Recensie WOEST ★★1/2

‘Soms moet het er echt uit’ klinkt het op het einde van WOEST, de punk muzikale familievoorstelling van Goele Denil met muziek van Gode Kempen die in deStudio in première ging. Centraal staat de voorstelling, een zilveren doek dat gromt en grauwt en een hekel blijkt te hebben aan veiligheid.

Al bij de start van WOEST vallen er maar liefst 3 spots naar beneden. Zo kan het niet verder, de voorstelling wordt al meteen gepauzeerd, weet de ‘Madame van het theater’ (Goele Denil). Stagehands Gode Kempen, Sascha Bornkamp en Elias Vandenbroucke draven dan op om de zaak wat te beveiligen. Gode doet een veel te klein geel fluo hesje aan, Goele krijgt een veiligheidshelm op haar hoofd. De drie pakken het theaterdoek in met veiligheidslint en zetten enkele oranje kegeltjes voor de scène. Maar het doek, de voorstelling moet er niet van weten. Nadat het vakkundig het lint heeft opgeslokt, moeten niet veel later de kegels eraan geloven. En ook de veiligheidshelm blijkt niet lang veilig te zijn. 

Al bij de start van WOEST trekt die de punkkaart met overwegend elektrische gitaren en drums in de score van Kempen. Dat staat in schril contrast met de meerstemmige sorry-song die als ironisch devoot overkomt. De voorstelling zelf tracht het publiek te doen gillen, roepen, tieren, krijsen, kortom alles eruit te laten. Ook de vier spelers zullen verleid worden om hun woede te tonen. Elias wordt zoals in een horrorfilm bijna in de voorstelling gezogen, Gode, de stagehand die er wel zeer chill uit ziet met zijn tas thee in de hand, wordt ‘een zee van thee’ beloofd. 

‘Wat is dat voor een voorstelling? Iedereen wordt opgefokt!’ stelde ie nochtans eerder. Hij vindt het aanvankelijk dus geen goede voorstelling. Hij houdt liever van toffe, poëtische en ontroerende dingen zoals die van gisteren met de eendjes en het ‘Wiegel Waggel’-lied. Maar deze voorstelling ziet dat anders. Iets moois en constructiefs laten zien, is zo saai ... 

Wij willen best wel constructief zijn, maar vonden WOEST dat zo’n drie kwartier duurt, nogal matig. We zagen en voelden te weinig anarchie en soms viel de voorstelling wel eens stil. Tenslotte vinden we deze voorstelling niet 10+ maar geschikt voor een jongere doelgroep. Maar het publiek dat er wel pap van lustte, zag dat anders. 

< Bert Hertogs > 

Credits:

Concept en tekst: Goele Denil 
Muziek: Gode Kempen 
Spel: Sascha Bornkamp, Goele Denil, Gode Kempen, Elias Vandenbroucke 
Coaching en eindregie: Karolien De Bleser 
Scenografie en kostuum: Chloé Wasselin-Dandre 
Lichtplan en decorbouw: Stef Depover 
Techniek: Roel De Bruyne
Productie: Productiehuis Ouroboros
Coproductie: HET LAB
Met de steun van: deAuteurs, CC De Steiger Menen en de Vlaamse Overheid 
Met dank aan de Roovers, De Studio, Rif, c o r s o 
Deze productie komt tot stand met de steun van de Tax Shelter maatregel van de Belgische federale overheid en Beside Tax Shelter