Recensie Def Leppard | Hellfest 2013

Wereldwijd hebben deze Britten uit Sheffield al meer dan 100 miljoen albums verkocht, iets wat weinig (rock)bands hen hebben voorgedaan. Het was de allereerste keer dat het vijftal, aangevoerd door Joe Elliot, de weide van Hellfest,op stelten kwam zetten. Ze mochten de eerste dag afsluiten.

Ze hebben echter moeten wroeten om te komen waar ze nu staan. In de jaren 80 verloor drummer Rick Allen zijn linkerarm in een auto-ongeval en gitaargod Steve Clark, die er al bij was sinds de oprichting van de band, stierf enkele jaren later aan een overdosis alcohol en drugs. Maar ook recent zijn er opnieuw problemen opgedoken want bij Clark‘s vervanger Vivian Campbell is onlangs kanker vastgesteld. Campbell, die trouwens ook nog gespeeld heeft bij Whitesnake, zal echter de hele zomer blijven touren met de band. De man ondergaat momenteel chemotherapie maar ziet de toekomst positief in; zijn genezingskansen zijn gelukkig vrij hoog.

Net voor het einde van Won‘t Get Fooled Again sprong Joe Elliot met een welgemeende “Yeah!“ het podium op. 17 jaar hadden ze er op moeten wachten de Fransen, maar eindelijk was het zover. De zanger ging gekleed in hoed en zonnebril, het deed ons eerlijk gezegd wat denken aan Axl Rose. Vivian Campbell had zoals aangekondigd een korte haarsnit door zijn gevecht die hij momenteel levert tegen zijn kanker.

Er werden overwegend oudere nummers gespeeld vanavond. Wasted, het tweede nummer, werd begeleid door een eclectisch lichtspel. Ook Let‘s Get Rocked en Bringing on the Heartbreak passeerden de revue.  Bij dat laatste nummer meenden we even te denken dat Def Leppard al gedaan had met hun set want vanwege de dikke pakken rook konden we plots niemand meer ontwaren op het podium. Vivian Campbell speelde uitstekend. Hij heeft de nummers ondertussen goed in de vingers. De man hield zich wat op de achtergrond maar scheen zich toch zichtbaar te amuseren, vooral toen hij met collega Phil Collin Switch 625 bracht. Ook Rick Allen, alias Thunder God -de één-armige drummer- mepte -en vooral stampte met zijn voeten op zijn aangepaste drum- er weer los. 

Na een aantal nummers werden we getrakteerd op een compilatie van archiefbeelden over de band. Dit was de aanleiding voor de start van het eerste nummer van hun meest succesvolle album Hysteria, dat ze vanavond volledig gespeeld hebben net zoals bij de Viva Hysteria tour die op zijn einde liep in april. 

Het was een zeer geslaagde show. Het enige minpuntje dat we kunnen aangeven is het feit dat Joe Elliot soms wat moeite had om boven al dat gitaargeweld uit te komen met z‘n stem. Begrijp ons echter niet verkeerd, de frontman heeft geweldig gezongen.

< Nathan Dobbelaere >