Recensie Channel Zero

Toen Channel Zero in 1997 splitte, zat de Belgische metalscène in zak en as. Dat ze nooit vergeten waren, bewezen hun 6 officiële (en 1 officieuze) reünieconcerten begin 2010 in de AB waar ze iedereen van hun sokken bliezen. En laat nu diezelfde AB het decor zijn voor wederom 2 uitverkochte concerten. Net als vorig jaar moest de schaal van Richter weer worden bijgesteld.

Een zwarte doek vormde de enige hindernis tussen de groep en de fans. Onder de bezwerende intro van ‘Suck My Energy’ werd het doek langzaam opgetrokken en stonden gitarist Mikey Doling (ex-Soulfly) en bassist Tino De Martino wijdbeens op een verhoogd podium, langs weerzijden van drummer Phil B(aheux). Een reeks smalle led-schermen die in een halfronde waren opgesteld, vormde het enige muziekvreemde attribuut op de scène. Zanger Franky D(e) S(met) V(an) D(amme) kwam getooid in een halflange zwarte jas en zwarte handschoenen het podium opgewandeld en vervolledigde het kwartet. De song kon volledig losbarsten in al zijn hevigheid.

‘AB 2011, are you allright?’ brulde DSVD tegen de groeiende moshpit. De reeds zwetende massa kon dit alleen maar beamen door Metropolis-gewijs hun duivelsteken richting podium te laten zien. Het beukgehalte werd vervolgens voortgezet, soms onderbroken door een publiekcontrole zoals ‘Alles Goed? Tout va bien?’. Het blijft toch leuk, die tweetaligheid in Brussel. ‘This is new stuff’ declameerde DSVD terwijl hij een gitaar omgorde. Een extra gitarist bekroop tevens het podium. De nieuwe songs zijn, buiten onbekend van naam, melodieuzer, minder strak en zodoende minder beklijvend dan de ‘classics’. De temperatuur steeg maar swingde pas volledig de pan uit toen de basriff van ‘My Self Control’ werd ingezet. Tijd voor de crowdsurfers om hun ding te doen.

Als ‘very special guest’ kwam Phil Demmel van Machine Head op de podium. Met snijdende riff werd Pantera’s ‘Walk’ ingezet. De actieradius van de moshpit werd vergroot. Wanneer de intro van ‘Black Fuel’ weerklonk en DSVD het publiek opjutte met een subtiele ‘scream your nuts out’, begonnen we te vrezen voor de stabiliteit van de zaal. Tijdens de laatste songs van de set verdwenen de groepsleden na elke song telkens weer eventjes in de coulissen, soms een groepslid moederziel op het podium alleen latend. Het was zodoende niet duidelijk wanneer de set werd afgesloten, dit keer met de Slayer-cover ‘Raining Blood’. Ondanks het gejoel en de traditionele ‘we want more’-toestanden van de aanwezige metalheads, had de groep de stekker er al uitgetrokken.

In 1997 waren we ooit aanwezig op hun laatste doortocht op Marktrock. Toen bleven we met open mond en een ‘wauw’-gevoel achter. Dat gevoel hadden we niet meer maar ondanks dat die magie verdwenen is, blijft de kwaliteit bestaan.

< Danny Héroufosse >

De setlist:

Suck My Energy

Unsafe

Mastermind

Heroin

Lonely

Bad To The Bone

Help

Nieuw Nummer

Nieuw Nummer

Run W.T.T.

Why

Fool‘s Parade

Self Control

Dashboard Devils

Walk (cover Pantera) (met Phil Demmel)

Hot Summer (met Phil Demmel)

In The City (met Phil Demmel)

Black Fuel (met Phil Demmel)

Raining Blood (cover Slayer) (met Phil Demmel)