Recensie Colbie Caillat

Hoe complex de zanglijnen en de muzikale patronen in Selah Sues muziek zijn, zo simplistisch zijn die van Colbie Caillat. Vaak, zeer vaak wisselt de Amerikaanse zangeres in enkele strofes maar rond 2 of 3 noten wat behoorlijk schaars is.

Slechts een 700-tal mensen kwamen naar het optreden kijken in het Rivierenhof, wat bijzonder mager is voor een artieste die twee jaar geleden nog goud haalde met haar single Bubbly. Veel naambekendheid heeft de zangeres bij ons dan ook niet.

Caillat kwam ook haar nieuwe album “Breaktrough” voorstellen dat nog niet uit is. Pas over een goeie maand wordt het als alles meezit uitgebracht. Haar single “Falling for you” is wel al enkele weken verkrijgbaar maar in de verste verte nog niet in de charts te bespeuren. Hoog zal die volgens ons niet eindigen. Hooguit zit er een bescheiden radiohitje in. Maar dan zullen de promomanagers van Universal België wel alle zeilen mogen bijzetten.

De meeste nummers gaan over Colbie Caillats angsten, over opgroeien en leren omgaan met wie je bent. Door de druk die er de afgelopen jaren op de 24-jarige zangeres heerste, overwoog ze om te stoppen met zingen, zo vertelde ze aan haar publiek. Dat publiek was behoorlijk vrouwelijk, vooral tienermeisjes en twintigers zagen we. Een beetje verlegen stond Caillat op het podium. Die schuchterheid deed haar aanvankelijk geen goed. Haar set kwam dan ook in het begin bijzonder flets en vlak over. Heel wat songs kennen eenzelfde gezapig tempo, dus dat deed er ook al niet veel goed aan. Beleefd is de Californische wel. Ze zei “Hi Andy” tegen de stagehand van dienst. Op Caillats vraag stond het publiek recht en knipte het in de vingers tijdens het nieuwe “You got me”. Maar al snel hield het publiek het voor bekeken. “Realize” is zo’n song die mooi illustreert hoe doodsimpel haar teksten zijn “If you just realize what I just realize” zingt ze. De song moest het hebben van een stevige elektrische gitaarsolo op het einde, of het niemendalletje was helemaal verzopen in de fontein voor het podium. Ook “Oxygen” klonk immens repetitief. Het is het soort song dat je halverwege al van buiten kent en naar het einde toe gewoon beu bent. “Begin again” schreef Caillat in Hawaï zo vertelde ze ons. Helemaal miscast was Josh die even enkele voorgeprogrammeerde beats uit zijn synthesizer mocht halen. Hij bewoog zijn heupen op het tempo dat hij steeds opdreef. Resultaat: hier en daar een tienermeisje dat gilt. De andere 98 procent van het publiek vroeg zich af wat dit te betekenen had.

We zijn halverwege de set en hebben –geeuw – nog niet al te veel positiefs om over te schrijven. Maar dan gebeurt het ineens. Caillat lijkt zelfvertrouwen te putten uit de goede ontvangst van “The litte things”. Caillat covert The Fray’s “You ‘ve found me” op een wondermooie manier. Klassieke gitaar en piano begeleiden haar in het begin van de song. De groep legt het nummer ook neer om het daarna met alle instrumenten, drum inclusief terug op te bouwen. Subtiel. Een eerste –eindelijk – hoogtepunt. Met haar gitarist speelt Colbie Caillat de ukelele in een overtuigend “Tied down”. Plots merken we wat we al langer dachten: naakt is Colbie Caillat op haar best. Wanneer ze akoestisch iets intimistisch kan doen, weet ze de aandacht van het publiek vast te houden. Bloedmooi is de versie van “Killing me soflty” dat ze a capella inzette, en daarna Justin mee op klassieke gitaar begeleidde. Deze song was de reden waarom de Californische is beginnen zingen, kregen we te horen.

“Fearless” is volgens Caillat haar lievelingsnummer op haar nieuwe plaat. Het gaat over een relatie beëindigen, een hoofdstuk afsluiten, eruit leren en onbevreesd zijn om opnieuw van iemand te houden en een toekomstige relatie te beginnen. In dit nummer varieert ze enkele keren op maar 2 noten in haar strofe.

De set valt even terug in. “Lucky”, dat Caillat met Jason Mraz schreef, is wellicht het meest interessante eigen nummer dat we hoorden. Jammer dat Caillat moeite had om de juiste toon te vinden. Het nummer zong ze samen met haar gitarist. ‘Dankjewel jullie hielpen me over mijn zenuwen heen” zegt Caillat voor ze afscheid neemt met haar hit “Bubbly”. Ze weet het dus dat ze zenuwachtig was en het merendeel van het optreden een gesloten indruk naliet. Maar niets van dat tijdens “Bubbly” dat ze alleen aan akoestische gitaar inzette en daarna werd overgenomen door haar band. Iedereen in het publiek zong het mee. En even kreeg het publiek ook de micro naar zich toegericht. Sterke song, helaas zit er geen tweede “Bubbly” in het nieuwe materiaal dat we in Deurne hoorden. Een optreden dat al bij al ok was, al verwachtten we van iemand die twee jaar geleden een gouden single haalde, iets meer.

< Bert Hertogs >

Setlist Colbie Caillat:

1. I won’t
2. One fine wire
3. Midnight bottle
4. You got me
5. Realize
6. Oxygen
7. Begin Again
8. dj Josh
9. The little things
10. You ‘ve found me
11. Tied down
12. Killing me softly
13. Fearless
14. Feeling show
15. Falling for you
16. Lucky
17. Bubbly

< Bert Hertogs >