Recensie STOMP ★★★★

In 1964 moest Mary Poppins de kinderen nog wijsmaken dat een lepeltje suiker het opkuisen tot een leuke activiteit kon maken. Dezer dagen laten de dansers van STOMP met veel meer dynamiek en overtuiging zien, voelen en horen dat er muziek zit in het hanteren van een keerborstel. En toegegeven: het kuisen verloopt misschien niet bijster efficiënt, maar het levert een geweldige show op voor jong en oud. STOMP blijft trouw aan het aloude recept waarin choreografie, percussie en een stevige dosis visuele humor gecombineerd worden tot een wervelend spektakel. Het enige dat je als publiek moet doen, is genieten en je laten verwonderen door de passie van de cast en het feit dat werkelijk alles tot instrument kan gemaakt worden … als je maar voldoende verbeelding hebt.

De ideeën achter STOMP zijn al meer dan veertig jaar oud, maar de voorstelling bewijst avond na avond dat ze nog perfect aansluiten bij deze tijd. Sterker nog: het gegeven dat je heel wat dagdagelijkse voorwerpen kan gebruiken of recycleren tot percussie-instrument is misschien nu relevanter dan toen. Het decor lijkt dan ook op een kruising tussen een rek uit de kringwinkel, een georganiseerd recyclagepark en een deel van een schroothandel. Maar wanneer de groepsleden van STOMP er mee aan de slag gaan, blijkt het één groot instrument te zijn waarbij de plastic elementen voor de bastonen zorgen, een oud zaagblad en emaillen potjes dienst doet als cimbalen en allerhande metalen blikken, kannen, vaten en pannen voor de middentonen zorgen. Wanneer de drie bandleden bengelend aan een touw van de ene ketel naar de andere pot slingeren om een georkestreerde vloedgolf van geluid te produceren kan je voelen dat er overal muziek in zit. En het leuke is dat je dat zelf ook een soortgelijke installatie zou kunnen bouwen om muziek te maken. (Al zouden we in deze adviseren om toch even toestemming te vragen alvorens de velgen en de benzinetank van de auto te vijzen.) 

En niet alles hoeft even spectaculair te zijn. Wanneer je de leden van STOMP aan het werk ziet en hoort met de borstels en met stokken, doet de snelheid en de coördinatie in de choreografie ons zeer goed beseffen dat we dit geweldige niveau nooit zullen bereiken. Maar evengoed laten de dames en heren van STOMP zien dat je met een eenvoudige lege chipszak of een luciferdoosje toffe geluidseffecten kan maken. Of wat dacht u van de verschillen in klank tussen een volle of een lege tas tijdens het afwassen? Je hoeft daarvoor de gootsteen niet eens uit te breken en rond je nek te hangen zoals ze bij STOMP wel doen. Al levert dat wel een cool beeld op én de gedroomde setup voor een leuke visuele grap. 

Want ook dat is een belangrijk deel van de show die STOMP op de planken zet: humor. De hele voorstelling is doorspekt met kleine visuele grapjes en de figuur van de underdog die steeds weer de pineut is. Het zijn tijdloze jokes voor alle leeftijden die de sfeer van de performance te allen tijde luchtig houden. STOMP is dan ook een echte voorstelling van het genre: kick back, relax and enjoy. En dat is ook exact wat wij gedaan hebben. 

Wanneer je je in de sfeer van de voorstelling laat onderdompelen, mag je versteld staan van het instrumentaal geweld van de finale, gefascineerd worden door de eenvoud van de instrumenten, lachen met de grappen van de kranten-act en vol verwondering genieten van het deeltje met de zippo’s. Het is waanzinnig mooi hoe de leden van STOMP met een eenvoudige aansteker een wonderbaarlijke sfeer van beeld en klank kunnen creëren. Terwijl je een melodie hoort van het dichtklikken en aansteken van de zippo, zie je de vlammetjes over en weer dansen. Je bent getuige van schoonheid in eenvoud. 

STOMP bewijst dat je met een beetje fantasie de geweldigste percussie kan uitvoeren met de meest dagdagelijkse voorwerpen; zelfs met die dingen die we achteloos weggooien. In de ogen van de castleden wordt de doe-het-zelf-zaak één grote muziekwinkel waar elke buis of slang veel meer potentieel heeft dan je zou denken. We zouden ze alleen niet willen tegenkomen wanneer we met de winkelkar aan het shoppen zijn. Want hoewel het fragment met die karren heel leuk was om op scène te zien, denken we niet dat het personeel van een supermarkt daarmee zou kunnen lachen. 

< Sascha Siereveld >