>>

Recensie Three Billboards Outside Ebbing Missouri

desc

vrijdag 12 januari 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Vier Golden Globes won Three Billboards Outside Ebbing, Missouri, de prent van Martin McDonagh recent. Niet meer dan terecht overigens mag deze film die een mengeling is van zwarte komedie en crimi volgens deze awards stellen dat het garant staat voor de beste dramafilm, de beste actrice (Frances McDormand als Mildred Hayes), beste mannelijke bijrol (Sam Rockwell als Jason Dixon) en beste screenplay. Eigenlijk acteert de ganse cast, ook Woody Harrelson als de sheriff Bill Willoughby zeer sterk dankzij wel erg scherpe dialogen. Denken we maar aan die scène waarbij Mildred Hayes de priester op zijn plaats zet die haar de les komt spellen en zij zijn kerkgangers als een ‘bende’ beschrijft: ‘Y‘know what I was thinking about today? I was thinking ‘bout those street gangs they had down in Los Angeles, the Crips and the Bloods? I was thinking about that buncha new laws they came up with, in the 1980‘s I think it was, to combat those street-gangs, those Crips and those Bloods. And, if I remember rightly, the gist of what those new laws were saying was if you join one of these gangs, and you‘re running with ‘em, and down the block one night, unbeknownst to you, one of your fellow Crips, or your fellow Bloods, shoot up a place, or stab a guy, well then, even though you didn‘t know nothing about it, even though you may‘ve just been standing on a streetcorner minding your own business, what these new laws said was you are still culpable. You are still culpable, by the very act of joining those Crips, or those Bloods, in the first place. Which got me thinking, Father, that whole type of situation is kinda like your Church boys, ain‘t it? You‘ve got your colors, you‘ve got your clubhouse, you‘re, for want of a better word, a gang. And if you‘re upstairs smoking a pipe and reading a bible while one of your fellow gang members is downstairs fucking an altar boy then,Father, just like the Crips, and just like the Bloods,you‘re culpable. Cos you joined the gang, man. And I don‘t care if you never did shit or never saw shit or never heard shit. You joined the gang. You‘re culpable. And when a person is culpable to altar-boy-fucking, or anykinda-boy-fucking, I know you guys didn‘t really narrow it down, then they kinda forfeit the right to come into my house and say anything about me, or my life, or my daughter, or my billboards. So, why don‘t you just finish your tea there, Father, and get the fuck outta my kitchen.’ In andere dialogen regeert het cynisme en humor met een angel. Tijdens de prent die bijna twee uur duurt passeren onder andere songs als ‘Buckskin Stallion Blues’ van Townes Van Zandt, ‘His Master’s Voice’ van Monsters Of Folk, ‘The Last Rose of Summer’ van Renée Fleming, Jeffrey Tate & The English Chamber Orchestra, ‘Walk Away Renee’ van The Four Tops en ‘The Night They Drove Old Dixie Down’ van Joan Baez.

Recensie: Three Billboards Outside Ebbing Missouri

Recensie Tueurs

desc

dinsdag 9 januari 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Met Tueurs levert François Troukens een sterke rauwe misdaadfilm af waarbij Kevin Janssens opnieuw mag aantonen wat een sterke acteerprestaties hij wel kan neerzetten. Janssens speelt de rol van Vik in deze prent waarin enkele leden van de Bende van Nijvel, dertig jaar na datum opnieuw toeslaan. Corruptie tot in de hoogste regionen van politiek en gerecht. De poging om het land de destabiliseren… Het zit allemaal in deze qua tempo erg snelle film. Ietwat naïef misschien legt die finaal alle hoop bij de media. De prent handelt ook over het lot in eigen handen nemen zodat gerechtigheid kan geschieden.

Recensie: Tueurs

Recensie The Greatest Showman

desc

dinsdag 2 januari 2018 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Alles wijst erop dat The Greatest Showman wel eens een van dé filmhits uit 2018 kan worden. Voor de muziekteksten tekende immers hetzelfde duo Pasek & Paul dat met ‘City of stars’ uit La La Land een Oscar won. De feelgoodmusicalfilm heeft ondertussen ook drie nominaties voor de Golden Globes op zak, die traditioneel een goede graadmeter zijn voor de Oscars. De film is genomineerd voor beste komedie of musical, waarbinnen Hugh Jackman overigens nog eens terecht een kans maakt om aan de haal te gaan met de prijs voor beste acteur, hier als de circusdirecteur P.T. Barnum. Tenslotte maakt ‘This is me’ ook nog eens kans om de nominatie beste originele lied te verzilveren. Wie Jackman eerder zag in Les Misérables 6 jaar geleden als Jean Valjean, zal hoogstwaarschijnlijk smullen van het hoofdpersonage P.T. Barnum dat ie neerzet in The Greatest Showman. Er zijn trouwens gelijkenissen met Valjean, ook Barnum probeert zich op te werken terwijl iedereen op hem neerkijkt. Twintigjarige meisjes kunnen dan weer vol nostalgie herinneringen ophalen uit High School Musical, dé hype uit 2006. Want jawel, Zac Efron speelt Phillip Carlyle, de vennoot van P.T. Barnum die hem binnen de culturele elite loodst omdat ie daar niet de erkenning krijgt die hij verdient. Efron zingt trouwens ook in deze musical die vol aanstekelijke, niet zelden ritmische up tempo popsongs zit zoals ‘The Greatest Show’, ‘Come alive’ en ‘The other side’ en daarnaast enkele puike ballads laat horen zoals ‘This is me’, ‘Never Enough’, ‘Rewrite Stars’ en ‘A million dreams’. Knap is ook de ode aan de stomme film die The Greatest Showman geeft. Zo zien we bij de start en end credits enkele namen in de vorm van een tussentitel (intertitle of title card) inclusief de karakteristieke artistieke witte rand op het zwarte beeld met witte tekst in het midden.

Recensie: The Greatest Showman

Recensie FC De Kampioenen Forever

desc

donderdag 28 december 2017 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

FC de Kampioenen is de enige Vlaamse film op Het Tweede Gelaat na die vlotjes 200.000 filmliefhebbers naar de bioscoop weet te lokken dit jaar. Net als die laatste werd die ook geregisseerd door Jan Verheyen wiens films kennelijk goed in de markt liggen. Alle negatieve recensies ten spijt vindt de prent zijn publiek dus wat meteen aantoont hoe relatief opiniestukken zijn. Hebben die het aan het rechte eind? Ja en neen.

Recensie: FC De Kampioenen Forever

Recensie Ferdinand

desc

dinsdag 26 december 2017 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

De nieuwe 3D tekenfilm Ferdinand leest als een pleidooi voor pacifisme en tegen simplisme. Vechten of geslacht worden, dat is de enige optie die de stieren Ferdinand (stem van Louis Talpe), Angus (een Schotse stier), Valiente (stem van Bill Barberis), Bones en Guapo hebben. Als jonge stieren kijken ze ernaar op om ook op een dag gekozen te worden om het in de arena op te nemen tegen een matador. Maar Ferdinand, die van bloemen houdt wat hem als bijnaam ‘de bloemekesstier’ oplevert, is helemaal geen vechter. Wanneer hij ziet dat zijn vader gekozen is voor het stierenvechten, denkt ie wat naïef dat ie zal terugkeren. Dat gebeurt niet en Ferdinand vlucht onder andere door de trein te nemen. Nina en haar vader hebben weiland genoeg waar ie alle vrijheid krijgt. Tot ie te groot geworden is om mee met hen te gaan naar het bloemenfestival. Hij wil echter niet alleen achter blijven en beslist – ook al zijn alle tekenen voorstander dat ie blijft – om hen achterna te gaan. In de stad zorgt ie onbedoeld voor commotie, wat een hilarische scène oplevert wanneer ie in een porseleinenwinkel belandt en alle hindernissen moeiteloos weet te nemen. Maar dat is dan zonder de plumeau van de oude vrouw die kuist gerekend. Hij moet niezen waardoor alles tegen de vlakte gaat.

Recensie: Ferdinand

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news