Recensie Cleymans zingt Spring ★★★★1/2

Cato Peeters kondigde Cleymans zingt Spring in Mechelen verkeerd aan als Cleymans en Van Geel tot groot jolijt van co-presentator Sander Gillis die haar daar kennelijk succesvol beet mee had genomen. Heerlijk. Jelle had deze keer namelijk Jonas thuisgelaten om in zijn eentje de Grote Markt in Mechelen plat te spelen. De vibe van de Kreuners was nooit ver weg.

We gaan er geen doekjes om winden, Jelle Cleymans vinden we een platte opportunist. Het straffe van al is dat hij dat wellicht ook wel van zichzelf weet en daar nog mee wegkomt ook. Ook dat is een reden waarom zijn zus Clara in een hogere schuif ligt bij ons dan hij. Want zagen we hem solo enkele jaren geleden niet wat lacherig doen over zijn Spring-periode toen ie zich zo probeerde ‘credibility’ aan te meten als kleinkunstartiest? En speelt ie dat ook niet uit bij Cleymans en Van Geel? Inderdaad! 

Nu ie 40 geworden is, hij vaststelt dat hij zijn haren verliest en de midlifecrisis nadert, besloot ie om die alvast voor te zijn door de songs van Spring opnieuw te coveren. Dat is lang niet de eerste keer. In 2017 deed ie dat tijdens Throwback Thursday in het Sportpladijs en drie jaar geleden nog eens dunnetjes over tijdens de Studio 100 rewind party. Maar deze keer is het anders. De grootste concertorganisator van het land, Live Nation Belgium, promootte namelijk het concert in de AB van 14 mei dat in geen tijd uitverkocht geraakte, en niet Studio 100. Die producent haastte zich dan ook om Cleymans te vragen voor de Studio 100 Singalong dit jaar, goed voor 4 Sportpaleizen eind november terwijl Cleymans deze zomer ook het mooie weer mocht maken op de festivals zoals eentje in Mechelen.

Als 18-jarige stond ie aan de zijkant van het podium op de Grote Markt te kijken naar een live optreden van de Kreuners. Dat wou ie zelf later ook kunnen doen, gaf ie een afgeladen volle Grote Markt mee. Vocaal legt Jelle daarbij de lat weliswaar niet al te hoog vermits Walter Grootaers bezwaarlijk een goeie zanger genoemd kan worden. Maar dat ie qua ambiance dezelfde waanzin die doet denken aan de Clouseaumania op Marktrock vroeger, weet te bereiken, is ontegensprekelijk een feit. En dat dit geen toevalstreffers zijn, bewijzen de shows in 2017 en 2022 in het Sportpaleis die nu in het vet onderstreept werden in Mechelen. 

Een tijdje heeft Jelle ook in Mechelen gewoond, namelijk in Walem, toen ie een tiener was, liet ie optekenen. Toepasselijk kwam zijn waanzinnig straffe band en hijzelf op de tonen van ‘Jump’ van Van Halen op. Voor wie het nog niet doorhad, Jump da’s Engels en betekent even veel als ‘Spring’. Met die titeltrack zette Jelle dan ook het optreden in, en zou hij het ook een uur en een kwartier later afsluiten. Weliswaar brulde het publiek de lyrics die tweede keer nóg luider mee dan de eerste. Een blik op de aanwezigen in Mechelen leerde ons dat Cleymans zingt Spring zowel kinderen, tieners, twintigers, dertigers en ouder wist te bereiken. Daarmee lijken de songs ook duidelijk van generatie op generatie over te gaan. 

Dat zelfs minder bekende nummers als ‘Marjolijn’, ‘Er komt een tijd’ en de ‘Mooiste liefde ooit’ goed onthaald werden, zegt veel over de toewijding van de fans. Die drie hebben namelijk niet de verzamelaar ‘De allergrootste hits van Spring’ uit 2017 gehaald. Cleymans had ook een nieuw nummer bij, het is te zeggen: ‘Voor een leven’ was de begingeneriek van het vijfde seizoen maar werd pas dit jaar als volwaardige song afgewerkt door Gert Verhulst, Hans Bourlon en Johan Vanden Eede. 

De die hard-fans waren enorm blij om die vier nummers te horen. Toch kan je ook stellen dat enkele anderen dan even een dipje beleefden terwijl Cleymans even goed ook had kunnen kiezen voor makkelijkere songs, hits die nu zelfs de setlist niet gehaald hadden zoals ‘Ukelele’, ‘Nog een paar hete zomers’, ‘Deze avond’ en ‘Hé pa’. 

‘Appelmoesblues’ kan je ook soft erotisch interpreteren, zo gaf ie nog ‘ns mee wat na zijn passage een dag eerder op Kamping Kitsch Club wellicht braver onthaald werd in Mechelen. ‘Vrije val’ werd stevig meegekeeld en -geklapt. De intro van ‘Dansen’ leek even op ‘t Smidje van Laïs en deed wie dan nog stilstond bewegen op het aanstekelijke ritme van de muziek. Wat ‘Geef het op’ voor Clouseau live oplevert qua ambiance ondanks het Eurosongfiasco destijds betekent ‘Jan zonder vrees’ voor de jonge generatie, merkten we in Mechelen. Waanzinnig enthousiast reageerde het en luidkeels zong het de lyrics mee. Ook tijdens het optimistische ‘We kunnen het leven aan’ dat daaraan vooraf ging was het van dat. 

Helemaal te gek werd het om een afgeladen volle Grote Markt de choreo mee te zien doen op ‘Tjoeke tjoeke tuut’ uit ‘Met de trein naar Oostende’ en dat massaal mee te horen zingen. Chemie hing er in de lucht in Mechelen tijdens ‘Juf van fysica’. En hoewel ie zich als veertiger niet meer vindt in de tekst, bracht Jelle Cleymans speciaal voor de Maneblussers toch als eerste toegift ‘Jong’ om daarna de boel vakkundig verder te laten ontploffen met ‘Te min voor Anja’ en de reprise van ‘Spring’ dat ie ook even door het publiek samen a capella liet zingen. 

Conclusie: met Cleymans zingt Spring heeft een jonge generatie nu overduidelijk zijn eigen De Kreuners/Clouseau, een waanzinnige live beleving die perfect past op een festival. Wat een band wist Jelle daarbij rond zich te verzamelen met onder andere gitarist Damian Corlazzoli die tevens de rol van Xavier speelde in Spring, niemand minder dan Axl Peleman die hij als bassist van de Kreuners wist te strikken voor dit project en onder andere een van de beste musicalzangeressen die ons landje kent als een van de drie backings: Alyssa Luypaert. Straf. Zeer straf! Kortom: ‘Jelle Cleymans verliest wel zijn haren maar niet zijn streken’. Maar bij zijn volgende solo optreden mag hij het allemaal nog eens een keer proberen uit te leggen... 

< Bert Hertogs >