Recensie Kaukazus | Sziget 2014

De alternatieve rockband Kaukázus uit Hongarije trekt zondag aardig wat publiek in de Volttent. Zowel ouderen als gezinnen met kinderen, maar de meerderheid bestaat toch wel uit een tienerpubliek die op de jong uitziende blonde dertiger, zanger/gitarist János Kardos-Horváth, af komt. De regering- en maatschappijkritische teksten spreken het publiek dermate aan dat het vrijwel ieder nummer luidkeels meezingt.

Op het podium treedt de groep op met maar liefst zes blazers, drie gitaristen, drum en synthesizer. De band is nu tien jaar bezig en na een pauze van twee jaar zijn ze met een nieuw album weer on tour. De popnummers, met een enkele ballad, doen het goed, maar het blijft muzikaal allemaal wat vlak. De blazers die het geheel nog een showelement geven, spelen slechts enkele nummers mee. De twee andere gitaristen vangen dit echter op door tijdens het spelen het halve podium te gebruiken om keer op keer hun dans ‘moves’ te laten zien waarop luid applaus volgt.

Op de eerste rij biedt een fan de zanger een borrel aan – vermoedelijk Palinka, de fameuze Hongaarse sterke drank – de via een securityman bij de zanger belandt. Hij neemt echter geen slok en later wordt het glaasje via een crewlid doorgespeeld naar de drummer, die het zo wegtikt. Het veld had nog voller gekund maar door de instabiele forint, en het voor de meeste Hongaren (te) dure Szigetfestival blijft het aantal op zo’n 500-700 man steken.

< Bregje Van der Wijst >