Recensie Dear Evan Hansen ★★★★

Iedereen wil gezien worden. Het is een diepmenselijk verlangen. En toch is het niet altijd evident. Evan Hansen is een verlegen, teruggetrokken puber die het gevoel heeft dat niemand hem ziet … tot hij door een misverstand plots in het middelpunt van de aandacht komt te staan. Die positieve aandacht geeft vertrouwen, contact met Zoë Murphy en de warmte van een schijnbaar gelukkig gezin. Alleen jammer dat al deze positieve dingen gebaseerd zijn op een misverstand dat uitgegroeid is tot één grote leugen. Met ‘Dear Evan Hansen’ kiest InTeam Producties opnieuw voor een musical die sociaal relevant is in de wereld van vandaag. Daarnaast is ‘Dear Evan Hansen’ ook een geweldig mooi product. Benj Pasek en Justin Paul schreven ontzettend aangrijpende liedjes die je weten te raken in je hart. Daan Keisse en Charlotte Suijs maken het werk vervolgens af door heel sterk te spelen en de muzikale pareltjes volledig tot hun recht te laten komen. Met ‘Dear Evan Hansen’ weet InTeam Producties de lat voor dit theaterseizoen al van bij de aanvang zeer hoog te leggen.

Evan Hansen is een onzekere scholier die gebukt gaat onder een reeks angsten en onzekerheden. Met oefeningen van de psycholoog en medicatie hoopt zijn moeder dat Evan stilaan iets socialer wordt. Zo moet hij brieven schrijven naar zichzelf die starten met: “Hey Evan Hansen. Vandaag wordt een mooie dag want …” Een van die brieven raakt toevallig in de handen van de schoolbully, Connor Murphy. Die leest de brief, ziet de naam van zijn zus op papier staan en vliegt uit tegen Evan. Wanneer Connor vervolgens wegstormt, blijkt dit de laatste keer te zijn dat iemand hem levend heeft gezien. Omdat Connor de brief van Evan op zak had, veronderstellen zijn ouders foutievelijk dat hun Connor goed bevriend was met Evan. Evan heeft niet het hart om de treurende ouders tegen te spreken en zo ontstaat er een alternatieve waarheid die het leven van alle betrokkenen steeds meer gaat beheersen. De familie Murphy vindt in Evan een tweede kans om hun zoon Connor alsnog te leren kennen; een herkansing om een band op te bouwen. Evan krijgt door deze relatie een warm nest waar hij opgevangen en gehoord wordt én waar hij dichter naar Zoë, zijn grote crush, kan groeien. Maar wanneer de leugen blijft groeien, begint het verhaal langzaam maar zeker meer en meer barsten te vertonen. Ondanks het feit dat er mooie dingen groeien uit die ‘leugen’, moet de waarheid boven water komen. Wat blijft er over als de ballon uiteenspat? Was het sop de kolen waard? 

‘Dear Evan Hansen’ is veel meer dan een inspirerend verhaaltje over hoe schadelijk liegen is. Deze musical laat de kijker ook voelen wat het is om niet gezien te worden. Als jongere kan je je perfect inleven in Evan en Connor, terwijl je je als ‘iets minder jongere’ kan invoelen in de angsten van de ouders. De voorstelling confronteert het publiek met de kleinmenselijke kanten van het claimen van een verhaal: plots blijkt iedereen een kennis van Connor te zijn om zo mee te kunnen surfen op de golf van medelijden. Schrijver Steven Levenson gaat zelf nog een stap verder en durft ook de platte commerce die de kop op steekt aan de kaak te stellen. Het levert niet bepaald het fraaiste beeld op van de jongere generatie en hun sociale media, maar het belicht wel een reëel probleem. 

Daar tegenover staat dan weer het hele idee van The Connor Project waar diezelfde sociale media gebruikt wordt om een heel positieve boodschap van verbondenheid en solidariteit de wereld in te sturen en te delen. Die boodschap wordt tijdens deze musical ondersteund met het wondermooie ‘Jij Wordt Gezien’. Benj Pasek en Justin Paul hebben zich bij het schrijven van dit nummer bediend van alle truken van de foor om een emotionele snaar te raken en ze slagen daar dan ook met brio in. De kans is groot dat deze melodie nog een tijdje tussen de oren blijft hangen wanneer u de zaal al lang verlaten heeft. U bent bij deze gewaarschuwd. 

En ondanks dat risico moet u toch echt wel gaan zien naar deze ‘Dear Evan Hansen’ van InTeam Producties. Wat hoofdrolspeler Daan Keisse laat zien en horen, is fenomenaal goed. Zijn Evan Hansen is super gevoelig en uiterst onzeker. Je merkt dat niet alleen aan de dingen die hij zegt, maar je ziet het aan heel zijn lichaamshouding en je hoort het in zijn stem. ‘Zwaaien Tot Het Pijn Doet’ klinkt dan wel hoopvol, het blijft op een ondertoon van onzekerheid drijven. En waren we op dit moment al volledig gecharmeerd door het fijne, gevoelige stemgeluid van Daan, dan pakte hij ons met ‘Als Ik Kon Zeggen’ verder in én deed hij er ook nog eens een strikje rond. Zoveel emotie en fijngevoeligheid zijn een ware lust voor het oor. Komt daar nog bij dat dankzij het uitgekiende lichtplan van Benjamin Demaere de focus volledig op Daan Keisses prestatie komt te liggen. 

Nu we het even over de technischere kant van de productie hebben, willen we toch even vermelden dat InTeam Producties er in geslaagd is om een mooi evenwicht te vinden in de integratie van videoprojecties in het decor. Sociale media, het posten van filmpjes en leveren van commentaar speelt een essentiële rol in het verhaal van ‘Dear Evan Hansen’. Het is dus in de vormgeving een zaak van voldoende schermen te laten zien, zonder de productie te verliezen in de techniek. En daar is deze versie van ‘Dear Evan Hansen’ goed in geslaagd. 

Nu we toch volop aan het bewieroken zijn, moeten we het ook hebben over Charlotte Suijs die een ontzettend sterke Zoë Murphy neerzet. Haar ‘Requiem’ gaat door merg en been. Waar iedereen plots schijnheilig begint te doen en alleen maar positieve dingen over haar broer zegt, durft zij in dit lied trouw aan zichzelf en haar herinneringen blijven. Frustratie en gevoeligheid vermengen zich tot schoonheid en absoluut luisterplezier. En net als Daan klinkt ze niet alleen goed, ze speelt ook geweldig sterk. Wanneer Charlotte en Daan samen het liefdesduet ‘Alleen Om Ons’ brengen, kan je niet anders dan rustig genieten. 

Een pak minder rustig gaat het eraan toe tijdens de ruzies bij de Murphy’s en de Hansens. Daar lopen de emoties hoog op en wordt er soms flink geroepen. En toch is het dankzij de regiekeuze van Brecht Callewaert de stilte die vaak meer zegt dan de hoge woorden. In tegenstelling tot andere producties van Evan Hansen die we zagen, heeft regisseur Brecht Callewaert zich iets meer tijd getroost om het verhaal van ‘Dear Evan Hansen’ te vertellen en dat merken we vooral tijdens de scènes waar frustraties en onzekerheden het vuur doen oplaaien. Daar is gekozen om de stiltes die vallen omdat dingen niet uitgesproken (kunnen) worden alle ruimte te geven. Ze staan zo mee symbool voor alle onuitgesproken gevoelens en verlangens die aan de basis liggen van een hoop miscommunicatie en het sentiment van eenzaamheid. 

Gelukkig heeft die eenzaamheid niet het laatste woord. ‘Dear Evan Hansen’ neemt je mee op een rollercoaster van emoties waar uiteindelijk de boodschap “Jij wordt gezien!” het hardst doorklinkt. Met ‘Dear Evan Hansen’ brengt InTeam Producties een musical die ook mag gezien worden. 

< Sascha Siereveld > 

Cast:

Evan Hansen: Daan Keisse

Connor Murphy: Joppe Dekoker

Zoë Murphy: Charlotte Suijs

Jared Kleinman: Keoni Blockx

Heidi Hansen: Joke Van Robbroeck

Cynthia Murphy: Mira Delbaen

Larry Murphy: Pieter Klinck

Alana Beck: Coraima Gonzalez Garcia 

Creatives:

Script: Steven Levenson

Muziek & Liedteksten: Benj Pasek & Justin Paul

Nederlandse Vertaling: Danny Westerweel

Vlaamse Adaptatie: Bas Bossaerts & Ot Beersaerts

Regie: Brecht Callewaert

Choreografie & Staging: Matthew Michel

Muzikaal Leider: Charles Vanden Broucke

Lichtontwerp: Benjamin Demaere & Showdesign

Decorontwerp: Yannic Duchateau & Pourquoi Pois?

Productie: InTeam Producties