Recensie Angus Stone

Angus Stone stond eind dit jaar nog in de Rotonde van de Botanique, maar mag nu net zoals z‘n zus Julia dat deed in oktober ook de AB Flex aandoen. Het is nog maar de vraag of hij zich af kan zetten van het tot nu toe nog steeds wat onlosmakelijk verbonden broer-zusterduo.

De songsmid bracht voor de gelegenheid wat extra muzikanten mee, één voor één typisch Australisch ogend. Inzetten doet het zestal al meteen met titelsong van Angus‘ debuutplaat ‘Broken Brights‘, de frontman hoeft maar één noot uit z‘n keel te persen en het publiek ligt aan zijn voeten.

Al vanaf het tweede nummer is duidelijk dat de vrienden bijzonder goed op elkaar zijn afgestemd en hun kunnen tot het uiterste verkennen. Halverwege pikt het tempo steeds meer op en zo ook bereikt het enthousiasme dat weergalmt in de zaal zowel degenen die op als voor het podium staan. Angus springt op het drumplatform en gaat met deze een dialoog aan om vervolgens het lied in zwijm te eindigen.

Met ‘It Was Blue‘ gaan ze iets meer de rocktour op, waar het echoën van Angus‘ duister lage zangstem doet denken aan deze van de Compact Disk Dummies, ook de gitaarnoise past perfect in dat genre.

Angus neemt wat tijd om ‘Clouds Above‘ aan te kondingen. Hiermee katapulteren ze ons meteen in een ander uiterste. Het dromerigere gezang over liefde van de frontman aangevuld met de hemelse stemmen van z‘n compagnons laten ons even op adem komen. Wanneer trompetgeluiden geproduceerd door de keyboards klinken, kunnen we niet anders dan terugdenken aan zus Julia die dat instrument normaal voor zich neemt. Al smoort Angus met zijn charmante Australisch gestamel over z‘n overleden hond dat gemis meteen de kiem in. Hij haalt ook de mondharmonica boven en zet het fantasievolle ‘The Wolf and the Butler‘ in. Stone verontschuldigt zich voor de trieste thema‘s en gaat verder met ‘Bella‘, over diens overleden vriendin, waarbij de cello het lied doordrenkt met zoveel tristesse dat het de haren op ieders armen recht doet staan. Daarna schudt de singer-songwriter nóg een Angus & Julia song uit z‘n mouw, namelijk ‘Yellow Brick Road‘. Blijkt dat we Julia toch niet zo hard missen.

Ze zetten het concert in dezelfde trend verder, het funky ‘Jewels and Gold‘ en het vrolijke ‘Be What You Be‘ smaken prima en Angus gooit er moedig een beloftevol Hard to let go over iemand loslaten tegenaan. Het is niet ‘The End of the World‘, maar wel meteen het einde van deze set. Het sextet haalt voor een laatste keer alles moeiteloos uit het onderste van de kan en verlaat met opgeheven hoofd de scène.

Angus en de zijnen verschijnen al snel weer op het podium en zetten de bisronde in met een knal. ‘Smoking Gun‘ staat gelijk aan mysterieuze melodieën, gierende gitaren en  donderende drums. Afscheid nemen doen ze met een brave versie van het alom bekende ‘Big Jet Plane‘, waarmee Angus nog maar eens bewijst dat hij perfect z‘n mannetje weet te staan zonder zijn oudere zus Julia. 

< Yne Van De Mergel >

De setlist:

1. Broken Brights
2. River Love
3. It Was Blue
4. Clouds Above
5. The Wolf and the Butler
6. Bella
7. Yellow Brick Road
8. Jewels and Gold
9. Be What You Be
10. Hard to let go
11. End of the World

Bis:

1. Smoking Gun
2. Big Jet Plane