>>

Recensie X Men Dark Phoenix ★★★★1/2

desc

maandag 10 juni 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Wat een heerlijk filmfeest is X Men Dark Phoenix in 4DX! Alleen al die openingsscène – een spectaculair auto-ongeval – en niet veel later een reddingsactie van de X Men in de ruimte wanneer de Space Shuttle in de problemen is gekomen en wat rond aan het tollen is, zijn gewoon héérlijk om met al die effects, waaronder veel wind!, stoeltjes die bewegen, stroboscopen en gespetter mee te maken. 113 minuten vliegen gewoon voorbij, het vertelritme, de spanningsboog, van deze Marvelfilm zit dan ook erg goed. Idem voor de special effects, de actiescènes, en een specifieke scène die knipoogt naar de comic waarbij de X Men tegenover Jean Grey (Sophie Turner) staan en haar terug naar huis willen brengen nadat ze haar vader ontmoet heeft. Dan zien we bewegende elementen plots stilstaan of in slow motion gaan terwijl een personage over de rondvliegende brokstukken stapt. Charles Xavier (James McAvoy) heeft Jean altijd verteld dat haar vader in die spectaculaire crash in 1975, die Jean zelf veroorzaakte omdat ze het gekozen radiostation in de autoradio via telekinese constant veranderde, om het leven is gekomen.

Recensie: X Men Dark Phoenix ★★★★1/2

Recensie Ma ★

desc

vrijdag 7 juni 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Ma is zo’n film waarvan je vermoedt dat regisseur Tate Taylor pas na 70 minuten wakker geschoten is en zich realiseerde dat hij een horrorfilm aan het maken was. Zo lang duurt de aanloop naar de echte actie. De expositie duurt dus véél te lang en de afwisseling met flash backs werkt niet. Ma lijdt daardoor al van bij de start aan een erg slappe spanningsboog waardoor het merendeel van de prent aanvoelt als een B-film. Ma (Sue-Ann, gespeeld door Octavia Spencer) zal wraak nemen, jaren nadat ze samen op school zat met Ben (Luke Evans), Mercedes (Missi Pyle) en Erica (Juliette Lewis) op hen en hun kinderen.

Recensie: Ma ★

Recensie Long shot ★★★

desc

donderdag 6 juni 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Er zijn van die films die initieel niet op ons to do-lijstje staan, die er uiteindelijk wel opkomen door mond-aan-mondreclame. Long shot, de romantische komedie van Jonathan Levine met Charlize Theron (als de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Charlotte Field die het wil schoppen als eerste vrouwelijke president van Amerika) en Seth Rogen (Fred Flarsky), is daar een mooi voorbeeld van. In de trein, op de bus, onderweg, hoorden we wel vaker – vooral meisjes dan – deze film aanprijzen bij vrienden. Hoewel de komedie een niemendalletje is met bij momenten van de pot gerukte slappe humor (zoals enkele valpartijen van Fred en de scène waarin hij klaarkomt in zijn baard wanneer ie Charlotte zijn speech ziet afsteken op tv) en vooral het vertelritme niet lekker zit van de prent, zijn net dé twee thema’s die dit voorjaar overheersen: feminisme en ecologie aanwezig in deze prent wat een absolute troef is. Charlotte probeert wereldwijd immers een draagvlak te creëren rond haar plan, dat binnen haar team herleid wordt tot ‘bijen, bomen, oceanen’. Maar wanneer al snel blijkt dat ze ‘oceanen’ zal moeten schrappen omdat ze daar niet genoeg steun voor vindt, komt ze overhoop te liggen met haar jonge en idealistische zelf, zeker wanneer ook Parker Wembley (Andy Serkis), een machtige internationale mediamagnaat de huidige president Chambers (Bob Odenkirk) die haar kandidatuur zou steunen – hijzelf wil zich toeleggen op een acteercarrière - chanteert dat ie het masturbatiefilmpje van Fred zou openbaar maken, mocht ie zijn zin niet krijgen.

Recensie: Long shot ★★★

Recensie Le jeune Ahmed ★★★★

desc

dinsdag 4 juni 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Tijdens het jongste filmfestival in Cannes sleepte Le jeune Ahmed van Jean-Pierre Dardenne en Luc Dardenne de prijs voor ‘Beste regie’ in de wacht. Terecht, want met deze prent die focust op een sociaal-maatschappelijk thema, radicalisering op jonge leeftijd, de invloed die online videoplatformen en volwassenen met minder goede bedoelingen in real life kunnen hebben op een jongere, blijven de broers consequent en trouw aan hun stijl. Le jeune Ahmed heeft ook een Vlaams kantje meegekregen, op de radio in de wagen wanneer Ahmed (knap neergezet door Idir Ben Addi) en zijn begeleider naar het opvangcentrum voor jeugddelinquenten rijden, is ‘Delay’ van Intergalactic Lovers te horen.

Recensie: Le jeune Ahmed ★★★★

Recensie Dolor y Gloria ★★★★1/2

desc

maandag 3 juni 2019 Kinepolis AntwerpenBert Hertogs

Met Dolor y Gloria levert de Spaanse regisseur Pedro Almodóvar een knappe drama- en tevens zijn meest persoonlijke film af. De semi-autobiografische prent die terecht twee prijzen won op het filmfestival van Cannes waaronder die voor beste acteur (Antonio Banderas) en beste soundtrack (Alberto Iglesias die via piano, klarinet en strijkers de prent een warme gloed bezorgt) met een uitmuntende Antonio Banderas in de hoofdrol, zoomt in op het leven en werk van Salvador Mallo, Almodóvars alter-ego. Mallo is een acteur en regisseur die al een tijdje niet meer in het openbaar verschijnt en geen werk meer doet in de filmsector omdat ie aan allerhande pijnen, zowel fysieke (hoofdpijn, rugpijn, zware migraine, spierklachten, slapeloosheid, zich snel verslikken, enz.) als psychische pijnen (angst, depressie, enz.) lijdt die hem verlammen. De pijn zal ie na verloop van tijd proberen te verzachten door heroïne te nemen waar hij voor het eerst in contact mee komt nadat ie een van zijn acteurs uit een van zijn succesfilms heeft opgezocht: Federico (Leonardo Sbaraglia). Tijdens die trips tonen flashbacks Salvadors jeugd.

Recensie: Dolor y Gloria ★★★★1/2

>>
Tabs Concertnews.be

News
Soon
Reviews

More news

  • Newsletter
  • Facebook
  • Twitter