Recensie Hypersenses ★★★

Waarover gaat Hypersenses? Wat is de boodschap die Laika wil brengen? We hebben er het raden naar nadat we de voorstelling zagen in deStudio.

Zeker, Hypersenses prikkelt alle zintuigen. Voelen, horen, zien, ruiken, proeven, … je doet het allemaal tijdens die 75 minuten. De voorstelling heeft trouwens wat weg van een meditatie of relaxatie-oefening. Zeker wanneer we samen mee neuriën, onze ogen sluiten en ons inbeelden dat we alleen zijn in de ruimte, kijken naar onze overbuur en ons bedenken hoe die zou klinken, ruiken wanneer we een blaadje salie in onze handen draaien, of met onze handen aan onze oren komen waardoor we een geluidseffect evenaren. 

Sterk is Hypersenses dus in de interactie met het publiek. En ook onze smaakpapillen worden weer helemaal opengezet dankzij het zintuiglijke concept van Peter De Bie en Sara Sampelayo. We krijgen onder andere pani puri met frisse vulling, knetternoedels met zure garnituur en een scheut hotpot en als afsluiter een zoete draad voorgeschoteld. Belangrijk daarbij om te vermelden is dat het eten niet maaltijdvervangend is. 

Niet alleen het verhaal rond Hypersenses dat draait rond ‘De dame en de eenhoorn’, een wandtapijtenreeksen uit de 16de eeuw van zes tapijten dat een allegorie op de vijf zintuigen voorstelt, het zesde tapijt verwijst daarbij naar het ‘zintuig van het hart’, valt letterlijk en figuurlijk moeilijk te verstaan. Maar ook de keuze van de muziek, die de polyfonie uit Ma bouche rit et ma pensée pleure van Johannes Ockeghem thematisch combineert met Happy Fatalism van de Belgische singer-songwriter Mariske Broeckmeyer terwijl verder onder andere Händels Tu del Ciel ministro eletto (Il trionfo del Tempo e del Disinganno), elektronica en noise te horen zijn, laat zich niet uitleggen waardoor je met wel wat vraagtekens de zaal verlaat. 

Zefiro Torna en Laika werkten eerder al samen voor Balsam. Dat las makkelijker en was sterker. Waar Wier, Zeemaal en Landmaal wat verzuipen in de dingen snel te willen uitleggen, mocht Hypersenses dus wat meer duiding krijgen. Of het moet zijn dat wij na korte tijd totaal overdonderd van alle indrukken al in de roes terecht waren gekomen, waar de makers ons graag in hadden. We zijn lang niet de enigen blijkt. ‘Wat heb ik gezien? Wat heb ik meegemaakt? Hier ga ik zeker nog een maandje op kauwen…’, ‘Helemaal ondergedompeld in à … ja … wat? Onbeschrijflijk …’ en ‘Onvergetelijk! Je weet niet wat je overkomt.’ staat er onder andere in het gastenboek. 

< Bert Hertogs > 

CREDITS Laika & Zefiro Torna IN COPRODUCTIE MET Le Channel, scène nationale de Calais, Cultura Nova Heerlen en Perpodium MET STEUN VAN de Vlaamse Gemeenschap en Tax Shelter van de Belgische federale overheid ALGEMEEN CONCEPT Jurgen De bruyn, Peter De Bie ZINTUIGLIJK CONCEPT Peter De Bie, Sara Sampelayo GELUIDS- EN PUBLIEKSINTERACTIEF CONCEPT David Helbich MUZIKANTEN Jurgen De bruyn (renaissance luit, theorbe, mandoline, zang, electronics), Maris Pajuste (zang, keyboard, electronics) SPEL Jotka Bauwens, Peter De Bie, Sara Sampelayo EINDREGIE Michai Geyzen SCENOGRAFIE Peter De Bie, Jana Roos KOSTUUMS Jana Roos DRAMATURGIE Mieke Versyp GELUID Tom Van den Brande LICHTONTWERP Thomas Stevens PRODUCTIE Pieter Smet, Helena Verbeeck