Recensie Babyshambles | Best Kept Secret Festival 2014

Pete Doherty, frontman van de Babyshambles kwam op tijd het podium op en kotste niet. De tijd lijkt afgelopen dat hij zichzelf zo voor lul zette, zonder dat hij daarvoor op een podium moet gaan staan. Hij speelde strak en goed en bracht eindelijk wat festivalsfeer met zich mee.

Waar de andere bands van de Best Kept Secet een soort huiskamerconcert-achtige sfeer met zich meebrengen, zorgde The Libertines frontman Pete Doherty met zijn band Babyshambles voor een ware live-performance. Met zwaaiende opblaaspoppen en wild dansende mensen als kers op de taart.

Pete Doherty staat bekend om zijn wilde (verslavings-)leven als zanger van The Libertines. Om die reden is hij ook uit de band gezet en hebben zijn voormalige bandleden Dirty Pretty Things opgericht. Doherty begon met Babyshambles en had het ondertussen erg druk met Amy Winehouse. Het bleef voor een tijdje de vraag wie er eerder heen zou gaan, Doherty of Winehouse. Beiden leefden ze een bestaan die niet eeuwig kon blijven duren en na het overlijden van Winehouse lijkt Doherty rustiger te zijn geworden.

Al bleef hij een dronken loopje op het hoofdpodium vertonen. Of het werkelijk aan de drank lag is nog de vraag, maar zijn sinaasappelachtige drankje zorgde al wel vast voor een goede sfeer. Echte rock, slordig gespeeld en hier en daar een valse noot. Juist dát riep een bepaalde sympathie op. Sympathie voor alle miserie die hij al heeft meegemaakt en sympathie voor het feit dat er even uitbundig gedaan kon worden.

Kreunend en zeurend probeerde hij zijn teksten een soort van in de microfoon te zingen. Tussendoor vond hij het nodig een halve liter Guinness over het publiek te gieten en een microfoonstandaard van het podium te smijten. Tot zover het punkgehalte. De Ramones cover ‘Blitzkrieg Bob’, leek ietwat ongepland, aan de overige bandleden hun reacties te zien, maar ook hier kwamen ze mee weg.

‘Nothing Comes To Nothing’ deed het natuurlijk goed en bij de afsluiter ‘Fuck Forever’ kon er nog even lekker meegeschreeuwd worden. Vooral de mannen leken dat graag te doen. Van alle kanten van het festivalterrein leken zij naar het hoofdpodium te zijn gekomen om dat nummer even mee te brullen. Het was een klein beetje punk op dit toch ietwat belegen festival.

< Zaïde Bil >

De setlist:           

1. Delivery
2. Seven Shades
3. Beg, Steal or Borrow
4. Baddie‘s Boogie
5. Side of the Road
6. I Wish
7. Killamangiro
8. Penguins
9. Fireman
10. Sedative
11. 8 Dead Boys
12. Pipedown
13. Fuck Forever