Recensie 40 Fingers ★★★★

Wat krijg je als je Andrea Vittori, Enrico Maria Milanesi, Matteo Brenci en Emanuele Grafitti samen met hun geliefkoosde gitaren op een podium zet? Kippenvel, geweldige covers, heel veel sfeer, een concert om van door je stoel te zakken en ’40 Fingers’ die muziek tot leven brengen. Van de opzwepende muziek uit de film ‘Pirates Of The Caribbean’, over het rustige ‘Sound Of Silence’ tot de absolute meezinger ‘Bohemian Rhapsody’; geen enkel muziekgenre was te moeilijk voor de virtuositeit die deze vier heren aan de dag legden. De snelheid waarmee ze de snaren bespeelden was oogverblindend en resulteerde in een heerlijke sound. Het was dan misschien wel hun eerste doortocht door België, het zal zeker niet de laatste geweest zijn.

De recepten voor de beste gerechten zijn soms heel eenvoudig. Het is alleen een kwestie van een hoge kwaliteit ingrediënten en gepast op smaak brengen met de kruiding. En eigenlijk is het met het concert van ’40 Fingers’ net zo. Je neemt vier gitaristen en je laat die bekende liedjes spelen met links en rechts een eigen accent. Het geheim zit hem in de kwaliteit van de artiesten en de keuze van de liedjes. En daar is men echt wel voor de top gegaan. De vingervlugheid die Andrea Vittori, Enrico Maria Milanesi, Matteo Brenci en Emanuele Grafitti aan de dag leggen, is een zaligheid om te zien en te horen. Het gaf nummers als ‘Pirates Of The Caribbean’ en ‘Bohemian Rhapsody’ dat heerlijke gevoel van onrust en gehaastheid mee. ‘The Sound Of Silence’ van Simon & Garfunkel straalde dan weer rust uit. Men had in het arrangement van dit lied een fijne meerstemmigheid gebracht die het eerste deel zachter maakte dan het origineel. Ter compensatie mocht het tweede deel wat meer tempo krijgen als opbouw naar ‘Lucky Man’ en de sfeer van de Ierse pub. 

Wie graag een mix van stijlen in één nummer hoort, kwam bij de Disneymedley helemaal aan zijn of haar trekken. Van de calypso-sound van ‘Under The Sea’, via het strijdlustige ‘Go The Distance’ en het super romantische ‘A Whole New World’ naar een vrolijk uptempo ‘Be Our Guest’. In ons hoofd zagen we de kopjes en de schoteltjes vrolijk dansen. Al zegt dat waarschijnlijk meer over ons dan over 40 Fingers, behalve dan dat ze garant stonden voor een leuke sfeer. 

En die sfeer zat er zeker ook in bij de ‘grande finale’ met achtereenvolgens ‘Mamma Mia’, ‘Volare’ en ‘Bohemian Rhapsody’. Het publiek lustte er duidelijk pap van en zong naar believen mee. De ‘80’s-party ging naadloos over in een feestje zoals de Gypsy Kings dat zouden geven om te eindigen als “poor boy, from a poor family”. Het publiek stond al op de benen mee te zingen en te dansen, dus een staande ovatie na een geweldige prestatie was absoluut te verwachten. 

De eerste toegift bracht ons naar andere sterrenstelsels met de legendarische muziek van John Williams. Het stukje ‘The Imperial March’ dat 40 Fingers uit de gitaren toverde was ronduit impressionant. Het werd opgevolgd door de bekendste melodie van collega gitarist Mark Knopfler: ‘Sultans Of Swing’. Het enige nadeel van dit nummer was, dat het als oorworm in ons hoofd bleef zitten en nog lang nadat we thuis waren van dit geweldige concert nog altijd ‘Sultans Of Swing’ hoorden. Maar ja, dat hadden we er zeker voor over. 

< Sascha Siereveld > 

De setlist:

1. Highway Star (Deep Purple)
2. Pirates Of The Caribbean (Hans Zimmer)
3. Hotel California (Eagles)
4. Africa (Toto)
5. Disney Medley: Under The Sea/Part Of Your World/You’ll Be In My Heart/Go The Distance/A Whole New World/Beauty And The Beast/Be Our Guest
6. Bagatelle no. 25 in A minor (“Für Elise“) (Ludwig van Beethoven)
7. The Sound Of Silence (Simon & Garfunkel)
8. Lucky Man
9. Mamma Mia (ABBA)
10. Nel blu dipinto di blu (Volare) (Domenico Modugno)
11. Bohemian Rhapsody (Queen) 

Bis:

1. Star Wars Main Title/The Imperial March (John Williams)
2. Sultans Of Swing (Dire Straits)
3. Hey Jude (The Beatles)
4. Final Jam