Recensie The Wiz ★★★★

Een fenomenaal feest. Daarvoor tekent The Wiz van Van Hoorne Studios nog tot en met eind mei 2026 in de Nederlandse theaters.

The Wiz is exact 47 lentes jong. Eerlijk? Wij hebben het altijd de beste versie gevonden van het verhaal van The Wizard of Oz, sterker dus dan de musical The Wizard of Oz zélf. Dat komt door de heerlijke songs. Maar vooral ook omwille van de hoge feel good-factor. 

En wil net datgene zijn wat de cast, crew en creatives van Van Hoorne Studios ook leveren met deze allernieuwste productie van The Wiz! Zeker, in eerste instantie is er aan de allerjongsten gedacht. Een kindermusical krijgen we dus te zien, helemaal op maat van hen. Elk bedrijf duurt ongeveer een uurtje, het verhaal wordt lekker gebald verteld, het verteltempo is hoog en de songs, ja die blijven gewoon top. Het zijn dan ook onverwoestbare klassiekers. 

Deze The Wiz denkt echter ook aan de volwassenen en niet zelden aan de regenbooggemeenschap. Zo krijgen we bijvoorbeeld te horen dat de koninklijke olie van de Blikken Man (Qshans Thode) er lekker ingewreven wordt. Maar het is vooral een hilarische Marcel Visscher als de Laffe Leeuw die de show mag stelen met zijn aanstekelijke humor. Zo merkt ie fijntjes op dat wanneer ie samen met Dorothy (Mickey Vermeer), de Blikken Man en de Vogelverschrikker (Mitch Wolterink) heeft kunnen voorkomen dat “het takkenwijf” Sadista (Linda Wagenmakers) de betoverde zilveren schoentjes van Dorothy in haar bezit kreeg, dat de aanvallers altijd applaus krijgen maar niet de verdediging. Maar het grappigst van al is ie wanneer ie meegeeft dat zijn vader altijd weg van huis is. Hij is een zeeleeuw. Hilarisch. 

Het tempo van The Wiz zit lekker strak en toegegeven, zeker in het begin flirt de musical met overacting en hysterie. Dat heeft grotendeels te maken met de goede heks Acadabra (Annefleur van den Berg) die Dorothy op pad zet naar de Tovenaar van Oz (Kelvin Wormgoor) zodat die ervoor kan zorgen dat ze terug naar huis kan keren. Uiteindelijk blijkt dat de tovenaar haar daar niet mee kan helpen omdat ie niet over échte toverkracht beschikt, maar dat ze al die tijd door gewoon drie keer met haar magische schoentjes te klikken naar huis zou kunnen terugkeren. Mocht Acadabra dat in het begin verteld hebben – een kleinigheidje wat ze even over het hoofd zag - dan was er uiteraard geen verhaal en geen musical met die heerlijke liedjes geweest. Want dan had Dorothy geen nieuwe vrienden gemaakt tijdens haar avontuur terwijl ze het Gele Klinkerpad naar Smaragdstad bewandelde. 

The Wiz, met zijn kleurrijke oogverblindende kostuums en eenvoudig maar functioneel decorontwerp, gaat dus in zekere zin ook over storytelling op zich. Maar bovenal is het een prachtig coming of age-verhaal waarbij kinderen meegegeven wordt dat een hart hebben, een stel hersens gebruiken, moed tonen, en je beloften trouw blijven naast elkaar helpen en blijvende vriendschap erg belangrijk zijn in het leven. Daarenboven zit het allemaal (al die tijd al) in jou! 

In The Wiz klinkt Mariska van Kock als tante Em en Glinda wat benepen in haar zang. Op vocaal vlak is het vooral vingers en duimen aflikken dankzij de fenomenale prestaties van Mickey Vermeer die als Dorothy de voorstelling draagt en ontroert in de I want-song ‘Kon ik maar naar huis’ en in het tweede bedrijf ‘Thuis’, een geweldige Linda Wagenmakers als Sadista die bijzonder goed in haar rol zit, en het tweede bedrijf meesterlijk opent met het naar gospel refererende ‘Geen gezeik’. Marcel Visscher delivert niet alleen op komisch vlak, ook zangtechnisch is ie gewoon briljant. Samen met Mickey schittert ie als een smaragd in ‘Jij bent koning’. En of dat nog niet genoeg is, zijn er nog de twee heerlijke hits: ‘Ga nou maar’ en uiteraard de hyper optimistische titelsong ‘Nieuwe dag’ lekker funky gebracht door de vier hoofdrolspelers. ‘Nieuwe dag’ wordt trouwens na het buigen herhaald en stuurt werkelijk iedereen met een blij gezicht naar huis. 

Wij hopen dat u tevreden bent met deze recensie en dat we u niet hebben lastig gevallen met gezeik.

< Bert Hertogs >