Recensie James McMurtry & the Heartless Bastards

James McMurtry is een Texaan die zich al 10 jaar doorheen de gitaarwereld tokkelt. Het debuutalbum van deze singer-songwriter, met als producer ene John Mellencamp, dateert al van 1989. Sindsdien heeft hij al 9 onbekende opvolgers op de wereld gebracht. Dat hij pas dit jaar voor de eerste keer de overstap maakte naar Europa is kenmerkend voor deze man, die normaal elke woensdagavond optreed in een plaatselijke club te Austin.

‘You’re not in a library. You may talk to each other’, mompelde McMurtry toen bij een gitaarwissel een ijskoude stilte opsteeg uit het publiek.  Wat op zichzelf niet verwonderlijk was, wetende dat er maar zo’n 70 toeschouwers waren. Bovendien blonk de band zelf nu ook niet uit in verbale communicatie, noch met het publiek, noch met elkaar.

Met een mix van country, folk en blues zingt McMurtry over gebroken liefdes, politiek en de zelfkant van de Amerikaanse maatschappij. Een label op de man kleven heeft geen zin. Zo is ‘Just Us Kids’ precies een hidden track op Lou Reeds ‘New York’, komt ‘Choctaw Bingo’ dicht in de buurt van Tony Joe White’s swamprock en lijkt in ‘Ruby and Carlos’ de geest van Tom Waits rond te zwerven. Een uitgesponnen ‘Too Long in the Wasteland’ sloot de set af, waarna één bis de avond rondmaakte.

Hoewel de geluidsman vocht met de akoestiek van de kleine zaal, zagen en hoorden de happy few toch een gesmaakt optreden.

< Danny Héroufosse >

De setlist:

Bayou Tortous
Red Dress
Just Us Kids
No One To Talk To When The Lights Go Down
You'd a' Thought (Leonard Cohen Must Die)
Choctaw Bingo
Ruby and Carlos
Childish Things
Fraulein O.
No More Buffalo
Too Long in the Wasteland           

Laredo (Small Dark Something) (cover Jon Dee Graham)