Recensie Jasper Erkens - Casa Blanca Festival 2009

Wat is dat toch met die jonge artiestjes die ontzettend veel druk op hun stembanden zetten wanneer ze zingen? Onnatuurlijk klinkt hun stem dan en ontzettend hees. Jasper Erkens is alweer zo’n zanger die we in dat rijtje kunnen zetten en die wellicht nu al behoorlijke stembandknobbels aan het kweken is. Als ik de populaire media moet geloven, is Erkens uitgegroeid tot een sekssymbool van zijn generatie.

Ja, ook wij lazen de spandoeken op de eerste rij die bakvissen trots lieten zien. Van de brave open sollicitatie om zijn lief te worden in “Jasper I wanna be your girlfriend, I need you in my life” tot het “Leven zonder Jasper is als leven zonder sex”. Een vijftigtal fans stonden er vooraan. Zo’n sekssymbool bleek hij alvast niet te zijn in Hemiksem. “Remember when we were young, we wrote our names in trees” zong hij in Brighter story. Als je als twintiger naar zo’n tekst van een minderjarige luistert, is je spontane reactie “What the fuck?”. Een tiener die over zijn jonge tijd zingt, dat moet dan over de embryonale fase of zo gaan. Straf dat ze dan al hun naam in bomen konden kerven.

De Marqueetent was veel te groot voor Erkens, de programmatoren hadden hem even goed op het piepkleine GVA-podium kunnen zetten. Dan konden de kindjesfans die wellicht nog maar net hebben ontdekt dat ze meer dan alleen maar kunnen urineren met wat tussen de benen te vinden valt ook meteen op de rups, het springkasteel of de molen terwijl ze naar Erkens’ songs luisteren. Een overroepen artiest. Ook de zoveelste Gnarls Barkley cover “Crazy” kon weinig aan ons oordeel veranderen.