Recensie Ska-P | Sziget 2014

Met de elektrische gitaren en blazers zet het Spaanse Ska-P meteen de toon en het publiek gaat er direct in mee. De ska punkrock van de groep uit de Madrileense wijk Vallecas werkt aanstekelijk. Meiden dansen en springen op het snelle ritme terwijl ze hun bikinitopjes – hèt festivaltenue op Sziget- op hun plaats houden en de eerste crowdsurfers duiken het publiek op.

Na enkele nummers, als de maatschappijkritische muzikanten zijn opgewarmd en het veld bruist van energie, start het verkleedspektakel van frontman Roberto ‘Pulpul’ Gañán. Terwijl de wind aanzet en allerlei kleuren vlaggen inclusief de regenboogvlag in het publiek wapperen wordt er een kast het podium opgerold waarin Gañán als monnik in verdwijnt om er als duivel compleet met horens uit te razen om tekeer te gaan tegen het Vaticaan. De muziek zet donker en diep aan en de donkere wolken die komen opzetten passen uitstekend bij de sfeer.

Vervolgens passeert hij als metershoge marionet en een flink opgewonden matador waarna Gañán in zijn ‘gewone kloffie’ het nummer aankondigt waarop iedereen wachtte: Cannabis. Het publiek barstte al van de energie maar gooit er nog een schep bovenop. Ook de golf crowdsurfers groeit en vooral de vrouwen vliegen als veertjes over de vele handen.

Opnieuw diept opperactivist Gañán nog enkele outfits uit zijn kist om onder meer als aap tekeer te gaan tegen de politie en komt er met Intifada het enige ‘pro-nummer’ voorbij: ‘leve Palestina’ wat het publiek meebrult.

En dan de aankondiging: ,,Het is onze vijfde keer op Sziget, hierna stoppen we ermee voor onbepaalde tijd. Misschien 3, 4, 5 of 6 jaar.’’ De band laste eerder al een pauze van twee jaar in. Als toegift wordt er nog keihard ‘resistencia’ uit het eerder gespeelde El Vals del Obrero tegenaan gegooid en delen de bandleden  water uit aan hun fans en dan is het over. Voorlopig althans.

< Bregje Van der Wijst >