Recensie The Billy Joel Experience ft Liberty DeVitto ★★★★

Het spreekwoord zegt: “Waar het hart van vol is, loopt de mond van over.” En dat geldt zeker voor zanger/pianist Alexander Broussard. Zijn grote idool is Billy Joel en dat zouden we geweten hebben. Tijdens het eerste deel van ‘The Billy Joel Experience ft Liberty DeVitto’ kregen we een masterclass in Billy-Joelogie geïllustreerd met de songs van de meester. Niemand minder dan Billy’s eigen drummer Liberty DeVitto was voor de gelegenheid uit New York overgevlogen om de band te vervoegen. En hoewel Alexander Broussard vol overtuiging zong dat hij het vuur niet had aangestoken, kon je de temperatuur gaandeweg de voorstelling voelen toenemen. ‘Angry Young Man’ bracht een eerste grote opflakkering die bij het publiek de passie voor Billy Joels muziek alleen maar verder deed aanwakkeren. En tegen de tijd dat de eerste noten van ‘Piano Man’ weerklonken, stond de tent in lichterlaaie. Alexander Broussard was geslaagd in zijn missie: zijn liefde voor de muziek van Billy Joel delen met het publiek.

Alexander Broussard is een begenadigd pianist die het geluk heeft dat zijn stemgeluid erg dicht aanleunt bij dat van zijn grote idool Billy Joel. Het is dan ook niet te verwonderen dat hij zich, omringd door een groep topmuzikanten, waagt aan een tribute-act. Het feit dat de 74-jarige drummer van Billy Joel speciaal uit de VS komt om mee een korte tour te maken, bewijst de kwaliteit van The Billy Joel Experience. 

Het concert komt rustig op gang met ‘She’s Got a Way’ en dan een bluegrass -ied: ’Travelin’ Prayer’. Het is niet de Billy Joel-sound die we gewoon zijn en dat werd door Alexander Broussard uitvoerig gekaderd. Naast een optreden vol met heerlijke songs, was deze ‘The Billy Joel Experience ft Liberty DeVitto’ ook een geschiedenisles in het werk van de zanger en zijn band. Zo leerden we o.a. dat ‘The Entertainer’ is geschreven als protest tegen de platenmaatschappij die zijn ‘Piano Man’ als een bende beenhouders hadden verkapt en ingekort om in november 1973 als single uit te kunnen brengen. Maar ‘The Entertainer’ is vooral ook een heerlijk nummer op zich. Alexander Broussard en zijn band bewezen dat het lied een lekker ritme heeft en vol spirit en pit zit. 

De sfeer kwam er lekker in, maar brak nog niet helemaal uit. En toen verscheen Liberty DeVitto ten tonele. Hij leek een heel breekbare bejaarde die op zijn gemakje achter de drums kroop. Maar eens de drumsticks in zijn handen zaten, werd het beest in hem wakker. Wat een explosie aan power! Alexander Broussard zette op een geweldig tempo de prelude van ‘Angry Young Man’ in en Liberty DeVitto knalde zo hard op zijn drums dat zijn snare naar beneden zakte. Wat een energie spatte er van het podium. Dit was het punt in de voorstelling waarop we volledig in de muziek gezogen werden en de vibe van het lied ons vervulde tot in elke vezel van ons lijf. Het was dan ook geen wonder dat het applaus na dit nummer veel langer duurde dan gewoonlijk. Dit was duidelijk waar het publiek voor gekomen was en het genoot met volle teugen. 

Met ‘Just The Way You Are’ ging Alexander volop voor de romantiek. Heerlijk slow en lekker mellow vloeide de liefde de zaal in. De sax-solo van Robbert Tuinhof maakte het plaatje af. In tegenstelling tot dit nummer, had de slow ‘Honesty’ niet datzelfde zeemzoete randje. Daar zat ook vocaal soms dat sublieme schurend kantje aan en de drums bepaalden veel meer de sound van het nummer. 

Wanneer we het over de drums hebben, moeten we ‘The Downeaster Alexa’ vernoemen. Vaste drummer Danny de Louw kroop voor de gelegenheid mee achter zijn drumstel om samen met Liberty DeVitto deze song van een geweldige drum-intro te voorzien. Het was niet zozeer een schouwspel van snelheid of een showcase van virtuositeit. Het werd een demonstratie in synchroniciteit. Dat gaf het lied extra punch mee. Iets waar ‘Pressure’ ook geen gebrek aan had. Het mocht er nog even stevig aan toe gaan alvorens af te zakken naar de blues. 

Daar zorgde ‘New York State Of Mind’ voor. Barbra Streisand maakte het beroemd en daarom durfde Alexander Broussard er zich niet aan wagen. Gelukkig had hij Arienne Groenewoud meegebracht die zich van deze vocale taak zou kwijten. Man, wat een stemgeluid. Een hoge noot links, een uithaal rechts en als klap op de vuurpijl nog een wedstrijdje tegen de saxofoon van Robbert Tuinhof. Meer dan zes minuten zaten we in een heerlijke geestestoestand te genieten.

En ook dat was zo geweldig aan deze ‘The Billy Joel Experience ft Liberty DeVitto’: de nummers van Billy Joel mochten er volledig zijn, inclusief de instrumentale tussenstukken die zoals in ‘Zanzibar’ een heerlijke jazz-vibe geven. Of wat dacht u van ‘Goodnight Saigon’? Dat is ook zo’n nummer dat tijd nodig heeft om dat beeld van die waanzin van de Vietnamoorlog goed weer te geven. Wij werden vooral weer getroffen door de beelden in de tekst en hoe de aanslag van de piano het onheil vorm geeft. Alexander Broussard bracht een erg doorleefde uitvoering die alle eer deed aan het origineel. 

‘The River of Dreams’, ‘We Didn’t Start The Fire’ en ‘Uptown Girl’ brachten wat verluchting in het slot en dreven de sfeer naar een heuse party. Toen het publiek volle bak ‘We Didn’t Start The Fire’ stond mee te zingen, was het volop energie in de Stadsschouwburg. Gitarist Freek Volkers nam even zijn momentje in het spotlicht door zijn innerlijke Jimi Hendrix boven te halen. De set werd afgesloten met de typische sound van de ‘80s en ‘Uptown Girl’. 

Maar het publiek wilde meer. Na een geweldig slotapplaus hoorde je de consensus groeien in de vraag die uit de zaal klonk: “Sing us a song, you‘re the piano man.” En hoewel Liberty DeVitto al schertsend meegaf dat hij geen fan was van dit nummer omdat zijn aandeel daarin erg beperkt is, was Alexander Broussard maar al te zeer bereid om op het verzoek in te gaan. Het zal u waarschijnlijk niet verbazen dat het één groot meezingfeest werd waarbij zowel het publiek als de muzikanten ten volle genoten van het moment. Het lied is meer dan 50 jaar oud, maar nog lang niet versleten. 

< Sascha Siereveld > 

De setlist:
Deel 1:

1. She’s Got a Way
2. Travelin’ Prayer
3. The Entertainer
4. Prelude / Angry Young Man
5. Summer, Highland Falls
6. Just The Way You Are
7. Scenes From An Italian Restaurant
8. Zanzibar
9. Honesty
10. Until The Night 

Deel 2:

1. All For Leyna
2. Goodnight Saigon
3. Pressure
4. New York State Of Mind
5. Big Man on Mulberry Street
6. The Downeaster Alexa
7. The River of Dreams
8. Everybody Has a Dream
9. We Didn’t Start The Fire
10. Uptown Girl 

Bis:

1. Piano man
2. Only the Good Die Young
3. I’ve Loved These Days 

Band:

Alexander Broussard: zang, piano

Liberty DeVitto: drums

Freek Volkers: gitaar, backing vocal

Marcello Briganti: basgitaar, contrabas

Robbert Tuinhof: saxofoon, mondharmonica, gitaar, piano

Dennis Servais: toetsen

Danny de Louw: drums, percussie

lid van LA FINESSE Streichquartett: viool

Zangeressen:

Arienne Groenewoud

Anita Walraven

Glenda Peters