>>

Recensie Baantjer het begin ★★1/2

desc

donderdag 18 april 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

In Baantjer het begin, geregisseerd door Arne Toonen en Marco Maas, zien we Jurre de Cock (‘met C.O.C.K.’), gespeeld door Waldemar Torenstra, die voor het eerst aan het werk gaat op het politiekantoor in de Warmoesstraat in Amsterdam. Hij spreekt er om half tien af met zijn collega Tonnie Montijn (Tygo Gernandt) die dan nog op café zit. Tonnie doet de nachtshift. We zijn april 1980, enkele dagen voor de kroning van Beatrix als Koningin der Nederlanden. In Amsterdam zijn er geen jobs voor heel wat jonge mensen. Krakers nemen dan ook leegstaande panden in. Een wat opstandig klimaat heerst – veruitwendigt in de rock en grungescène van destijds - in de hoofdstad van Nederland. Straks worden immers hoogwaardigheidsbekleders ontvangen in de Nieuwe Kerk, en zal er heel wat sier te zien vallen. Dat contrast, die ongelijkheid, steekt bij zij die het met veel minder moeten doen. Het protest wordt groter, spandoeken met ‘geen woning, geen kroning’ worden aan de kraakpanden gehangen. Wanneer de Cock tijdens de achtervolging van een man die Montijn linkt aan drugsgerelateerde feiten, met hem in een van de grachten belandt, ontdekt ie er ook een levenloos lichaam. Tonnie wil het cash geld dat ie in de zak van de verdachte vond verdelen tussen hem en de Cock. Die laatste past.

Recensie: Baantjer het begin ★★1/2

Recensie Blaze ★★★1/2

desc

woensdag 17 april 2019 UGC AntwerpenBert Hertogs

Met Blaze brengt regisseur Ethan Hawke de Amerikaanse singer-songwriter Blaze Foley opnieuw onder de aandacht. Countryartiesten als Willie Nelson (‘If I could only fly’ dat de singer-songwriter zelf wat te egocentrisch vond: ‘het had wij moeten zijn in plaats van ik’) en Merle Haggard gebruikten onder andere werk van Foley (rol van Ben Dickey). Die zien we bij de start van de film onder invloed achter de drums zitten terwijl men aan de andere kant van het glas in de studio, waar de mix gebeurt not amused is. Zijn laatste kans is dit wetende dat ie uit zowat alle bars gekegeld is tijdens optredens omdat ie het te bont maakte en met cafégangers op de vuist ging. En verder heeft ie het imago van de artiest die ooit de tekst van de tamponverpakking straalbezopen opzei.

Recensie: Blaze ★★★1/2

Recensie After ★★★

desc

dinsdag 16 april 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

After, de film die gebaseerd is op het boek van Anna Todd, in een regie van Jenny Gage zou wel eens een van de blockbusters van dit voorjaar kunnen worden. Toen wij de film in avant première zagen in Kinepolis Antwerpen was de zaal ei zo na uitverkocht. Vooral tienermeisjes en twintigers die zin hebben in een ladies night trekken blijkbaar massaal naar deze prent die – laten we eerlijk zijn – vooral een guilty pleasure is. De thematiek: preuts meisje Tessa (Josephine Langford) met overbezorgde en bemoeizieke moeder Carol (Selma Blair) die uiteraard haar dochter tijdens de daad betrapt en al even bemoeiziek vriendje Noah (Dylan Arnold) die haar op één nacht 7 sms’jes stuurt, gaat voor het eerst naar de universiteit. Daar wordt ze door haar room mate Karen (Jennifer Beals) al meteen uitgenodigd voor een feestje waar ze Truth or Dare spelen. Op de vraag ‘Wat is de mafste plek waar je ooit seks hebt gehad?’ past Tessa. Karen en haar vrienden zullen daaruit afleiden dat Tessa nog maagd is. Wanneer Tessa vervolgens voor ‘Dare’ kiest, gaat ze de uitdaging om Hardin Scott (Hero Fiennes Tiffin) te kussen uit de weg.

Recensie: After ★★★

Recensie Soap and Skin ★★★★

desc

zondag 14 april 2019 Botanique BrusselBert Hertogs

Soap and Skin heet het muziekproject van de 29-jarige Oostenrijkse Anja Plaschg die 10 jaar geleden haar debuut ‘Lovetune for Vacuum’ op ons losliet. In 2010 won ze een European Border Breakers Award. In de Botanique kwam ze haar derde album ‘From Gas to Solid / you are my friend’ voorstellen waarmee ze de experimentele kaart die ze trekt in haar muziek die neoklassieke dark wave, dark ambient, sadcore en martial industrial combineert, moeiteloos wist te onderstrepen. Plaschg had maar liefst 7 live muzikanten bij: een trompettist en bugelspeler, trombonist, twee violisten, een celliste, een contrabassiste, een drummer en vibrafroonspeler. Met hen bracht ze een erg dynamisch optreden waarbij ze bij momenten dissonante zang (bv. tijdens ‘Cynthia’) via haar karakteristieke hese stem combineerde met harmonieus en melodieus musiceren. Het leverde een totaalplaatje op dat je zo om een uur of half twaalf ’s middags op een festival in een tent zou kunnen programmeren, wanneer die jongste festivalgangers nog maar net hun puistenkoppen hebben ingezeept.

Recensie: Soap and Skin ★★★★

Recensie Dounia B ★★★★

desc

vrijdag 12 april 2019 HetPaleisBert Hertogs

Mochten er abonnementen zijn zodat je een volledig seizoen kan intekenen om alles te zien wat een actrice neerzet, we zouden blindelings gaan voor eentje met Evgenia Brendes. Wat zij op het podium brengt, straalt zo’n naturel, zo’n authenticiteit uit dat ze ons moeiteloos aan haar lippen weet te hangen. Of het nu haar rol in Romeo en Julia in hetPaleis enkele jaren geleden is, de veel complexere rol in Drie Zusters, of de tv serie Over water waarmee ze zich in Vlaanderen op de kaart heeft gezet voor het grote publiek, vanaf het moment dat ze nog maar een zin in haar vlekkeloos Algemeen Nederlands zegt, gaan we overstag en gaat er een heerlijke rilling door ons lijf. Smullen is dat. Dounia B., de opvolger van het succesvolle Dinska Bronska van Bart Van Nuffelen en Marthatentatief, zoomt deze keer niet in op nieuwkomers die nog maar net in een grootstad (als Antwerpen) arriveren, maar deze die al jaren hier vertoeven. Zij mengen het Nederlands met invloeden en uitdrukkingen uit andere talen (zoals het Marokkaans ‘kifesh’) en wat hippe jongerentaal (‘kapot’, ‘ewa’, ‘boeie’, enz.) zodat een mengvorm ontstaat (‘gij zal zien’, ‘ik heb gedenkt’ …).  De kracht van deze voorstelling is dat ze deze thematiek naar voren schuift. Je voelt ook dat het onderwerp Evgenia na aan het hart ligt met als gevolg dat de emoties die ze moet ‘spelen’ vanzelf komen vanuit de buik. Brendes, die Kazachse roots heeft, leerde op haar elfde op anderhalf jaar tijd Nederlands toen ze naar ons land kwam.

Recensie: Dounia B ★★★★

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter