Recensie Admiral Freebee

“Vroeger was ik besluiteloos maar nu ben ik daar niet meer zo zeker van.” het is Admiral Freebee – Tom Van Laere – ten voeten uit wanneer die een hilarisch “Hesitation” neerzet in het Openluchttheater van Deurne. De man heeft net een nieuwe - zijn vijfde - studioplaat ingeblikt en had blijkbaar erg veel zin in het optreden. Zijn goesting was zo aanstekelijk dat het publiek al van de eerste noot uit zijn hand at. Daan, Marco Borsato en Tom Barman waren enkele artiesten die het moesten ontgelden.

Zo corrigeerde Van Laere zijn Engels meermaals omdat Barman hem erop zou wijzen dat “teeth” met “th” wordt uitgesproken. Van Laere zou – gespeeld- “eath” in plaats van “eat” uitspreken en verward zijn. “Hesitation” gaat “over de brug in Antwerpen, dat het zo snel beslist was”, ging van Laere schalks verder. Halfweg het nummer twijfelt hij of de stijl en toonaard wel correct is. Hij probeert het even op zijn Daans, diep en met repetitieve akkoorden. Weet ie veel dat Stuyven op dan moment een van zijn meest beroerde sets aan het spelen is op Linkerwoofer. Ook Borsato moet er aan geloven “De meeste twijfels zijn bedrog, maar als ik wakker word naast jou dan twijfel ik nog.” zingt Van Laere tussendoor om tenslotte te komen tot de goede raad die hij van de juffrouw kreeg: dat het eerste idee meestal het beste is.“ Hi-la-risch.

Freebee stond solo op het podium dat was op zijn zachtst gezegd verrassend vermits ie niet aangekondigd was als solo artiest. Of het antwoord in “bad year for rock ’n roll” lag toen ie “my band members don’t like it, but I started a solo career” zong, is erg twijfelachtig. Van Laere zet ons graag op het verkeerde been, houdt van contradicties en spiegelt zijn gedrag graag aan dat van het publiek en vice versa.

Na de song beginnen mensen te praten. “Het is niet omdat je net het hoogtepunt van het concert hebt meegemaakt dat ge moet beginnen babbelen.” zegt van Laere op zo’n opvoedend toontje dat het geweldig grappig is. Ook hier weer zit onderhuids een sneer naar collega artiesten die het niet kunnen hebben dat toeschouwers wel eens een praatje slaan tijdens een concert.

Wanneer ie over zijn schoonmoeder zingt, blijken mensen “Vomit in love” verstaan te hebben in plaats van “mother in law”. Dat is de aanleiding waarbij hij zich afvraagt of zijn dictie in het Engels wel de standaard van Barman doorstaat. “OK, we beginnen opnieuw met het concert maar dan in het Nederlands.” grapt ie verder. Zijn fans vinden het allemaal OK, laat maar komen, juichen ze toe. Dan volgt de “teeth” en “eath”-grap waarbij hij vermeldt “al goed dat Barman er niet is. Hij is ergens aan het dj’en.” sneert ie even verder.  Daarna moet ook Mathias Schoenaerts en zijn contacten het ontgelden waarbij ie woordspelingen maakt tussen “Kanye West” en “kanjer” om even later verstrikt te geraken in een alweer hilarische “loop” met zijn loop station en zijn stem die een belachelijk hoog poepidoem-deuntje blijft herhalen.  Hij geeft nog mee dat ie dat enkel doet omdat hij dan een cool gebaar kan maken met zijn linkerhand tijdens een rapintermezzo.

“Voor de meisjes: ik heb een relatie. We zullen dus naar jullie thuis moeten gaan.” verwittigt ie al potentiële groupies. Bij afsluiter “Rags and run” haalt ie moeiteloos zijn kopstem. 

De conclusie is dan ook glashelder: Van Laere was entertainender dan een Robbie Williams anno 2013 nog kan zijn.

< Bert Hertogs >