Had My Love (Akoestisch)
15. Until It Beats No More 
16. Let's Get Loud 
17. Papi 
18. On the Floor 

Bis:

1. Dance Again