Recensie Glen Hansard

Glen Hansard zit nooit om een stukje humor verlegen, al is het vooral zijn bezieling die zijn shows griezelig goed maken. We zagen de Ier deze zomer al eens moeiteloos het Britse Latitude Festival platspelen waar zijn set razendsnel de wei bomvol kreeg en ook met het Koninklijk Circus had de man weinig moeite. De frontman van rockband The Frames en helft van duo The Swell Season heeft met zijn plaat ‘Rhythm and Reposes’ (2012) een schitterend solodebuut uitgebracht vol duistere liefdesliedjes en bracht in Brussel een bijna drie uur durende show vol afwisseling en verrassingen.

Al snel viel op dat Hansard wel met erg veel volk op het podium stond. Voor de gelegenheid had hij enkele Belgen met strijkers aan zijn linkerzijde staan, terwijl aan de rechterkant een reeks blazers het geheel vervolledigden. Hoewel het met andere woorden hierbij dus slechts ging om een gelegenheidsband, konden we geen van hen op een fout bespeuren. Integendeel, de songs waren meer dan af en gaven de show een intieme toets als ware het dat Hansard in een huiskamer stond te spelen.

De Ier opende alleen aan de piano met ‘The Storm, It’s Coming’ waarmee hij de grimmige, ingetogen toon van zijn recente album meteen zette in het Circus. Hij bouwt snel verder met ‘Talking With the Wolves’ en ‘Love Don’t Leave Me Waiting’ waarin hij plots met de glimlach ‘Respect’ van Aretha Franklin verwerkt. Hansard sleurt Brussel mee in zijn begeesterende performance die duidelijk al gevolgen heeft gehad voor zijn gitaar waar letterlijk stukken uit zijn gespeeld. Nou ja, je moet er iets voor over hebben.

Zowel Swell Season songs ‘Back Broke’ en ‘Leave’ als stevige rocknummers ‘Fitzcarraldo’ en ‘Relevate’ passeren de revue, al onthouden we toch vooral de momenten waarin Hansard zijn meeste broze zelf bovenhaalde. Dit kregen we bijvoorbeeld bij ‘High Hopes’ waar de man drie meisjes op het podium zette die terecht even de aandacht volledig naar zich toe trokken met hun rol als achtergrondkoor. Ook ‘Falling Slowly’ en ‘Blue Moon’, dat Hansard voor de gelegenheid bracht met support act Lisa Hannigan, klonken nagenoeg perfect in het Koninklijk Circus en zorgden voor een hoop ontroering.

Met de verschillende strijker- en blazerarrangementen zijn vergelijkingen met Van Morrison, Leonard Cohen en the Band nooit ver weg zodat we niet verbaasd waren met covers als ‘Astral Weeks’ (Van Morrison), ‘Don’t Do It’ (The Band) en ‘Gold’ (Interference). ‘Hotellounge’ (dEUS) leek hem iets minder te liggen, maar dat waren we snel vergeten bij een schitterend ‘Drive All Night’ (Bruce Springsteen) en afsluiter ‘The Parting Glass’. Top!

 < Catherine Gysels >

Setlist:

1. The Storm, It‘s Coming
2. Talking with the Wolves
3. Love Don‘t Leave Me Waiting
4. Philander
5. When Your Mind‘s Made Up (The Swell Season)
6. Low Rising (The Swell Season)
7. Bird of Sorrow
8. Leave (The Swell Season)
9. Back Broke (The Swell Season)
10. Hairshirt (R.E.M. cover)
11. Astral Weeks (Van Morrison cover)
12. High Hope
13. Moving On
14. This Gift
15. Falling Slowly (The Swell Season – met Lisa Hannigan)
16. Fitzcarraldo (The Frames)
17. Revelate (The Frames)
18. Star Star (The Frames)
19. Song of Good Hope
20. Say It to Me Now (The Frames)
21. Gold (Interference cover)
22. Don‘t Do It (The Band cover)
23. Blue Moon (met Lisa Hannigan)
24. Drive All Night (Bruce Springsteen cover) 
25. The Parting Glass (The Clancy Brothers cover)