Recensie Candlelight: The best of Bridgerton on Strings ★★★★

Wanneer Lady Whistledown je persoonlijk uitnodigt voor hét evenement van het seizoen: Candlelight: The best of Bridgerton on Strings, hoeven wij geen twee keer na te denken om daarop in te gaan. Toegegeven, we hadden verwacht dat de (jonge)dames in strak korset naar Zaal AthenA in Antwerpen zouden trekken, al dan niet met een danskaart aan hun pols. Bleek dat even tegen te vallen, niemand zagen we namelijk in thema opdagen. Tja, misschien was het daar ook gewoon ook niet het ideale seizoen voor met griep, RSV en covid die de ronde doet onder de mensen, en niet alleen die van de ton.

Candlelight: The best of Bridgerton on Strings bracht dus een Candlelightconcert zoals we dat gewend zijn. Met een in the round opstelling, bloemen en bijzonder veel ledkaarsjes. Die hulden de zaal in een warme goudgele gloed, die perfect paste bij de muziek uit de Netflixserie die het Brusselse Baya string quartet liet horen. Qua sfeer en gezelligheid viel hier kortom niets op af te dingen.

Uit een rondvraag door het kwartet zelf bleek dat Candlelight: The best of Bridgerton on Strings voor veel aanwezigen hun eerste candlelight-concert was. Voor de meerderheid was het ook de allereerste keer dat ze een strijkkwartet live aan het werk zagen. Dat is meteen de kracht van deze formule als je het ons vraagt. Want dit soort concerten blijkt duidelijk een stuk laagdrempeliger dan de gevestigde zalen die al jaren klassieke concerten aanbieden.

De mix van popsongs die in een instrumentaal klassiek jasje gestoken en live uitgevoerd worden, weet dus een breed publiek te bereiken, van jongeren tot diegenen die hun ouders of zelfs grootouders zouden kunnen zijn. Hoe fijn is het om vast te stellen dat de liefde voor een serie, en de heerlijke instrumentale arrangementen van verschillende hits die Bridgerton integreert in de soundtrack, mensen verbindt.

Want jawel, Bridgerton hebben wij gebingewatcht, net als Queen Charlotte trouwens. Omdat het onder andere over liefde, passie, bedrog, lust, jaloezie, verleiding, roddels, over anders zijn, moeilijk geaccepteerd worden, je toekomst veiligstellen door een geschikte huwelijkspartner te zoeken en mysterie gaat. Hoewel iedereen die de ganse serie gezien heeft ondertussen weet wie Lady Whistledown is en dat geheim alvast geen geheim meer is, blijft het heerlijk om deze serie te zien omwille van de schaamteloze, ja wat traditionele romantiek die erin steekt die je moeiteloos doet wegdromen.

Terwijl we het Candlelightconcert rond de muziek van Adele eerder in dezelfde zaal na verloop van tijd wat veel van hetzelfde vonden, is dat veel minder het geval bij Candlelight: The best of Bridgerton on Strings omdat er een breder scala aan stijlen en muziek van verschillende artiesten in te horen is. Live zie en hoor je hoe de melodie van het ene instrument overgedragen wordt naar het andere. Soms neemt de alt de lead, dan weer de tweede viool, eerste viool en cello. Dat gebeurt op zo’n organische manier dat het de meest normale zaak van de wereld lijkt, terwijl de klankleur van elk instrument toch behoorlijk verschilt.

In de setlist van Candlelight: The best of Bridgerton on Strings steekt onder andere ‘thank u, next’ van Ariana Grande, ‘Cheap Thrills’ van Sia waarbij het publiek mee in de handen mocht klappen, ‘Diamonds’ van Rihanna, ‘You Oughta Know’ van Alanis Morissette, ‘Thunder’ van Imagine Dragons en ‘Yellow’ van Coldplay. Wij stippen vooral ‘Bad Guy’ van Billie Eilish aan dat op het einde flirtte met atonale muziek, zo alternatief klonk het. Billie Eilish kwam trouwens als enige artieste twee keer aan bod tijdens dit concert, want als toegift bracht het Baya string quartet ook haar ‘Happier Than Ever’ uit het derde seizoen van Bridgerton.

Een van onze absolute favoriete instrumentale versies is ‘Dancing on my own’ van Robyn, een nummer waar we al jaren een sterke band mee hebben, en geplukt werd uit het tweede seizoen van Bridgerton, hier ingezet door de cello, waarna de alt, tweede viool en uiteindelijk ook de eerste het klankbedje aanvullen en er afwisselend pizzicato begeleid wordt terwijl de melodie de ronde gaat in het kwartet.

‘Wrecking Ball’ van Miley Cyrus, uit hetzelfde seizoen, klonk lekker dynamisch. Het kwartet speelde met het verschil tussen zacht en luid, en trok wanneer je dat verwachtte alle registers open terwijl de sound steeds lekker pittig bleef. Als voorlaatste nummer kregen we ‘Give Me Everything‘ van Pitbull, Afrojack, Ne-Yo en Nayer te horen en dat bracht de feestelijke stemming naar een hoogtepunt. Het was dan ook het moment dat het publiek even de smartphones mocht bovenhalen om toch alvast een arrangement vast te kunnen leggen als herinnering en te kunnen delen met geliefden, vrienden en familie.

Om kort te gaan, eens we onze verwachtingen hadden bijgesteld, genoten we ten volle van Candlelight: The best of Bridgerton on Strings. Al zit er wat ons betreft meer in. Een dansworkshop om mee te beginnen bijvoorbeeld voor alle toeschouwers waarbij iedereen uitgedost in thema wordt, vervolgens zo het live concert meemaakt waarbij we eigenlijk doen alsof we op een écht Bridgertonbal aanwezig zijn, met een danskaart aan de pols waarbij iedereen iedereen ten dans mag vragen, de adem inhoudt wanneer de koningin haar entree maakt en vooral benieuwd is wat er achteraf over geschreven zal worden door Lady Whistledown... Tot dan zal je het moet stellen met wat ondergetekende niet zo anonieme ‘professionele roddelaar‘ bij elkaar gepend heeft.

< Bert Hertogs >